Omgekeerd

Het grappige van dromen, die je hebt onthouden, is, dat eerst het laatste bleef hangen en dat van daaruit de zoektocht naar het begin begon. Dat leek ons een mooi gegeven om 1 van de eerder gedane wandelbelevingen min of meer hetzelfde lot te laten ondergaan. Uiteraard konden de heren het niet nalaten een ander element in te bouwen. We verklappen het maar vast: de metro. Het ging alsvolgt en aldus. HF kreeg toestemming om Capelle in te rijden en zocht HH ten huize op. Het viel HF op dat na diverse gedaanteverwisselingen qua autovoituremobiel aan HH's zijde, deze nu een bijna onopvallende aanpassing aan de achterzijde des autoos had laten plaatsvinden. Zodoende. Even met de auto naar metrohalte Capelse Brug, want het wandelen moet natuurlijk niet dwangmatige vormen aan gaan nemen. Bij nachtopvang De Brug vonden we een uitstekende parkeerplek, zodat vanaf daar de voettocht naar hartje Rotterdam kon beginnen. Angsthazig nam HF een paraplu mee, HH kon best zonder. Onder het station doorgegaan, kwamen we al heel snel op een straat met een mooie spar, die tot winkel was omgebouwd. Ietsjes verderop betraden we het voetpad gelegen langs de 's Gravenweg. HH wist het al en daarom kon hij HF mee laten genieten. Er geldt dat voor sommige huizen te aldaar slechts 1 boerderij met grond hoefde te verdwijnen en dat daarvoor dan een stuk of acht (op het eerste oog althans) armoedige woninkjes in de plaats mochten komen. We ontdekten later dat die verwisseltruc waarschijnlijk nog wel vaker toegepast kan gaan worden. Bij de Kralingse Zoom staken we de weg over, zodat we nog meer van de 's Gravenweg konden genieten. Aangekomen bij de oudste ANWB-paal te Nederland leerden we dat het destijds vanaf daar naar Rotterdam nog 4 kilometer was. We gingen op zoek naar de Beneden Oostzeedijk. Langs mooie en ook fraaie uithangborden, buitenengeltjes en opbreekstraat bereikten we. Omdat we hadden gehoord liepen we langs mooie nabij-oosterse meubels en piepkleine auto naar daar waar eens de treinen bovengronds door Rotterdam denderden. De kerktoren daar was ingepakt en leek toch nog warempel op de kerktoren. Niet echt nuttig deze aanpassing. Hemaworsten en verderop bij een ding vol bijen andere vleesindustriedingen negerend, kwamen we over Karel Doorman bij de Oude Binnenweg uit. De alcoholslijterij bracht toch wel verlangens in ons los, zodat na van Gennip (nee, niet Gijs maar de boekenslijterij) de Nieuwe Binnenweg aan de beurt was. Daar strandden we puur toevallig bij de deuropening van een horecagelegenheid die , ook weer puur toevallig, de naam draagt van de voormalig belgische vorst en echtgenoot van Fabiola. Naar binnen dus om wat sfeer en ambiance op te snuiven. Qua consumptie bleek onder andere en ondermeer een wilde bok te zijn geschoten. Uitgeperst leverde dat een zeer smaakvol Wildebok op en u begrijpt het al, de HH lieten het zich smaken. Moed ingedronken hebbende ging het naar een metro-opstapplaats. Daar kon HF, onder het toeziend en ervaren oog van HH, zijn eerste OV-chipkaartervaring opdoen. Bij deze danken de HH VA hartelijk voor de door haar geheel belangenloos ter beschikking gestelde kaart, zodat de vernieuwende terugreis gestalte kon worden gegeven. Na een kortstondig ondergronds verblijf zagen we het daglicht weer en konden al uitstappend en nakeuvelend terugkijken. De wandeling was al met al ruim zeven kilometers en we hielden het, behoudens tijdens het cafébezoek natuurlijk, eigenlijk nagenoeg droog. Binnenkort een verslag van een andere belevingsnis der HH. Tot dan.

