zaterdag 20 februari 2010

Geen Zeijcd maar Heijplaat

Vraag ons niet hoe het kan, maar de HH hadden zomaar ineens zin om te gaan wandelen. En niet van ach, een doorsnee iets. Nee, het moest een avondstrandwandeling in Rotterdam worden. Nu kan men zomers bij een horecafuitspanning zandvoeten op het terras halen. Zo kunnen wij het ook. Maar zo in de winter is dat niet zo eenvoudig. Dus wel voor de HH. Daartoe neme men een route en past die geheel naar eigen inzicht en verlangen aan. Zo ook nu en wel deze route http://homepage.mac.com/ducksingel/rottewandelen/overnaardeheijpl.html en dan slechts het echte Heijplaatgedeelte. En ja hoor, daar ging het dan loos. Niet al te direct op het doel af, maar wel vastbesloten werd de HH-auto naar de Heijplaatstraat gebracht en op onnavolgbare wijze geparkeerd. Deze keer had HF geen schoenwisselzin, vanwege het simpele gegeven dat de wandelschoenen reeds thuis door hem aan de wandelvoeten waren toevertrouwd. Parapluus mee, want nattigheid was voorspeld. De nattigheid was direct aanwezig toen de HH op zoek gingen naar de Aqualineraanlegsteiger/afvaartsteiger. Zij het niet in vorm van hemelwater, maar havenwater. En zo veel ook. Ondersteboven van deze indruk toog het gezelschap het dorp in. Links en rechts wat wind. Naar links waren ook haven- en kraanbezigheden, terwijl rechts sprake was van een halve schelp vernoemd naar de toenmalige prinses Beatrix. We kunnen ons voorstellen dat vanuit de schelp prachtige muziek ten gehore kan worden gebracht. Langs opmerkelijk veel nieuwbouw leidden de HH zichzelve langs van alles en nog wat. We zullen u slechts met een klein aantal vermoeien. Onder het mijmeren over HH's dorpsgenoot en diens regering IV zagen we het Vestaplein. Doet erg leuk aan, alleen werd onze rust verstoord door een vrouwspersoon, die interesse had in een fotografische vastlegging onzerzijds. Mooi niet dus. Bij het cafe/restaurant Courzand (voor al uw versnaperingen, maar niet op zaterdag en zondag) lazen we een plaatselijk bericht. Het gaat hier om het volgende. De SS Rotterdam is door woningcorporatie Woonbron voor een luttel bedrag omgetoverd. Daardoor is een gedeelte van de nieuwbouw/renovatie op Heijplaat stil komen te liggen en dat vinden ze daar niet aardig van Woonbron. Sneu voor de buurt en de wijde omgeving. Of het toeval was of niet, maar zo omstreeks de Courzandontmoeting begon het hemelwater van zich te laten horen(en voelen). Dus de plujen omhoog en open en verder richting het door ons gezochte strand. Hoek van Holland leek ons wat ver, dus moesten we maar op zoek naar het Heijplaatstrand. Door de regen liepen we de Qaurantaineweg op. Hier werd van ons verlangd dat we op opleggers zouden passen. Het nut daarvan ontging ons, zeker omdat ook een ingeblikte veldwachter er door zijn meerdere opuit was gestuurd. Maar de regen stopte en de HH stapten langs gebouwen naar de oever van de Maas, die hier is uitgevoerd in zand. Ha, toen begon onze strandwandeling. Na ook nog een paar ponypaardjes bekeken en gesproken te hebben, gingen de schreden terug en wij ook. Langs een hobbygarage en een pand waar de HH grote plannen mee hebben om vervolgens langs een uitermate gezellige buurthuiskaartavond de auto weer gezelschap te gaan houden. Uiteraard niet voordat de Olympische Spelen en het nederlands-europese voetbal onder de loep waren genomen. Voor het aansluitende afsluitritueel zochten we volledig vrijwillig Barendrecht uit. Na eerst te zijn binnengelokt bij het zeer gezellige afscheidsfeestje voor en van Kim, werden we weer losgelaten onder de belofte dat we Dubbele Palm en Leffe Blond zouden gaan drinken.Zo, dat was het voor deze keer. Daaaaaaag!!

dinsdag 9 februari 2010

Alweer niet naar Rotterdam?


