Met ons, zondereigen

Nou dat was me warm zeg. Bijna iedereen wilde vooral niet wandelen, zo niet de HH. Sterker nog, het mocht niet op de koele avond maar de HH wilden tijdens de heetste periode op de dag.
Nadat HH HF had opgehaald, na thuis nog even met de directie te hebben gekeuveld, hoe gaat het, gaat wel, gaat goed, ja, gaat prima, gaat erg goed, gaat zeker wel goed, daar gaan we dan, dag, ging het na ampele overweging richting Belgland waar men NL spreekt. Aldaar parkeerden wij via Baarle Nassau/Hertog in Zondereigen. HH was verrast dat het kon maar het bestond, jawel.

Nadat de auto kon worden verlaten, na de bekende schoenen rite, ging het dan op pad.
(bij de St-Rumolduskerk)
Een halt vooraf: de wandelroute is een combinatie van een gewone wandeling en een landbouw leerpad.
Hoe maakt men van leverworst vleeskonijnen
Verschil tussen varken en koeden


Wij kwamen toen reeds langs de schuttershof maar dat moest voor later blijven.

Wilt u in Belgland niet alle paden lopen let dan op verkortingen. Die snijden niet zozeer pijnlijk maar wel af.

In feite loopt u in een viertal bogen rondom de heerlijkheid Zondereigen en dat in uw eigen tempo en zeker vastberaden.

Onderweg ziet u voorbeelden als bijgaand. En wijsheden ter ontrafeling.


Bij de Boshoeve zouden wij meer informatie krijgen. Nu aldus, als meer alles meer dan "0" is dan heeft men op de keper gelijk. Heeft men echter idee ter explicatie e/o verduidelijking dan verdient doorlopen het devies te zijn.
Onderweg kunt u bij Heikant bij Hoeve-IJs iets lekkers nuttigen. Een belgische dame ter fiets wist ons te melden dat het nog 200 stappekes voor ons zouden zijn. U gelooft het niet mogelijk maar verzekert u ervan. Het was.
Aangaande de route gelieve u hier te klikken.

Ginhoven was zo oud dat wij erdoor waren alvorens. Paarden kwamen ons vragen naar de algehele staat van dienst. Nu die was gewoon goed. Klaar ermee.
Wij kunnen nog vertellen dat de Mark en het Merkske niet teveel water bevatten. Net zomin de Noordermark. Verdrinking al dan niet gepland was niet ter sprake.

Aan het einde kwamen wij via dit kapelletje weer het dorp binnen. Pfff.

Wat vonden wij ervan? Prachtige wandeling over vele natuurpaden, weinig asfalt. Zeer rustig maar dat kwam door het slechte weer. Fraaie doorkijkjes en lekker door het Belgische en Nederlandse grensgebied. Kortom, zeer de moeite waard.

Wij aten geen ijs onderweg, maar dronken veler water.

Na aankomst in genoemde joint nuttigden wij karmeliet, kriek, kaas en toch lekker.


En nu weer op naar huis!

Om u lekker te maken nog wat kieken van onderweg:

