Driebruggen

Het mag gek klinken, maar het leek ons bijzonder prettig Driebruggen te gaan bekijken. Het werd de HH echter snel duidelijk dat we daarvoor het verkeerde startpunt hadden gekozen. Na wat omzwervingen in en door de binnenstad van Rotterdam, belandden we uiteindelijk in de parkeergarage aan de Westblaak. Dit keer zonder schoenenritueel, vertrokken we te voet en wel richting de Kop van Zuid. Er was sprake van welwind en ook welzon, zodat we flink aan onze trekken kwamen. Langs de Russich Orthodoxe kerk togen we naar en over de Erasmusbrug en besloten toen om het Luxortheater heen langs het water te lopen naar de voormalige vertrekhal van de Holland-Amerikalijn; de hal van de HAL zullen we maar zeggen. Onderweg ontmoeten we de hoogste toren van Rotjeknor in aanbouw en het reeds voltooide Montevideo. We werden nog even getrakteerd op containerwegwaaiwater, zagen prachtige restaurants(zonder klandizie) en ook Hotel New York(met klandizie). Dat destijds vanaf de kade daar de schepen vertrokken (waaronder de SS Rotterdam), is nog duidelijk te zien, aangezien er nog bagage op verscheping ligt te wachten. Ineens ontdekten we ook dat we eigenlijk toch niet verkeerd waren, want in 1 blik zagen we de Erasmusbrug , de Hefbrug en de Willemsbrug. Terug naar de Zwaan ontmoetten we twee alleraardigste worstvervoermiddelen en besloten we terug te gaan richting Vasteland. Op de brug werden we erg aangezien verrast door dansende meisjes gehuld in plastic die bij het zingen van het woord "fun" onder onze goedkeuring een bepaalde beweging gingen uitvoeren. Voor de Hoge Heren daalden de nederige heren zoals wij daar zijn, de trap af naar beneden, langs de Spido en het Wereldmuseum (it's a small world after all) op naar Stadsherstel. Eerlijk gezegd hadden we ons daar iets meer van voorgesteld, maar bij de haven bleek dat herstel plaats te vinden binnen een vierkante meter of 30. Nooit te oud om te leren werden we gelokt door de Ballentent en haar rookvertrek, aan de voet van de iets minder roemruchte eetgelegenheid Parkheuvel. Vanaf daar konden we ook zien dat de SS Rotterdam niet ver van de vertrekHAL is gestrand. Vervolgens gingen de heren het park in dat de naam draagt van de daarnaast staande Euromast. Jawel, we hebben de toeristische attracties niet gemeden. Dit blijkt ook uit het bezichtigen van de voliere te daar. Prachtige exemplaren van onder meer en onder andere de zebravink, parkiet en gele kanarie werden we gewaar. Ook leerden we dat Antilliaanse honden een gewoonte hebben. Verbazing viel ons ten deel toen een damesmevrouw in haar eentje een tandemfiets bereed. Waarschijnlijk haar bijrijder verloren. Enfin, de Westzeedijk overgestoken en bij de KunstHAL het museumpark in. De HH kregen daar bij het zien ener gigakonijn déja vu (zie documentatieverslag Harrie van 10 oktober j.l). Een reislustig konijntje wellicht. Verder het park bleek een persoon zijn of haar onderlichaam achtergeleten te hebben. Niets aan te doen, 't zal wel kunst wezen. Iets verder was daar zeker sprake van, want zegt u nu zelf het is een hele kunst om vanaf 2005 al met de Blunderput bezig te zijn en dan er voor te zorgen dat het einde nog niet in zicht is. Maar goed niet alle slakken mogen door ons van zout worden voorzien. Vandaar dat het laaftijd werd voor de heren en dus op naar horecaf, zoals de deze week OAW-er geworden heer J.A. Deelder pleegt te zeggen. Onderweg zagen we nog dat de tandemmevrouw de pasagier had teruggevonden. Vreugde alom!!