Jazeker en wij zullen u vertellen. Eerst was er aarzeling, daarna ging het dan toch en uiteindelijk belde HF naar HH om aan te geven dat hoewel dan toch later. Maar geeft de HH niks, het gaat erom dat u als lezer wordt bediend. Als het moet lopen wij 's-nachts maar u zult, weest gerust.
Terwijl ik dit schrijf kijk ik buiten naar een wederom witte wereld, nu die hadden wij gisteravond niet. Wel hadden wij gunstige temperaturen voor koude aanbidders. De HH gaan weer-wind dus dat maakt hoe dan ook.
Gezien het tijdstip en bierdrinken dat niet in de verdrukking mag komen werd alras besloten dat HF de commercie afhield en gewoon vriendelijk HH vervoerde naar het o zo pittereske Rotterdam. Zeker na de cruciale 020 overwinning altijd een genot om te gaan.

Parkeren deden wij niet bij de stamgasten maar daarom wel gratis. HH was voorzien maar HF deed van schoenen spreken terwijl hij als verrassing achter HH plaats nam. Deze gekkigheid mocht niet lang duren was al spoedig het devies dus afsluiten die hap en gaan. HF was nu reeds vastbesloten om het fototoestel achter te laten zodat de kwaliteit deze keer van HH afkomstig is. Zonder tripod deze keer dan dus ook maar, tja.

Nadat het lopen was begonnen, via Delfshaven, wist HF HH mee te nemen naar nieuwbouw gepleegd voor bewoners. Onderweg zagen wij nog een fraai voorbeeld van hoe maak ik het gezellig voor langswandelaars en een aanduiding ter opletting van hen die Jehova in hun armen hebben gesloten. Hoewel HH achteraf toch denkt dat er nog meer nieuwbouw moet zijn was hij wel blij met het getoonde. Deze bewoners gaan wel vroeg slapen want wij pikten slechts door het hek een foto mee. Bezoek ter plekke, zelfs van de HH, werd achteraf niet gewaardeerd.
Nadien werd het lastig want er ontstonden keuzes en hierin zijn de HH net als met parkeren. Teveel is het niet maar liever een keuze dan maar.
Hoe het ons verder verging ontdekt u op de routekaart.
Via mooie en minder mooie delen van deze prachtige stad werd in de verte alweer de hoger hoogste werktoren van het land gezien, met nog steeds de disco lampen aan en uit gaande. Blijkbaar is het bedacht.

Nadien bogen wij langs het groothandelsgebouw gaande uiteindelijk RA en langs Bilderberg met diner kwam kunst in zicht alsmede de Witte. Van beide doen wij verslag.
Toen werd het ook de HH teveel en veranderden zij in noeste bierdrinkers want er werd gezwinde pas gezet naar een oude sluis, alwaar men naast roken te buiten ook biert te binnen.

Hoewel de naam natuurlijk ook op de HH slaat namen wij tot ons de wereldberoemde deugniet. Blijkbaar is er meer aan de hand.

Nadat wij elkander erop wezen dat zo langzamerhand ook wij gaan wennen aan de smaak van bier en het wellicht dit jaar en zullen waarderen eindigden wij deze fraaie droge avond met een thuisreis alwaar de warmte (en het bedje voor later) alweer waren.

De garoeten!

ps: ond erweg zagen wij nog deze vriendelijkerds.