Heel veel bruggen en één hek te ver

Sinds jaar en dag en dat betekent dus in dit geval 364 dagen bestaan er misverstanden. Bijvoorbeeld: zijn er zeven huizen of drie bruggen? Dit laatste moest nog HH-onderzoek ondergaan. Nu kan dat schriftelijk door Wat en Hoe, maar de HH zijn voor zelf doen en daarom wandelend met de benen onder het mom van Wiericke-route. HF met blauwe citroen( hoewel meeste citroen van nature geel) naar HH en dan naar Driebruggen. Vlak voor parkeren eerste brug. Stand hier: enen. Dan schoenen aan en uit (we leren het maar niet af) en nauwelijks onderdrukte kreet HF want veter naar gallemiezen. Gelukkig snel opgelost en dan stapvoets al Sherlock Holmend de Kerkweg af onszelf verwijderend van luidruchtig zwemplezier. LA+ RA het Wierickepad op. Hier bewees HH dat hij gehamstringd is, ook na blessure. Bij klein gemaal was groot kabaal luidruchtig, maar nu niet door mensenkelen maar vanwege audio-apparatuur. Ook hier een brug en meteen de teller op twee. Direct nu brug RA over grasdijk en door hek. Ons werd op enig moment Kippenkade belooft. We zullen zien. Achteraf ging het hier de fout in, maar blijf lezen is ons verzoek. Dijk af en over hek en LA, waar volgens Wat en Hoe bosje van Staatsbosbeheer. Leek ons detail, want werden zwaar verrast door standup-comedy enen kalkoen. Vrolijk en van geen bewust, lekker doorgelopen, onder mooi kikkergezang, maar toch blijvend in afwachting van Kippenkade. Geen kip hier en ook niet na LA Leckdijk op; wel fietsenden en lopenden en huizen met bruggen. Enkele draaikonten lieten we voorgaan, zodat ongestoord gelezen kon worden over ter plaatse ringslangen. Overigens na zeventien bruggen stopten de heren met tellen, want hoewel numeriek niet van de sterksten, wisten we: drie bruggen onjuist. Tevens ook geconcludeerd dat de wandeling der HH niet meer overeenkwam met datgeen men ons wilde laten doen. Jammer, maar gewoon op zoek naar vervolg. Overigens was dat ook het moment dat de anders altijd zo getrouwe routevastlegger er de brui aan gaf. Maar zie daar, mede dankzij feilloos richtingsgevoel dat ons nog nimmer in de steek liet en nooit zal doen, bereikten we na meeuwenkolonielawaai een aanknopings- en beschreven punt. Te Oukoop werd ons de Kippenkade geduid. Blij op een manier zoals alleen de HH kunnen zijn, gingen we kippen, maar van de tegensgestelde kant als eerst de bedoeling. De ganse wandeling tot nu toe werden we vanuit de lucht geschaduwd middels heteluchtballonnen. Maar doet er eigenlijk geen zier toe. De Kippenkade en mooi istie. Wat we niet wisten is dat al geruime tijd de man met de zeis op ons stond te wachten. Maar het duurde en het duurde maar, zodat de zeis uit zichzelf maar wat gras was gaan maaien. Nu de HH van de niet-juiste kant aankwamen, was Zeisman verward en konden we geheel zonder kleerscheuren. Soms leidt fout tot goed. We zagen nog wat ophaalbruggetjes en een liefdespaar op liefdesbank bij vliegtuigneerstortplek. Terug via grasdijk en brug bij gemaaltje en langs troefmarkt van Naomi (tot nu toe een goed bewaard geheim Gnoom!!) terug naar auto. De man die ons bij aankomst eerder zeer belangstellend zat aan te gapen, had inmiddels een aantal medegluurders uitgenodigd, waaronder zijn wonderschone vrouw. Dit mooie beeld werd slechts verstoord door honden die niet Frans heetten en van kruisingsorigine waren en die ook van baasjeswege niet van plan waren rasechte paarstongigen bij hun plezier te betrekken. Tijd voor de HH om te vertrekken en later nog eens naar Veelbruggen terug te keren voor de echte Wiericke(zowel enkele als dubbele)verkenning. Hoewel het weertype in de categorie aangenaam zomeravond paste, gingen de HH terrassen met wit, palm en kabouter met voet, waarmee de geschatte gelopen afstand van ruim 8 km mooi werd afgesloten.

Kleur bekennen!

De HH waren het zat. Altijd weer van die wandelingen en daarna weer een stukje schrijven. Dat gaat vanaf nu anders. Uiteraard laten we met openheid van zaken weten hoe de zaken er nu voor staan. Voortaan gaan we eerst de route lopen en doen daarna pas verslag. Zo, wij kunnen sneller tot besluiten komen dan bepaalde politici. Overigens vormen wij ook een coalitie, maar dan van de gewezen NN'ers. Niet eerst samen komen met alle wandelaars van NL en dan weer in delen en dan weer snuffelen. Oh nee, zo zijn ze niet.
Dus op weg naar Zwartewaal, deze keer per automobiel, het zij dan slechts ter geraking. Eenmaal op locatie onttrokken wij schoeisel en verstevigden wij alras. En zie, op pad voor naar schrijven 8 km De Holle Mare route. Over dit laatste hadden wij vooraf geen twijfel maar later meer.

Wij parkeerden passat bij de haven en vanaf daar gaat u de bernisserdijk op. Vooraf passeerden wij de haven van Zwartewaal en het moge gezegd, er waren water en er waren boten. Zelfs Samos, dus HH had met kennissen echt niet eerst hoeven de vliegen en gedoe schiphol als er om de hoek. Maar goed gedaan zijn de zaken. Via wieldijk, zandwingebied aan linkerzijde (grapje: rechts), en vanaf daar werden wij de dijk op gestuurd (wieldijk) maar daar wilde HF niets van weten. Hij bleef op asfalt en dus HH vanzelf. Maar mocht u zelf de route gaan lopen dan lijkt over de dijk toch de aangeprezen optie.