Sfeer: 9,5

Route: 7 in 1,5

Wind: 7+

Zon: 8,5

Bier: Barbar, honingbier voor krijgers(dat u het weet), Jupiler (ongeleaged) en een bok van een anker

Snacks: ja

Hitklant

Na een meer dan emotioneel weerzien kwam het er dan zomaar van. De HH gingen eens wandelen, na nauwelijks discussie overigens. HH had onderweg naar HF de heugelijke mededeling gedaan en HF was zich buitensporig gaan haasten om hoe dan ook op tijd HH te kunnen ophalen. Ja, want zo zijn de HH. Als er besloten is dient alles te wijken. Ook dat.
Wij kwamen hier terecht en dat is maar goed ook. U weet nog wel dat de vorige keer door ons werd gememoreerd over golf perikelen Ballotage en zo.
Nadat wij de wandelschoenen hadden aangedaan ging het op pad.
Laat ons volstaan met het memoreren van de hoogtepunten:

Het water is er nog op diverse plaatsen:

De golfbaan alsmede de oude stenen liggen er nog en er werd nog steeds geoefend met hijskranen, bulldozers, tractoren en zo. Eigenlijk niets nieuws onder de zon.

Wat verder enorm opviel was het feit dat sommige beroepsgroepen het blijkbaar van de daken willen schreeuwen als men niet succesvol is. Nu ligt de beroepsgroep natuurlijk onder vuur omdat men niet transparant is maar of dit de oplossing is wagen de HH te betwijfelen.

Natuurlijk kwamen wij schrijnende gevallen tegen van beesten die de naderende winter nu al niet overleefd hebben. Och.....


Verscholen maar nu niet meer aan de 's-Gravenweg vonden wij ook nog een kerkje. Als u er langs loopt ziet u het vast ook. Let dan ook op het vloeiende lijnenspel van de voorstaande woning. En wat dacht u van de graffiti die de natuur als onderwerp kent. Wij van alles met name. En wat van de jarige jet?

Hoe dan niet, het was een welkome verrassing geweest voor de HH en natuurlijk werd er op de gebruikelijke wijze afgesloten.

Bieren deden wij tussen de boeken, waarbij de kleuren varieerden. De bittergarnituur was als vanouds.

Eend of woerd, wat is de schoonre?

Opvallend deze week was onder andere en onder meer het schone weer (schone uitspreken met een zachte G, aub). Ook waren en zijn memorabel de al dan niet naar Brusselgeruchten over JEEPEEBEE. Puur uit eigen belang hopen de heren dat doorgaan zal gaan plaatsvinden, zodat HH zijn vice-opperbrildrager-te-Capelle kan omzetten in presidentschap. Maar ja. Afwachten het is. Terugkomend op het weer; voor de voet-en beenoefening leek het een uitstekende week te worden dus hoepla en naar buiten. HF dacht ergens in een boek iets gezien te hebben en opteerde voor de kamsalamanderroute bij Schoonrewoerd. Een eerder door de HH bewandeld geheel, maar niet als zodanig beschreven. Een ander had dit wel gedaan en voor diens wetenswaardighedengeheel plaatsen we gaarne de volgende link:

http://www.zuidhollandslandschap.nl/images/routes/docs/kamsalamanderroute.doc?phpMyAdmin=9b208ca714b8922c3e4137a8e0fcef37&phpMyAdmin=c9e9e41c082f45c945b548beb1bb4195

