In den Ommoordkast

Soms zou een verhaal kunnen beginnen met een pakkende start. Bijvoorbeeld: wij zagen een giraffe in een moderne nieuwbouwwijk. Aangezien zoiets niet normaal is stelden de HH een onderzoek in. Leest vooral verder. Het wordt echt spannend.
De giraffe bleek van het mannelijk ras te zijn want hij had een dubbelbock in de hand (merken noemen wij niet) en liep enigszins lallend door de wijk. Wat bleek bij navraag: hij was op zoek naar een nieuw appartement en had van horen zeggen, (want zo gaan die dingen in de dierenwereld), dat bij een Hesseplaats een dergelijk gebouw verscheen. Aangezien haast geboden was had de trouwe viervoeter zich al wandelend vanuit de onder bezuinigingsdrift vallende diergaarde losgemaakt en was op zoek gegaan naar passende woonruimte. Iets boven de 14e verdieping leek het beest wel wat. Wat bleek? Al 60 % verkocht. Maar wat bleek tevens: gesloten. Niets te kopen dus. De HH hebben de giraffe die zich niet wenste te bekendmaken aldus teruggebracht naar de enige echte diergaarde. Overigens wist het beest wel de uitslag van 10-0 of 0-10 te memoreren. Alsof dat de HH geen zeer doet!
Zo ziet u maar dat ook de dierenwereld ten prooi valt aan de tomeloze bezuinigingsdrift die menig beursgenoteerd bedrijf e/o regering momenteel ten toon spreidt. Wij hebben de giraffe eens lekker ingestopt en middels het verhalen van een spannend vertelsel viel hij alras in een onbezorgde slaap. Ja, zo zijn de HH dan ook weer wel.
U snapt natuurlijk wel dat de werkelijkheid altijd veel erger is. Want het was weer gewoon het oude lied dat er een ophaal ritueel was richting de Hesseplaats. Dat HF zo nodig die overbekende andere schoenen aan HH wilde laten zien en dat we toen pas konden gaan wandelen. Eerst natuurlijk had HH ons aangemeld bij de Appel fa. Zoals u uit de kaart kunt halen is de wandeling losjes gebaseerd op een vorig iets, waar met name HH leuke herinneringen aan heeft die met benauwdheid te maken hebben en linker toiletten.
Voor de verandering wandelden wij de route andersom. Ja, je moet er maar op komen....
Langs de Keizershof (voor werkelijk ALLE partijen) richting de Rotte die voor de verandering wel op de bekende plaats lag. Hier togen wij LA en liepen langs het water dat het een lust was. Kijk maar eens naar deze doorkijkplaat.
Onderweg verspraken wij veler zaken. Onder meer over een afgelopen vrijdagavond, over komend succes van HF bij de oudere medemens (want die horen niet hoe slecht hij niet zingt) en aldus een keer weer LA en terug naar Ommoord. Wij gingen in dit geval helemaal buitenom en via het varenpad. Net als u ontdekten wij dat van varen niets terecht kwam. Beter noemde men dit varenweg. Middels andere varens en rozen overstaken wij de Pr. Rooseveltweg en bevonden ons ten ene male in een obscuur gedeelte van de wijk. Met grote voertuigen weet men wel raad. Weer LA en achter en doorlangs een gezellig gedeelte van onze wandeling. Met name de speelsheid van de opzet van de wijk was apart. Niet iedereen zal het opvallen denken wij. Je moet ervoor open staan. Net toen we dachten dat we door konden lopen gebeurde er niets en zodoende konden wij. Via bloemen, distels en gras overstaken wij de Pr. Alexanderlaan en met gevaar ook de Metro. Links lag kunst. Toen was de kruidenbuurt aan de beurt. En wis en waarachtig, daar had je de Pr. Rooseveltweg weer. Geeft niks, die steken wij toch gewoon weer over. We waren er nu toch. En toen meldde HF ineens dat het einde van de wandeling aanstonds. Nou, dat kwam aan kan ik u verzekeren. Maar al snel verscheen een glimlach op het gezicht van HH want hij wist dat bierdrinken zou volgen, mogelijk met 010 bitterballen en pittige kaasstengels. Als u goed kijkt biedt het filmpje uitkomst. Om te lezen kwamen wij hier niet, om te drinken en te eten des te meer. Heerlijk.
De HH wensen u een fijne week, ja wij weten dat u bijna niet kunt wachten op onze nieuwe avonturen, maar niettemin zal het toch en hopen iedereen plus een extra volgende keer weer lezend aan te treffen. Volgt ons niet op twitter want daar zijn we (nog) niet.