zondag 7 februari 2010

Sommige dingen veranderen, andere blijven bij het oude

In verband en vanwege gingen de HH een avondwandeling doen. Op indigestie van HH trokken zij richting Dordrecht om uit de eerste hand iets over de paalrotontwikkelingen te vernemen en te kijken of de eerder bij daglicht waargenomen zaken zich nog steeds voordoen. . Te aldaar binnengereden was de ontdekking al ras dat daar waar HH das auto neder wenstte te plaatsen niet volgens de normale weg te bereiken was (en is) door wegwerkomstandigheden. En dit ondanks het aantreden van de nieuwe burgemeester Arno Brok. Dus werd de hulp ingeroepen van een overdekt parkeergelegenheidsgebouw. Het lukte ons overigens niet de aandacht van de dordtse wetshandhavers te trekken, dus dan maar zo. Volgens traditie geschoend verlieten we de parking aan de Spuihaven. Uiteraard bestaat er een beschreven route van een Dordtwandeling en wel ziehier: http://www.xs4all.nl/~jangrlng/Dordtroute.pdf . De HH gaven er gezien eerdere ervaringen de voorkeur aan een geheel eigen bewegingspatroon te volgen. Dit resulteerde wel degelijk. Aangezien het hemelwater zich schuil bleef houden, zochten we het stromende water op. In overvloed aanwezig dus daaraan geen tekort. Maar eerst langs omgebouwde fiets en door smalle straat. Van deze laatste soort zoiuden we er verderop nogal wat te verstouwen krijgen. Slechts een detail. We werden aangetrokken door de Merwede en pikten in het voorbijgaan nog even de treinspoorbrug mee (niet lopend, maar fotografies). Middels hekwerk trachtte men ons tegen te houden, maar 1 gat is voor de HH wat betreft niet genoeg. In een oud pakhuis zagen we helemaal bovenin een ruimschoots verlichtte opslagplaats voor grote balken, elk voorzien van een ende. En plots werd de nieuwsgierigheid van HH gewekt door een trapopgang waar, volgens een bijgeplaatst verkeersbord, voor mensen langer dan drie meter geen doorgang is. Door grondig onderzoek van de Capellenaar onder ons bleek dit een waarheid als een koe. Niet gehinderd door deze of andere kennis zwierven we langzaam naar de Grote Kerk. De toren hiervan is op gezette tijden te bestijgen. Wij waren er niet op een gezette tijd. Dus door langs het water. Hier en daar hadeen de HH punten van herkenning op allerlei vlakken variërend van horeca to brandweerblusboten. Wat we nog noit eerder meemaakten was een man die in gestrekte draf voor ons uit vluchtte. Blijkbaar zag hij op een gegeven moment in dat wegrennen geen zin had en kwam daarna ons dan maar weer tegemoet gelopen. Het deerde ons niet want wij waren benieuwd naar iets anders. Daar waar schepen soms bunkeren( en dan gaat er veel tegelijk in) vilen ons een drietal dingen op. Allereerst een zaak waar men klikwerk verricht( vond HF niet netjes) en iets verderop de onverlichte maar nog als vanouds treintjes herbergende winkel. Daartussenin hadden we een vorige keer veel puntmutsen met bijbehorende kruiwagentjes, harkjes, gietertjes en dergelijke ontwaard. Zo niet nu. Het giswerk naar de redenen begon, maar veel verder dan vakantie of de kou kwamen we niet. Op de Wolwevershaven werd onze aandacht getrokken door de vele groot uitgevallen woonkamers( zowel in diepte als de hoogte), waarvan sommige wel erg smaakvol zijn ingericht. Ook de stomvereniging en een paar in een oude Londense taxi vielen ons op. Los van dag of avond, altijd indrukwekkend blijft de Groot Hoofd Poort http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Dordrecht_Groothoofdspoort2.jpg . Vlak na de onderdoorsteek zagen we een kleinpolitiebootje met vier personen en afgaand op de avondgroet zag men ons ook. Blijkbaar was er sprake van iets grappigs want hilariteit deed zich in het bootje voor. Nu kwam een iets slaapverwekkend stukje namelijk de Bleijenhoek die haar naam geen eer aandoet,dus dat slaan we over en pakken de draad weer op bij het Nieuwkerksplein. Van af dat moment begon onze grote zoektocht naar 't Hof. Steegje in, steegje uit, wat oponthoud, steegje in, langs niet mooizingend vrouwspersoon, steegje uit door de poort bij de Munt van Holland en uiteindelijk poort door en daar stonden we in 't Hof. Oud en groot en zeker de zoektocht waard. Langzaam maar zeker voelden we dat we richting afsluithoreca moesten. Nog even voor alle zekerheid checken of de Grote Kerktoren echt niet te beklimmen was en toen door naar Spuihaven alwaar in de buurt prechtig verpozen zou kunnen plaatsvinden. Helaas zat het verpoosgebouw vol met etende personen, zodat we nog even verder gingen zoeken en uiteindelijk neerstreken In De Klander Muelen aan het Statenplein. Onder het genot van redelijk prettige muziekklanken, die zowel door ons al Shazam werden herkend, en dubbele dubbele Leffe sloten we het officiële gedeelte van de 7,5 km af. Tot de volgende keer.

vrijdag 29 januari 2010

What's new? Are they singel?