Waarschijnlijk de langste link tot nu toe, dus proberen maar, zouden we durven aanbevelen. Zoals u allen uiteraard uit de geschiedenisboeken weet, is de waarde van de kamsalamander voor Leerdam en omgeving absoluut niet te vergelijken met de waarde van de ooievaar voor de Residentie. Desalniettemin parkeerden we de auto van HH, na enig dralen, bij de dagwinkel. We zeiden de winkel dag en gingen richting de dichtsbijzijnde hoogstamboomgaard. Voordat we daar mochten gaan kijken, werden onze netvliezen beroerd door een kleuterschool waar de plaatselijke bromsnorren blijkbaar een opfrissingscursus kregen. Na de prachtige boomgaard ontwaarden we een in onze toch ietwat verdwaalde ooievaar. Van onszelf wisten we eigenlijk wel zeker dat we niet in de wirwar waren. Hierdoor gesteund gingen we naar een wiel dat al sinds 1573 in een identiteitscrisis verkeert. Minstens drie namen luistert het wiel naar; wij houden het op het Wiel van Bassa en daarmee basta. En daarom de Diefdijk op richting Leerdam. We wildem graag in alle rust genieten van de mooie vergezichten en dergelijke maar werden regelmatig gestoord. Met name door verschillende voertuigen van telkens het zelfde bedrijf. Naar onze mening was er duidelijk sprake van zeer nutteloos heen en weer gerij, zodat het bedrijf niet van Vulpen maar van Rijpen zou moeten heten. Foei en schande. Veel tijd om er verder bij stil te staan kregen we niet, want het was opletten geblazen. En troep jagers kwam ons tegemoet en het rare was dat ze enigzins opgejaagd leken. De reden werd even later duidelijk. Een aantal bloeddorstige schapen stierde over de dijk achter ze aan. Na korte tijd hoorden we schoten........... Op dat moment bevonden de heren zich op de Donkere Kade, alwaar het HF te veel werd en er al zijn zoekdoekjes aan te pas moesten komen. Terug op de Diefdijk zagen we een vacantiehuisje uit de begin jaren '40, compleet met waterpartij. Zonder schroom staken we een spoorlijn over en spraken we nog enkele loslopende kippen. Een lokale hobby is overigens noten in zakken te koop aanbieden langs de weg. Voor slecht 1 euro mag men een zak medenemen. Aangezien de HH behoefte hadden aan noch een zak noch noten was het één en ander niet aan ons besteed. Met het zicht op watermolenrad keerden onze schreden zich en aan de andere zijde van het water aanvaarden we de terugweg. Afgezien van wat tegenfietsenden en natuurcamping en wat groetmeiden was dit wel zo'n beetje wat er is gebeurd. Na een blik op kunst streken we neer in Tapperij de Zwaan, waar we hele verhalen over zouden kunnen vertellen. Maar dat doen ze zelf al. Na wat lauw Gulpener Herfstbok met toebehoren op naar huis. Ziezo.

Zjammerdan

Soms vragen mensen ons weleens naar hoe het kan. Dat gewandel in de vrije natuur. De HH willen wel een sluier laten vallen. Het zit zo, wij hebben aan de onderzijde van onze lichamen 2 verplaatsbare organen zitten die wij onafhankelijk van elkaar kunnen verplaatsen, zelfs nog tegengesteld aan. Op die wijze zetten de HH zich in beweging met name voorwaarts. In feite komt het hier wel op neer en er is in de loop van de jaren een zeer fijn mazig samenspel ontstaan tussen ogen, oren, beweegredenen maar zeker niet minder dan onderling der HH dat het in feite onzichtbaar en nauwelijks hoorbaar plaatsvindt. Maar het resultaat mag er zijn getuige de resultaten. Ook onderzoeken naar andere mogelijkheden hebben minderwaardige resultaten opgeleverd.
Vandaar niet meer dan.
Deze keer verplaatsten wij ons richting het verre Zwammerdam.
De route is hier te vinden, maar vergeet niet onze Nel dank te zeggen. Zij heeft immers drie jaren geschreven aan deze route en pas sinds onlangs mogen wij als gewonen ervan weten.

Parkeren doet u het best aan het begin van de route hoewel u mag kiezen uit Zwammerdam e/o Bodegraven. Wij snappen uw probleem, desnoods belt u even met Nel.

De eerste etappe voerde ons Zwammerdam uit want wij zouden mogelijk gaan jagen (volgens Nel dan..) maar wij liepen alsof de rust zelve was ingestraald en gingen richting Bodegraven. Het begin maar name ook wat later ontdekten wij een oase van verpaupering die weerga nu kent. Wij hebben ter meerdere glorie.
Gedurende het stuk door B. kwamen wij langs bepaalde flats die de HH de opmerking ontlokten. Het had te maken met achterstallig en verf en zo. Maar vraag ons niet om details. Eindelijk was daar het moment en konden de HH gebruik maken van Nels pad. Wat kunnen we hier eindeloos over communiceren. Over bruggen, over caravans dan wel andere behuizing, waarbij loef afsteken de boventoon lijkt te voeren. Ook de beesten hielden van de HH getuige hun aanwezigheid en nieuwsgierigheid. Sommige schapen waren gedekt door Robin Hood, anderen door Spiderman. Ja, ons ontgaat erg weinig hoor.