Gehoord van Ommoord?

Al eens gehoord van Ommoord is zo'n uitdrukking die je niet iedere dag kunt beluisteren. a. Niemand bezigt hem tegenwoordig en b. vroeger evenmin. Dat heb je met die zaken. Daarnaast kunnen de HH zich volledig voorstellen dat met al die politiek om uw heen dat er weinig tot geen tijd overblijft voor deze zaken. Toch moet u hier voorzichtig mee zijn. Wat gevalt immers? De HH kunnen zich nimmer en zullen zich ook nimmer laten afleiden door gedoe in DH dan wel naderuwbij. Dat ontslaat u niet van uw plicht om uw stem te laten horen daar waar men er immers op zit te wachten. En laten we eerlijk zijn. Al die mannen en vrouwen in de kieslokalen zouden veel liever met de HH gaan wandelen maar zoals men op de tv vaak hoort: duty calls. Wij horen nog niks, maar dat zegt.
De wandeling begint zoals wel vaker bij de start hoewel de HH dan reeds veler voorbereiding achter de rug hebben. Met name deze keer was het uitgesproken nat, hetgeen voor ons betekent dat de paraplu met uitzondering van ca 20.21 uur voortdurend dienst deed waarvoor wij hem/hun droegen. Het impliceert eveneens dat van photo laat staan video geen sprake kan zijn, wij hadden immers wel wat anders aan ons hoofd. Niettemin arriveerden wij in de stromende regen bij de Hesseplaats. Aldaar wist HH van verhuisplannen van F&F, maar dat houden we voor ons. Aangezien het www slechts globaal dienst deed hebben wij een route min of meer gelopen volgens het systeem van met de klok mee. Dat werkt prima als er een klok in de buurt is. Anders dient u er een te lenen.
U loopt vanaf het winkelcentrum wat aan een opknapritueel bezig is langs de onderlangs en gaat zo de woonwijk in. Van vele hartelijke begroetingen was vanavond geen sprake. Vermoedelijk speelde het weer maar ook andere zaken een reden. Als u dan RA aanhoudt komt u vanzelf aan de rand van dit prachtige gebeuren en loopt u richting de Rotte. Vandaar langs te hoge flats (hetgeen men zelf ook weet) RA richting een soort buitengebied alwaar het prima vertoeven is als het weer meewerkt. De HH hadden er vanavond duidelijk zin an want er werd snel doorgelopen en laatst nog bogen wij weer RA van de Rotte af en kwamen langs recreatie gedoe wat werkelijk voor iedereen toegankelijk is. Vervolgens kwamen wij nog langs jonge mensen die ondanks de regen gezellig in een auto zaten en naar wat muziek luisterden terwijl ondertussen ... Na al dat moois was en werd het tijd om de paraplu de rust te gunnen die deze werkelijk waar verdiend hadden. Zodoende vonden wij de auto vanwaaruit het toen heel gemakkelijk was om onder het waakzame oog van wat boeken enige bieren te consumeren.
Hetgeen aldus.

Tot den volgende keer maar weer zeggen wij vanaf deze plaats and may the force be with you.

Een herinnering aan hoe het was.....