Ridders aan het werk

Natuurlijk zouden we deze week niet gaan wandelen.  Daarom dit keer geen verslag.

Hoewel er telefonisch werd overlegd terwijl HF zich bij 's lands grootste kruidenier volkomen ontspannen liet bevrijden van geldelijk gewin en HH op zijn zachtst gezegd er klaar voor was.

Nadat tijden synchroon liepen was het dit keer HH die HF ophaalde en HF had een suggestie. Wandelen natuurlijk, wat anders?

Ridderkerk zou het worden.

 Nadat de auto was geparkeerd kon de ronde beginnen en was dit zo'n beetje het eerste leuke uitzicht. Gelukkig hadden wij middelen om dit verder vast te leggen. Overigens kunnen wij nu al een tip der sluier verplaatsen, binnenkort veler bewegende beelden van de HH.

Onderweg kwamen wij langs mooie plaatjes, waarvan een aantal uwer niet worden onthouden. Maar eerlijk is eerlijk, het ging de HH meer om de wandelgenoegens en het doorspreken van de problemen.

Dit zijn sloopewerken

We hadden ons wel goed ingepakt want koud was het.

Back from Rijsoord

Dit huis lijkt klein maar kijk eens erachter

Graatje in de keel?

Onderweg genoten wij mede van rijkswegen, Rijsoord, korte en langere perioden uit de wind en op het laatst de toch wel fraaie dorpskern van Ridderkerk.

Hier zie je dat ondanks alle " aanpassingen " dit deel van het dorp wel bewaard is gebleven.

Dorpskern Ridderkerk

Gaat dat zien. Op verzoek sturen de HH u veler foto's toe hoor....

Hoewel dit niet zo aanvoelde was de afstand precies goed, zowel lengte als duur.

De evolutie theorie in de praktijk

Deze keer dus niet veel maar uit een goed hart.

U ziet hier HH  fris en fruitig na de wandeling, want het bier en de ballen lokken.
Na het nuttigen hiervan zou het nemen van een dergelijke foto onmogelijk zijn.

Waarover spraken zij?

Kent u niet die uitdrukking? Weest bewaakt, wij ook. Vanwege mistroostig zonnig weer hadden wij zoiets van "ok, dan gaan we desnoods maar wandelen." Hetgeen.
HF was werkelijk subliem in de zin van waarheen en HH wist dan natuurlijk het waarvoor, alwetend en alleswetend als hij is. Hoewel daarover straks meer.
HF was en is in een vorig leven bekend met rijvaardigheid, hoewel twijfels alwel.
Vandaar de puntige aanduiding van parkeer.
Voor het maar ook ons gemak verwijzen wij naar de gelopen en gedane zaken kaart. Waarom niet welwaar.?.
Wat kunnen wij toevoegen? Veel, maar wilt u dat ook weten.? Wij weten het wel, maar ach, dat is zo logisch dat het genant is te zijn.
HH was voorzien van nieuw fotovastleggedoe en zie daar en hier het resultaat die namens ons voorzich spreken. Waarvan. Leuk is natuurlijk kabaaldijk

En wat van ontluikende maagdelijkheid?
U ziet, wij maken van alles mee en willen gevoel van jaloersheid overbrengen op hen die daar gevoelig voor zijn. U natuurlijk niet, nietwaarwel. Overigens lijkt de chaos toe te slaan in deze omgeving, want er zijn paden ontstaan in de natuur die HF niet kende, kenner als hij memoreert. Dus op het moment dat u zich ter pade de lanen in wentelt zeg dan niet vandaar. Wat nog rest is momenten van kunst en oprispingen van creativiteit die ons niet kunnen worden ontzegd.
Aangezien ons wel eens een ontbreken van en aan diepgang wordt verweten doen wij bijgaand van ons spreken.

U ziet, als het erop aankomt kun je met ons echt wel een blokje om, al is het maar rond de Waal. Zoals Boudewijn ooit onsterfelijk zong is dit niet het land van maar het heeft er alle schijn van dat het erop lijkt. Maar hier is dan onze link naar een aanzet tot overleving. Komt en geniet.
Wij bierden dubbel dubbel en garnituurden enkelvoudig maar oh zo heerlijk.
En wij verbleven op een terras in de zon. Oh jazekerwel.

4. Meer kerken dan Meerkerk

Jantje zag eens pruimen hangen en wij begonnen deze dag een avontuur aan de Pruimendijk in Rijsoord. Overigens mochten we geen pruimen ontwaren en toch was onzerzijds geen sprake van gedrukte pret. Integendeel. De zon overgoot ons met haar stralen en al snel zagen we dieren die naast eierlegproductie ook worden gebruikt voor een bepaald soort soep. Op onze vragen daarover werden niet op prijs gesteld en daarom onder de A16 door richting een boerderijcomplex met allerlei kamers voor rare vogels van menselijke pluimage. Even verderop werden we begroet door een niet bijtende of wakende, maar wel blaffende hond, die daarna door de bazin werd gemaand tot normaal doen. Langs 2 villa's met samen 3 voordeuren en nog veel meer keken we links naar de A15, maar rechts niet. Daar hadden we regelmatig uitzicht over de plaatselijke Waal en hadden we op een gegeven moment te doen met paardevrouwenliefde. Jawel, ons bleef weinig over dan kijken maar. Voordat we het eigenlijk in de gaten hadden, traden we het o zo aansprekende Oostendam binnen. Een warm onthaal was ons deel, want Welcome werden we geheten. De enige kleine wanklank was een kliko-inspecterend vrouwmens met hond, die samen een serieuze poging begingen Heer Henk naar het leven te staan. Maar gelukkig deerde het hem niet, evenmin als het klokkenluiden in het aangrenzende Hendrik Ido Ambacht (HIA voor de kenners). Via het Ambachtspad ging het toen naar de Kerkstraat te HIA. We zagen mooie behuizing, verborgen boot, ijs- en watervogels. Heer Henk wel maar Heer Frans zag niet een niet-gehaaste fietser. Enfin, éénmaal in HIA aangekomen, zagen de HH het klokkending met als naam Petra. De niet-gehaaste fietser kwamen we weer tegen en HAHA. Bij Petra zagen we een zeer veel gezelligheid en geluk uitstralend gezinnetje naar binnen gaan. En iets verderop werd middels een plaquette op een gebouw ons de vraag gesteld of ook wij er klaar voor zijn. Deze vraag overigens onbeantwoord latend liepen door naar en over de Dorpsstraat, alwaar de kapper en een grote monumentale kerk ons toelachten. Een beetje vreemd vonden we bij cafë de Landbouw dat er alleen geparkeerd mag worden en dat al meer dan honderd jaar, ondanks de twee biljarts. Maar goed, verder over de Achterambachtseweg. Luide ganzen, grote panden en de Waal vielen ons op. Rust heerste op de begraafplaats evenals op het viaduct over de A16, waar we overigens ons hoogste wandelpunt van deze keer bereikten. Bij de Rijksstraatweg aangekomen linksaf kregen we een in balans zijnde kerk voorgeschoteld. Dat gaf ons aanleiding om nog even bij een qua naam museumachtig restaurant nog even een blik over de Waal te werpen richting Heerjansdam. Verwachtingsvol liepen we toen terug naar de auto. Vervolgens werden we naar horeca vervoerd. Zo dan.

Lengte: pakweg 7,3 km.

Tijd: laten we zeggen anderhalf uur

Versnaperingen: Jupiler en kaboutertjesbier vergezeld van een zakje bitterballen en, schrikt u niet, een zakje friet tralala.