Ja, met zo'n titel vragen wij erom. Aangezien de avondwandelingen op meer dan interesse van de HH kunnen rekenen gingen wij alsnog. Hoewel van beide zijden genoeg water werd aangedragen om niet te gaan overigens. HF was al moe maar het weerzien zorgde voor een glimlach en een passend rij ritueel naar het immer fraaie 010. Na kort overleg, de HH weten immers, werd besloten een gerucht te ontzenuwen inzake aankoop onroerend goed in de buurt van de statenweg. Zo gedaan zeiden we. Parkeren deed HF een eind van de stoep maar toch in de buurt van onze Belgische stamkroeg alwaar bierdrinken tot een art pour art is geworden. Ons scheelt niks, als we maar.

De gemeente 010 had besloten het parkeren op donderdagavond net ietsjes duurder te maken dan normaal dus met een fijne glimlach doorhaalden wij de chipknip en tikten de gewenste munteenheid af. Eindelijk kon het dan beginnen. HF met zijn arbeidsheden wist HH precies te wijzen op de te volgen route. Daar lag het niet aan.

Dat betekent een flinke wandeling voor de boeg waarbij de HH beiden waren voorzien van een anti regen toestel maar gek genoeg zonder de fraaie mutsen dito handbedekking. Maar multi media zou het worden.
Een van de eerste eigenaardigheden betreft een Duitse gemeente binnen 010.
Als u de route volgt (zie boven) dan ziet u zo ongeveer hoe wij zijn vergaan. Ter hoogte van de statenweg c.q. singel werd ingezoomd op maar vanwege privacy gaan we hier niet verder op in. Maar we weten genoeg.

Gewoon doorlopend alsof niets kom je RA aanhoudend vanzelf bij het onvolprezen maar zeker niet afgebouwde station. Ook op dit late uur waren veler onzer fans voorhanden. Het moet maar eens gezegd: Sorry dat wij niet met een ieder hebben kunnen converseren. Wie weet inzake een volgende keer.

Vervolgens onderstaken en kwamen wij uit bij een min of meer hoog, hoger, hoogste kantoorpand in ons kleine wat doet het er allemaal toe landje. Nou, daar heeft men zich schuldig gemaakt aan vandalisme, bekijkt de presentatie!

Via achteraf en HF bekende club locaties (hoewel de oude naam niet werd bekendgemaakt) kwamen wij langs het huis van onze burgervader. Wij hebben aangebeld maar van kom gezellig bier drinken was geen sprake.

Overstekend en vooral doorlopend kwamen wij bij uitgestorven haven werkzaamheden. Het is dat wij weten maar anders niet. Maar fraaie doorkijken gaf het.
HF vond dit het moment om aan te geven in welk vaartuig hij de klanten transporteert en verplaatst. Men oordele zelve.

Natuurlijk mag de koningin onder de bruggen niet ontbreken en wij hebben gekeken en warempel, ze was er nog.


Via verder wandelen (wat moet je anders) kwamen wij in de buurt van diverse horeca (niet toevallig mag ik hopen) deze uiting tegen, onbedoeld natuurlijk.

Om voor eens en voor altijd de fabel te ontzenuwen dat de vroege mensch niet kon vliegen heeft men bewijs buiten waarneembaar. Alsof hiermee het laatste woord over deze zaak gezegd zou kunnen. Maar goed, voor de pieten exact onder u hebben wij niets te verbergen.

Na al dit gedoe was het prettig gebruik te maken van een 4tal glazen met de winterkoning(k) en begaven wij ons daarna pas naar huis, alwaar inmiddels de klok alweer verder had getikt en het aanmerkelijk later was dan bij vertrek.

Vergeet u niet de film te consumeren.

zondag 24 januari 2010

Barend Krom of Barend Recht?