Vervolgend aan de linkerzijde kanaal door Voorne houden onder de N218 langs carpool, honden (korte welleweg, valt best mee) steeds rechtdoor wordt ooievaarsdijk. U gelooft u ogen niet na verloop van tijd. Wat? Echt? Passeer ik hier een wiel? Jazeker, aan de rechterzijde dan. Bij de 3sprong linksaf de holle maarsedijk op. Hier gaan we echt klimmen. Pffff. Menig zweetdruppel zal hier zijn achtergelaten, bij de HH natuurlijk niet, want zij worden medisch gekoeld gehouden na gedoe met bloeddruk en hartkwalen. Ja beste lezers, alweer het laatste deel van de route langs de Holle Mare, u mag er ook in, maar houdt u aan de vele regels. Via ra Wouddijk en een fantastische boerenhofstede (nr 12),
zie ook de foto's komt u ongemerkt en ongezien op de Molendijk. Jaja, wij regelen werkelijk alles. Vandaaruit de Zwartewaal in en lekker genietend door het dorp slenteren. Prachtig, ook al doet de fust vaak niet mee.
Maar een eigen 12V beertender mee en je kunt hoor.

Hierna nemen wij u nog mee in prachtige verslagen, laaft u aan onze foto's en denk met ons mee naar de belachelijke opgave in het inmiddels beruchte Wat en hoe boek, 8 km, nou echt niet. Wij konden met eigen inbreng ternauwernood.

Maar goed, soms zit het mee.

Aangezien wij blijven oefenen en bierlusten ontstegen wij onszelf in Barendrecht alwaar wij onder het genot van dergelijk vocht zagen dat met name onze oosterburen verder zouden voetballen tijdens vuvuzela toernooi.

Sommigen hebben een flink Gouds Hout voor de deur

Een prachtige verzameling van diverse soorten woorden, samengesmeed tot een min of meer samenhangend verhaal; dat is over het algemeen het doel van onze verslagleggingen. Dat dat niet altijd lukt, net als deze keer, behoeft uiteraard geen nadere uitleg. Maar goed, nu ter zake, want we hadden er kaas van gegeten en daarom op naar Gouda. Daar wachtte op ons in mooie zonnestralen en een lekker windje de door de ANWB uitgestippelde Goudse Hout route. Voor het gemak namen we de uitleg door Wat en Hoe Zuid Holland Zuid mee. Omdat Nederlandse meisjes in het Oranje in het Deense voetbalvak mochten, gingen we met een blauwe auto voorzien van domdom. Door de domdom kwamen we in Gouda voor bussluis en dus wat later op de Korssendijk aan. Maar we kwamen, zagen en streken neer bij het Vaantje. Ons eigen vaantje ging daarna hoepla de lucht in en resulteerde in een start vanaf de Korssendijk naar de Groene Ree. De ANWB wil de mensen overigens laten starten bij het NS-station. We werden veel gewaar, maar de ree hield zich voor ons verstopt. Zoals gezegd, er is veel te zien tijdens deze route, maar over het algemeen overheerst de natuur, hoewel ook vacantiale bebouwing hier in de omgeving tierig weelt of welig tiert. Daar willen de HH vanaf zijn, met een lichte voorkeur voor het laatste. Al genietend liepen we dus over de (smalle) Korssendijk en zagen links (Elfhoeven) en rechts (Kleine Elfhoeven) water. Rechts was een uitkijkding met paardenparkeerplaats gemaakt en ter links was een ligweide, die we zagen liggen. Een luidruchtige vaarboot en een beduidend stiller stelletje deden zich voor alvorens we de Groene Ree opschoten. HH kreeg hier toch wel een Aha-erlebnis en HF kon zijn vermoeden bevestigen. De HH waren hier eerder en maakten toen een andere en wel op 16 maart 2007. Dat waren tijden en nu zijn het tijden. Op de Groene Ree was het een drukte van belang. Hard en niet hardlopers, op stijger liggers, hondenstrelers en veel meer. Tijdens doorkijkje werden de HH verrast door klotsend water van de 's Gravenbroek en diverse bootvaartuigen met en zonder zeilen. Even voorbij de Plashut (was niet toegankelijk) linksaf de Burg. Lucassenlaan op. Ook hier veel volk onderweg, waarvan de 8 met ongenadige stuurvrouw het meeste indruk maakte. Onder de brug door en naar de sluis, die in 2010 van nieuwe deuren is voorzien. Ons inziens van slechte makelij, want de deuren lukten als vergieten. Maar goed, even een kleine deviatie, wat zeg ik, tot tweemaal toe. Maar toen kregen de HH de smaak weer te pakken en over Driewegplein met MCD de Heemraadslag op. Overgaand in het Kale Jonkerpad bood dit zicht op een fietsclubhuis. Iets verderop werden uw gastheren getracteerd op fazant zonder zuurkool, maar trek hadden we geen van beiden. Toen de Kale op was rechts en waren er fietsmensen al dan niet met losse hond. Van 1 der honden weten we inmiddels dat die nooit aan de lijn. Onduidelijk is nog wel of het telefoneren of iets anders betreft. Over parkeerplaats met vrij-auto en langs tuinwinkeltoestand (uitsluitend lossen dus nutteloos voor laders) en verderop ballenaangelegenheid op een gegeven moment links de Goudse Hout binnengewandeld. Nog even genieten van natuur en hogeropzoekschaap en dan linksaf naar de Korssendijk voor afsluiting. De achtduizenddriehonderdentien meter in een krappe twee uur waren een mooie aanleiding om ergens horeca op te zoeken. Waar laten we u naar raden. We namen wat kabouters, dubbels en witten vergezeld van door ons zelf gedopte pinda's. Het voelde allemaal zeer goed.