Via lenigheid, oppassen geblazen en voortdurend op onze hoede doorstaken wij weilanden waarbij ons vriendelijk maar wel dringend werd gevraagd om de ruilverkaveling in de gaten te houden. Met 4 ogen was dat geen probleem en achteraf kunnen wij vaststellen dat men verkavelt. Via een jarige boom, een nieuwe doorsteek en verborgen koeien ontdekten wij eindelijk ons beginpunt in Zwammerdam dus dat kwam goed uit. Dank voor alles Nel, wij hebben genoten en zullen Dick S. vragen een gepaste vergoeding over te maken. (dit speelt ten tijden van Afab problemen, dus daar kunnen de HH nog geen donatie aan vragen!).

Wij wilden bieren in een vaste stek, maar transportperikelen onderweg deden ons anders besluiten en wij kwamen (veel te laat natuurlijk) op de bierbestemming aan. Gelukkig moest iedereen, JA U LEEST DIT GOED, maken dat men om 17.30 uur weg was.
Dus dat beperkte gelukkig de hoeveelheid inname.
Zo ziet men, eind al beter.


Men heeft ons ook gevraagd. Vanwege interesse of is het valse nieuwsgierigheid? Maar prijzen wilde men geduid.
Nu, deze keer was het:
goedkoop? nee eerder niet maar duur
duur ?, nou niet goedkoop dan

Wat zoal? Leffe blond x2 x2
Spijzen: garnituur niet bitter maar wel erg lekker
Voorbeelden van HH in actie, waarbij u zult zien dat HF wel erg snel is nietwel waar?

Omgekeerd

Het grappige van dromen, die je hebt onthouden, is, dat eerst het laatste bleef hangen en dat van daaruit de zoektocht naar het begin begon. Dat leek ons een mooi gegeven om 1 van de eerder gedane wandelbelevingen min of meer hetzelfde lot te laten ondergaan. Uiteraard konden de heren het niet nalaten een ander element in te bouwen. We verklappen het maar vast: de metro. Het ging alsvolgt en aldus. HF kreeg toestemming om Capelle in te rijden en zocht HH ten huize op. Het viel HF op dat na diverse gedaanteverwisselingen qua autovoituremobiel aan HH's zijde, deze nu een bijna onopvallende aanpassing aan de achterzijde des autoos had laten plaatsvinden. Zodoende. Even met de auto naar metrohalte Capelse Brug, want het wandelen moet natuurlijk niet dwangmatige vormen aan gaan nemen. Bij nachtopvang De Brug vonden we een uitstekende parkeerplek, zodat vanaf daar de voettocht naar hartje Rotterdam kon beginnen. Angsthazig nam HF een paraplu mee, HH kon best zonder. Onder het station doorgegaan, kwamen we al heel snel op een straat met een mooie spar, die tot winkel was omgebouwd. Ietsjes verderop betraden we het voetpad gelegen langs de 's Gravenweg. HH wist het al en daarom kon hij HF mee laten genieten. Er geldt dat voor sommige huizen te aldaar slechts 1 boerderij met grond hoefde te verdwijnen en dat daarvoor dan een stuk of acht (op het eerste oog althans) armoedige woninkjes in de plaats mochten komen. We ontdekten later dat die verwisseltruc waarschijnlijk nog wel vaker toegepast kan gaan worden. Bij de Kralingse Zoom staken we de weg over, zodat we nog meer van de 's Gravenweg konden genieten. Aangekomen bij de oudste ANWB-paal te Nederland leerden we dat het destijds vanaf daar naar Rotterdam nog 4 kilometer was. We gingen op zoek naar de Beneden Oostzeedijk. Langs mooie en ook fraaie uithangborden, buitenengeltjes en opbreekstraat bereikten we. Omdat we hadden gehoord liepen we langs mooie nabij-oosterse meubels en piepkleine auto naar daar waar eens de treinen bovengronds door Rotterdam denderden. De kerktoren daar was ingepakt en leek toch nog warempel op de kerktoren. Niet echt nuttig deze aanpassing. Hemaworsten en verderop bij een ding vol bijen andere vleesindustriedingen negerend, kwamen we over Karel Doorman bij de Oude Binnenweg uit. De alcoholslijterij bracht toch wel verlangens in ons los, zodat na van Gennip (nee, niet Gijs maar de boekenslijterij) de Nieuwe Binnenweg aan de beurt was. Daar strandden we puur toevallig bij de deuropening van een horecagelegenheid die , ook weer puur toevallig, de naam draagt van de voormalig belgische vorst en echtgenoot van Fabiola. Naar binnen dus om wat sfeer en ambiance op te snuiven. Qua consumptie bleek onder andere en ondermeer een wilde bok te zijn geschoten. Uitgeperst leverde dat een zeer smaakvol Wildebok op en u begrijpt het al, de HH lieten het zich smaken. Moed ingedronken hebbende ging het naar een metro-opstapplaats. Daar kon HF, onder het toeziend en ervaren oog van HH, zijn eerste OV-chipkaartervaring opdoen. Bij deze danken de HH VA hartelijk voor de door haar geheel belangenloos ter beschikking gestelde kaart, zodat de vernieuwende terugreis gestalte kon worden gegeven. Na een kortstondig ondergronds verblijf zagen we het daglicht weer en konden al uitstappend en nakeuvelend terugkijken. De wandeling was al met al ruim zeven kilometers en we hielden het, behoudens tijdens het cafébezoek natuurlijk, eigenlijk nagenoeg droog. Binnenkort een verslag van een andere belevingsnis der HH. Tot dan.