Harrie

Wij wandelden vandaag hier.

Vandaag was eigenlijk de dag van Harrie. U weet niet? Harrie is onze vaste reigert die als wij willen fotograferen standaard weigert. Meestal met vluchtgedrag. Vandaag was Harrie dermate goed voorbereid dat wij hem tegenkwamen vooral op plaatsen waar wij nog moesten komen. Kortom, ook Harrie heeft internet.
Ondanks Harrie togen wij naar Zevenkamp, om aldaar de auto te verstoppen op een locatie die ons was gesuggereerd in het wandel artikel. Aangezien maar ook vooral door voorspelbaarheid en tekenen van herkenning was het begin, midden en eind van de route niet nieuw maar niettemin nieuwer dan.

Nadat u bent geparkeerd is het via linker richting (met uw rug naar de metro) starten en goed de route volgen. Trekt niet de zondags schoenen aan want nat is het, althans daar waar droogte ontbeert. Een paar moeilijke punten zijn aantoonbaar. U zult tweemaal (2x) (2 keer) (1+1) de Rotte over moeten, dat is heftig. Maar komt op. U passeert een terrein waar werktuigen staan opgesteld waarmee de meest verschrikkelijke dingen met kinderen lijken te gebeuren.
Wendt uw blik linksaf en het gaat gewoon weer over. Laat u niet afleiden door uw eigen Harrie, hij is het niet waard. Volgt gewoon de beschrijving, want die is 1 A4.
Een ander moeilijk punt is een graspad (slecht onderhouden) met bramen en brandnetels.
Als u de fraaie brug uit 1997 bent overgelopen heeft u de ergste ontberingen achter de rug en kalmt u vrij rustig naar het einde, wat feitelijk ook het begin is. Mocht u dorst e/o trek bekomen dan is meer aan het einde dan niet een Oud Verlaat genoegen beschikbaar hoewel u direct daarna de sfeervolle Vlietkade betreedt. Wie wil daar nu niet direct naar toe.

De afstand zou 9,5 maar bleek korter. Geeft ons niks hoor.

Wat zagen wij onderweg zoal maar ook niet?












Wat nog van ons hart moet is het feit van de benaming onzerzijdswegens. Noormannen, maar eigenlijk Fransmannen en Henkmannen of natuurlijk Rottermannen, nee toch niet.

Een bepaald natuurverschijnsel, wij denken de ingang naar de onderwereld waar Harrie woont, zagen wij ineens.



Drank: Brugse Zot
Spijzen: warme hapjes
Weer: 9,45
Tot weereens

Joepie

De heren volgen het nieuws:

plaats deze link in uw browser en geniet.

http://leesditmaareens.blogspot.com/

Horen wij snel van u?

Vast toch!

ps: u kunt ook links beneden op weetjeditjes klikken.