Noordplein-dat is zeker leuk

Wat gebeurde er gisteravond? HH belde HF met de vraag gaan we nog. HF antwoordde ten stelligste dat er nimmer meer sprake zou zijn van wandelgenot. Hij had het er helemaal mee gehad en ging voortaan wel met de taxi. Wat nu? Paniek in de tent. Moest HH dan in zijn alleen?
Gelukkig is dit slechts een enkele regel tekst om u ter dwaling te verpozen want natuurlijk gebeurde dit niet in het echt. Je bent vrienden welwaar of je bent wel vrienden nietwaar, nietwaar?
Heden was natuurlijk het moment aangebroken om de landelijke politiek intern te bespreken. Dit mede doordat uwer HH beiden behoorlijk zwevend waren maar gelukkig net op tijd met beide benen op de grond. HF zei nog dat anders de stemmen ongeldig zouden zijn geweest.
Daarnaast wordt ons blog regelmatig voorzien van deskundig commentaar van heerschap HM. Hoewel de HH weten dat HM het goed bedoeld kan het natuurlijk niet tippen aan de constante kwaliteit van de prozas des HH. Maar HM houdt vol, het zal goedkomen.

Dus gelukkig gingen wij wel wandelen. HH was de beurt nabij en pikte HF op teneinde de aanvang te zoeken, die volgens HF zich bevond bij de niet spuitende fontein op het Noordplein.

De route kunt u vinden op het www door middel van hierzo.

Het is dan ook ondoenlijk om hiervan melding te maken en mits dan ook onnodig.
Dat je hier in een minder deftige omgeving bent blijkt wel uit het feit dat van parkeerbetaling geen sprake kan zijn. Jammer.

Onze eigen route verslaglegging geeft in combinatie met de beschrijving een helder beeld van hetgeen wij meemaakten.
Wat ons aangaat willen wij een aantal zaken aanstippen:

De op sommige momenten aanwezige voorbeelden van architectuur. U kunt hier onderweg smullen van wijsheid en variatie.





Wist u al dat sommigen denken dat het onder water parkeren van de boot letterlijk dient te worden opgevat?


In de video reportage vindt u:
Onze man in het water die mooie dingen kan doen met genoemd water.
Min of meer op de terugweg ontdekten wij een hanen farm waar horen en zien ons en ook u zal.

Overigens heeft men hier in de loop der tijden een volledig eigen manier ter communicatie ontwikkeld, via de gevel zullen we maar zeggen.


Hoe moet dat nu zonder JP?
Wij smulden van diverse bieren (4) terwijl voor ons iemand zonder enige smaad een hele zak friet naar binnen werkte. Nou die durfde.



Weet u waar wij het meeste van genoten? Er werd vooraf gevraagd of wij niet thuis wilden blijven vanwege regenval. Nu wordt ons dit vaker beloofd, maar vaak nimmer geregeld. Ook in dit geval vroegen wij aan de dames ten huizen hoezo dat nu ooit een reden kon zijn om niet te gaan wandelen, maar dat tot daar aan toe. Maar dat wij vervolgens urenlang voor Jan met de korte achternaam noemend Lul zijnde met een paraplu moesten voortverplaatsen slaat nergens toe. De volgende keer zullen wij, rekent u! En de openingswedstrijd van het WK eindigde in 1-1. Voorwaar geen reden tot afreizing.

Een stukje haas was zoek; nu is het terecht.