Harrie

Wij wandelden vandaag hier.

Vandaag was eigenlijk de dag van Harrie. U weet niet? Harrie is onze vaste reigert die als wij willen fotograferen standaard weigert. Meestal met vluchtgedrag. Vandaag was Harrie dermate goed voorbereid dat wij hem tegenkwamen vooral op plaatsen waar wij nog moesten komen. Kortom, ook Harrie heeft internet.
Ondanks Harrie togen wij naar Zevenkamp, om aldaar de auto te verstoppen op een locatie die ons was gesuggereerd in het wandel artikel. Aangezien maar ook vooral door voorspelbaarheid en tekenen van herkenning was het begin, midden en eind van de route niet nieuw maar niettemin nieuwer dan.

Nadat u bent geparkeerd is het via linker richting (met uw rug naar de metro) starten en goed de route volgen. Trekt niet de zondags schoenen aan want nat is het, althans daar waar droogte ontbeert. Een paar moeilijke punten zijn aantoonbaar. U zult tweemaal (2x) (2 keer) (1+1) de Rotte over moeten, dat is heftig. Maar komt op. U passeert een terrein waar werktuigen staan opgesteld waarmee de meest verschrikkelijke dingen met kinderen lijken te gebeuren.
Wendt uw blik linksaf en het gaat gewoon weer over. Laat u niet afleiden door uw eigen Harrie, hij is het niet waard. Volgt gewoon de beschrijving, want die is 1 A4.
Een ander moeilijk punt is een graspad (slecht onderhouden) met bramen en brandnetels.
Als u de fraaie brug uit 1997 bent overgelopen heeft u de ergste ontberingen achter de rug en kalmt u vrij rustig naar het einde, wat feitelijk ook het begin is. Mocht u dorst e/o trek bekomen dan is meer aan het einde dan niet een Oud Verlaat genoegen beschikbaar hoewel u direct daarna de sfeervolle Vlietkade betreedt. Wie wil daar nu niet direct naar toe.

De afstand zou 9,5 maar bleek korter. Geeft ons niks hoor.

Wat zagen wij onderweg zoal maar ook niet?












Wat nog van ons hart moet is het feit van de benaming onzerzijdswegens. Noormannen, maar eigenlijk Fransmannen en Henkmannen of natuurlijk Rottermannen, nee toch niet.

Een bepaald natuurverschijnsel, wij denken de ingang naar de onderwereld waar Harrie woont, zagen wij ineens.



Drank: Brugse Zot
Spijzen: warme hapjes
Weer: 9,45
Tot weereens

Joepie

De heren volgen het nieuws:

plaats deze link in uw browser en geniet.

http://leesditmaareens.blogspot.com/

Horen wij snel van u?

Vast toch!

ps: u kunt ook links beneden op weetjeditjes klikken.