Maar weer eens daar naartoe

Jazeker. De HH zouden en moesten terugkeren naar een omgeving waar ze eerder waren geweest. Soms is het namelijk fijn om even terug te gaan naar. Dat men dan niet altijd aantreft wat men destijds aantrof zal u wellicht al lezende bekend in de ogen voorkomen. In ons geval wilden we weten hoe het gesteld is met de natuur tussen de Zuidhaven en de Noordhaven in de buurt van de Kop van het Land bij Dordrecht. Wat ons direct opviel in vergelijking met juli 2006 was het ontbreken van de ijs- en verse koffieboot. Ook de destijds in overvloed aanwezige steekinsecten lieten het afweten, evenals ontblote lichaamsdelen van andermensen. Verder was er niet zo vreselijk veel veranderd. Het lukte ons overigens wel om toch weer een andere route te doen binnen dit gebied, hetgeen ons kwam te staan op ontmoeting met een druk gezelschap. Het deerde ons niet, want rust kennen we vanuit onszelf. Ook troffen we de sinds lang verdwaalde UK nummer veertig aan. Zo in de buurt van werelddierendag liet de dierenwereld zich weer van haar goede kant aan ons zien. Rovende vogels, visetende futen, grazende schapen (met overigens weinig tot geen interesse voor de HH) en zelfs jonge uitvoeringen van poezebeesten toonden zich aan ons. Hoewel het geen wereldnietdierendag was, liet ook de flora-afdeling zich van haar allerbeste kant zien. Overwoekerd pad en nog veel meer viel ons ten deel. Met een goed gevoel kwam na pakweg zeven en een ruime halve kilometer het verlangen naar versnaperingen opzetten. De weg naar het Fluitekruid wisten we nog te vinden. Hoewel het reeds oktober was en de openingstijden dan drasties zijn ingekort, werden we met alle egards ontvangen. We kregen desgevraagd tussenhaakjesgehakballetjes voorgeschoteld met Gulpener Dort en Gerardus Kloosterbier om ze te laten drijven. Klassieke opus uit een eveneens klassieke radio maakten de huiskamersfeer geheel compleet.

En dan nu nog even een dierenrijmpje:

De hengstenfietsclub te Leimuiden

hief soms het clublied aan dat luidde

"Wij hengsten fietsen blij van zin

de wijde wijde wereld in"

Maar altijd zongen er een paar

"Wij hengsten fietsen in elkaar"

Barencrash

Hoewel het vaker voorkomt dat waar de HH verschijnen zaken voorvallen was het deze keer bijzonder raak. Weg waren wij en wats gebeurt? Treinen die het ook niet meer weten en boven, naast en anderszins niet normaal rijden. Ravage, kommerkwel en ellende. Zoals diverse bladen kopten wordt ook hier de sturing van H. Balkenende gemist. Ik vraag u, als inspiratie nachtkaarst dan dienen maatregelen ter voorkoming. Hoe was het allemaal zo gekomen vraagt u zich ongetwijfeld af. In feite heel eenvoudig. HH kwam de gemoedelijkheid brengen bij HF die zich vanuit het flatscreen theater losrukte en met plezier voor eigen leven overgaf aan zelf uitgedokterde route.
Dit betekent zo ongeveer het volgende:

zevenbergsedijkje aflopen richting grote weg, rechtsaf langs de virtuele werkelijkheid van het Staelduinse bos bedrijf, rechtdoor tot aan de A15, deze onderdoor en langs een beroemd en vaak gekopieerd vogelhuis schuin rechtsaf van u af naar voren.
Op dat moment komt u in een omgeving die overdag tallozen aantrekt maar op dit uur hoegenaamd niet. Lust u fruit of andere zaken dan is dat hier. Ook tomaten die men hier dagelijks weer vers maakt. Hoe bestaat het? Via benzine pompen alwaar de HH herinneringen ophaalden aan een nieuw ESSO tank ritueel en voor het schone station van Barendrecht RA (toen was er nog niets mis mee) alwaar HF uitleg gaf inzake roltrappen die volgens hem er wel toe deden voorbij het station weer flauw RA en de weg gaat evenals natuurlijk wij slingert zich een weg door het volgebouwde landschap. Sommigen waren vriendelijk en zetten ons bij het passeren in het zonnetje maar voor het overige moesten wij ons zelf redden. Inmiddels een appelei.
Na schoon doorwandelen kwamen wij langs een Gebouw alwaar de kans aanwezig is dat beren er de dienst uit maken. Volgens HF werd in vroegere tijden muziek gemaakt alwaar hij zich (met het gedoe van de Transavia piloot in gedachte) ook aan schuldig heeft gemaakt en zich nu ook voor schaamt. Maar het kan maar gezegd zijn.
Ondersteken deden wij de A15 en dan RA, terwijl er ook een west-hordijk is. Jawel.
Maar wij togen dusdanig naar links, met rechts uitzicht op vnl. keukenboeren, dat wij de hordijk opkwamen bij een gelegenheid die zich noemt : De Pint.
Volgens intimi was er vroeger ook maar dit was echt nieuw. HF wist te melden dat men 010 voetbal vanuit de Kuip warm en veelvuldig aanprijst.
Wij dronken er Leffe, maar om de in voortdurende kruitdampen staande dame toch nog een leuke avond te bezorgen kleurden wij verschillend en dat telken twee male.
Was gezellig.
Lengte: 8.5 km
Hoe: van licht naar donker
Moeilijk: wij vonden het enorm meevallen, maar u moet het weten te vinden.