Nadat HH buitenslands wat wandelpraktijken had uitgevoerd, stonden de u inmiddels wellicht bekende mannekesheren te trappelen. Niet van ongeduld, maar wel vol goede zin, want het nederlandse landschap behoeft ook nog steeds verdere ontdekking onzerzijds. De zon deed er toe en mede ondanks filevorming en vertraging stoven we middels HF-automobiel totdat we aankwamen op het Concordiaplein. Prachtig plein, maar daar kwamen de HH niet voor. Wijds en zijds zou het moeten worden, vandaar dat we elkaar uitgelaten uitlieten. Nu denkt u waarschijnlijk: het Concordiaplein is niet direct een duidelijke aanduiding van de plaats waar het vanuit plaats gaat vinden. Mee eens, dus vandaar de hierna opgelichtte tip des sluiers. Haastrecht. De leidraad was in dit geval de Wat en Hoe wandelgids van Zuid Holland Zuid. Volgens plan liepen we naar de bushalte Haastrecht Dorp en staken de weg over. Daar deden we een ontdekking. Het gaat niet goed met Haastrecht; men dient zwaar te bezuinigen en wel op straatnaamborden. Desondanks vonden de HH huns weegs naar de N.H. Kerk met bijpassend oud brandspuithuisje. Dit dient of diende naar wij aannemen voor vurige toorn bij lichtontvlambare kerkgangers. Hoe dan ook, met nog maar net de indrukken van het daarna geziene oude gemeentehuis verwerkt, staken we de brug over en linksaf maar dan naar rechts het Jaagpad op. Vlak voor de brug werd ons middels een bordmededeling medegedeeld, dat wij de bewoners van het bij het bord behorende pand op geen enkele manier bang zouden kunnen krijgen. Dit simpel vanwege het feit dat men kinderen heeft. Met deze kennis op zak waren we getuige van visvangst van korte duur. Geheel tegen de instructies van een bijstaander in, hield de visvangstheld het snoer niet strak en verdween de vis met haak en al naar elders. Dit overigens waarschijnlijk mede ingegeven door het zicht op een toegesneld persoon in badjas. Wij snelden ook voort, wat ons kwam te staan op twee plezierjachten vol oosterburen, die zonodig, zoals velen van hun landgenoten, hier hun lange weekend moesten doorbrengen. Maar goed, het Jaagpad is nog lang dus voorwaarts met tegenwind langs de Hollandse IJssel en door het Groene Hart. Het moet ons overigens van het hart, dat de HH nog immer geheel vrijwillig de wandelingen doen. Onder andere vanwege ontbrekende bruggen, de mooie graslanden (gemaaid of niet) en waterpartijtjes en andere feestjes. Al mijmerend kwamen we in Hekendorp aan. In de N.H. kerk van dit dorp klonken zangstemmen en zo te horen met vreugde. Reden om niet al te lang stil te blijven staan bij dit fenomeen, hetgeen ook geldt voor de iets verderop gesitueerde schandpaal en de sluis van Goejanverwelle. Wilt u meer weten over de sluis, dan raden we u aan te gaan Googlen. De HH gingen verder en wel langs een paardenzandbak en een zeer fleurig fietsrijwiel rechtsaf de N228 op en lekker snel daarna de Hoenkoopse Rijweg op. Daar werden we getracteerd op discoschapen, die diverse vermakelijke danspasjes ten uitvoering brachten. Na dit intermezzo voelden we ons nog beter en gingen rechtsaf de Tiendweg op. Het is vast niet geheel toevallig dat deze onderdeel uitmaakt van het Floris V-LAWpad. We verzochten een koe voorzichtig aan te doen met het afscheuren van het gras, maar zonder resultaat. En toen gebeurde het!!!!! Op het pad lag het ontbrekende onderdeel van de u allen bekende haas (ja, die zelf van niets weet) en wel het onderste stuk van de rechterachterpoot. Net nu we dachten dat we gepiekt hadden, kwam de kers op de taart. We mochten een stukje wandelen tussen en bij een achttal jonge koemeiden. Aan het einde van de Tiendweg komen diverse LAW-routes samen en wij gingen rechtsaf naar een plek waar tot onze grote verbazing geen hout kortzagen meer. Ja, zo zout hadden we het nog nooit gegeten en dus staken we de N228 maar weer over en langs de Kleine Betuwe speelplaats met watervliegtuig. Even later rechtsaf de Hoogstraat in. Voorbij het oude stoomgemaal en daarna rechtsaf het Marktveld op en rechtdoor naar het Concordiaplein. Vermeldenswaardig zijn zeker de vele oude huizen in goede staat, die in Haastrecht staan. Nadat we de brandweerpoes gedag hadden gezegd togen we naar Capelle a/d IJssel en samen met wat kabouters en iets wits breidden we er een eind aan de ruim acht kilometer wandelpret.