B(i)oskoop

Alvast even dit: zien en gezien worden. Zien kan men bijvoorbeeld in een bioscoop en lijkt het soms even levensecht. Wat men ook kan doen, is naar Boskoop gaan en daar is bijna alles eigenlijk levensecht. Ons was ter ogen gekomen dat zowel de hogere, de middelbare als de lagere tuinbouwscholen niet meer in Boskoop gevestigd zijn. Dit ondanks het feit dat er op het grondgebied aldaar ruim 900 boom- en heesterkwekerijen zijn gevestigd. Op onderzoek uit was daarom het devies. Aangezien Heer Henk zowel voor, na als tijdens de hem zo toekomende afgelopen rustperiode enigzins apart met de hem ter beschikking gestelde automobielen om was gegaan, viel het vervoergedeelte ten deel aan Heer Frans. Zo Citoenden wij naar het Boomkweekmuseum te B. Gezien de zonovergotenheid gingen we niet het museum in, maar geschoeid en wel begonnen we aan de wandeling zoaals uitgestippeld door iemand van het dagblad Trouw. Hartelijk dank!!! Dat de heren inmiddels wandelgevorderden zijn moge wel blijken. Een ieder is voorzien van een teenhandicap, zodat van ongelijkheid op geen enkele manier sparke is. Omdat op de routebeschrijving copyright rust, beperken we tot het vermelden van de eigen belevenissen onderweg. Uiteraard was de derde dinsdag des septembers voor ons gespreksstof. We deelden hier en daar pluimen uit, maar ook af en toe een duidelijk afkeurende noot. Voorts stelden we vast dat naast de hoofdvodden tax ook een baardenbelasting ingevoerd zou kunnen worden. Voor baarden ouder dan anderhalve dag wel te verstaan. (Geldt niet voor de heer R.Lubbers; die moet gewoon drie keer per dag blijven scheren). Zo wandelend zagen we ineens iets waardoor we even in de ogen moesten wrijven. Is het echt; is het onecht? hoe dan ook, de HH werden een eenhoorn gewaar. Wie zei ook al weer dat Nederland niet sprookjesachtig is? Naast de flora deden we ook nog diverse fauna-indrukken op. Een reiger inclusief verse vis, een uitgevlogen vliegende vis, vlinderspul en niet te vergeten een zeer communicatieve ezel. Enige nadeel was dat hij of zij constant en overal ja op wist te antwoorden, zodat HH op een gegeven ogenblik even duidelijk afstand nam. Een stuk liepen we in de zon en langs het water en werden we verrast door bootrecreatie. Vermeldenswaard is nog dat er festiviteiten op de agenda stonden, zoals rommelmarkt. Naast een eethoek(bestaande uit 1 stoel) werd door een plaatselijke grapjas ook een zeer uit de kluiten gewassen poes ter overname aangeboden. Dit deed voor ons de deur dicht, maar we sloten niet de ogen voor het iets verderop te koop aangeboden spiksplinternieuwe in India gefabriceerde Piaggio bromvrachtautootje. Toen was het welletjes, zeker nadat HF nog in een winkel had ge-informeerd naar een eiermandje. Hup naar de auto en huiswaarts, d.w.z. uiteraard via horeca.

Onbelangrijke data: Ca. 8,5 km in ca. 2 uur

Versterksnaperingen: tot ons grote genoegen in de zon op terras en voor herhaling vatbaar

Grecht deed het in Woerden

Vandaag was het dan eindelijk zover. HF werd in totale verwarring gebracht bij HH. Wat geval? HH heeft normaal gesproken de beschikking over eigen transport maar zo nu en dan is HF pertinent en eist dat hij zelf achter zijn eigen stuur kan zitten. Zo gezegd doen. Maar terwijl HF hiertoe geestelijk bereid was deed HH hem toch besluiten bij HH in de tijdelijke means of transportation te schuiven. HH had een vreselijk drama aangaande voertuigritueel achter de rug. De rit vanaf Zoetermeer had nog nooit zo lang geduurd zegt men. Gelukkig wil de lease mij meewerken en werd er getransformeerd naar (gaap) Toyota. Maar ach, alles went ook een vent. Nadat over en weer kon dan eindelijk worden vertrokken. Eerst nog even aarzelend Rotterdam maar algauw overheerste Woerden. Waarom weten we niet.
Wel kunnen we u verklappen.
Na een heerlijk eindje rijden in de nieuwe auto werd door genoemde lease mij voorgesteld de auto tijdelijk om te ruilen voor een (.pe.). Wij noemen geen namen maar u snapt dat genoemd persoon zijn leven aan een zijden staaldraad bevestigde. Wij besloten tot negeren, stel je na!
Nadat we hadden vastgesteld dat in Woerden overal vergoeding wordt gevraagd voor het deponeren van je voertuig, ook (gaap) Toyota werd alras besloten tot ingreep. Zodoende bewezen wij genoemd merk de laatste eer bij de naamgenoot alwaar u familie e/o kennisssen kunt laten opstoken teneinde.
Hadden wij al verteld dat wij in Woerden waren? Nou dat komt goed uit want wij wandelden de Grecht route. Aldaar goed aangegeven maar de HH zagen toch kans om er meer uit te slepen dan vooraf werd beloofd.
De route vindt u ook beschreven in Trouw.
Wij kwamen langs genoemde gemalen, de boerderij is aanwezig alsmede de knik in het pad, volledig overbodig natuurlijk. Ergens na het natuurgeweld en het 2e gemaal zijn de HH afgeweken en is eigen inbreng gekomen. Dit resulteerde in een extra 2 km. Voor HH niets natuurlijk maar eerlijkheid duurt. Hoe dan ook, Kamerik net niet, Woerden dan weer wel en m.b.v. schone en vlotte overzetknapen (tarief 1,50) kon de alternatieve route worden voortgezet, hoewel wij dat toen nog niet wisten. Maar de TT van HF bood uitkomst en raad.
Natuurlijk hebben wij met de plaatselijke koeien gefilosofeerd over Mexicaanse griep maar zij vonden Q erger. Met name later nog. Ook op veler verzoek een nieuwe foto van de kracht der HH alsmede een overzicht van de tanden en kiezen. Een kwartje voor wie de nieuwe kroon vindt!
In Woerden volgden wij wel weer de route en hervonden op meesterlijke wijze de auto.
Nadat wij onze schoenen in de (gaap) Toyota achterzijde hadden geplaatst, ook een veelzijdig ritueel, togen wij naar de Victoria BV voor Jupiler uit een tap en vers gesneden bitter garnituur.
Moge u een wijze periode voor de boeg hebben, zonder HH want wij laten zeker 4 weken verstek gaan en wel omdat.
Weest nadien echter welkom!
route 10,5 km, normaal ruim 8 km
makkelijk zeker maar kies voor de zekerheid toch een leesbril
leuk? Zeker maar met een serieuze ondertoon

Overigens dronken de HH per heer 3 bieren, proost!