Duistere zaken; daar houden de HH zich niet mee bezig. Iets anders is, dat zij zich soms wel in het duister buiten bevinden. En nog somsser doen zij dat gewdee met z'n twee. Zo ook de keer waar deze beschrijving over handelt. Het had HH behaagt zich richting HF te begeven en van daaruit ging het loos. Deksels, beiden voorzien van hoofddeksels, wanten en wat dies verwarmingsattributen meer zij. Opgetogen togen we op naar nieuwe avonturen. Het doel was het NS-station van Barendrecht. Vooraf spraken we de hoop uit, dat onze ontmoeting met de spoorlijn Rotterdam-Dordrecht v.v. geen desastreuse gevolgen zou hebben. Goed gemutst ging het onder andere over de Bergambachtstraat. De Pascalweg staken we over en langs een prachtige woonboerderij (voor de liefhebbers: het staat en Te Koop) de Kooiwalweg op. Daar werden we luid begroet door een drietal waakganzen. Het gegak was dusdanig hard dat onze poging tot een gesprek volledig gedoemd was te mislukken. Dus togen we verder onder de A-15 door middels een tunnel (waar zo te zien veel leesgierige bierdrinkers regelmatig vertoeven) en via de Boerhaavelaan en Meidoorn naar de Oude Haven. Daar namen we de doorsteek naar het Doormanplein. Zagen we toch mooi, naast diverse horeca, een hele grote kerk en de watertoren. HH wist van toegang. Omdat een rondje om de kerk ons te moeilijk leek, deden we een rondje Dorpsstraat, hetgeen ons oude huizen, fietsen en kunstuittingen te zien gaf. Ook werden we vriendelijk toegelachen door Majoor Bosshardt. Jazeker, de heren maken wat mee. Over de Schaatsbaan ging het richting dé winkelstraat genaamd Middenbaan. Hier schoot het HF ineens te binnen dat als hoofddoel van deze avond het testen van de toiletten van het plaatselijke theater op het lijstje stond. Een snelle inspectie leverde een dikke voldoende op, dus hulde. Gezien het tijdstip verwachtten de HH weinig winkelend publiek en o wat kregen we gelijk. Behalve een jongerensamenscholing voor een reisburo. Maar goed, al mijmerend waren we getuige van een uitgebreide vrouwenvergadering, waarbij als spelbreker 1 manspersoon irritant interessant probeerde te doen. Wij verder over de Dorpsstraat-Oost, hetgeen ons naast fraaie gebouwen ook een aantal hardlopende ledlampjes opleverde. Uiteindelijk over een plein met jongerenopvang en harde muziek naar de Marijkesingel. Ja Heer M. te A, zo dicht bij uwen wiegjesta/geboortestraatplek waren de HH nog niet eerder. Over de Wilhelminastraat naar de Stationsweg voor een niet al te grote opgaaf. Overigens vielen ons diverse dingen op in deze buurt. Blijkbaar worden er ter plaatse veel symetrische lampparen verkocht (Ikea?). Ook is er veel last van woonkamerruimte. Maar goed, bijna hadden we het Station te pakken. Nu heeft men getracht de stations- en treingeluiden te beperken door afdekking. Aangezien de HH af en toe het wat hogerop zoeken, bestegen we het spooroverkappingsgebeuren. Mooi verlicht hoor, het middenpad. Eenmaal weer afgedaald ging het over de Gebroken Meeldijk, Gouwe, Kruidentuin en de Binnenlandse Baan naar de 1e Barendrechtseweg. Tijdens dit laatstgenoemde traject vielen ons diverse dingen op vogelgebied op. Weinig vogels in het algemeen en met name van Harrie geen enkel spoor. De meest opzienbarende ontdekking deed HH. Hij stelde namelijk vast datzowel zijn als HF's hoofddeksel voorzien was van op vleugels gelijkende flappen. Hierdoor staat het nu ook wetenschappelijk vast: de HH zijn gevleugelde vrienden!!!!!!!! Voorzien van deze kennis via en over de 1e Barendrechtseweg, Pascalweg en de Bergambachtstraat op weg naar horeca. Onder het luidvriendelijke geronk van een onverlicht oud Mercedesexemplaar stapten we de verkwikkingsgelegenheid binnen. Na enig aarzelen van de barmadam kregen we, naast hondgeblaf, ook nog Leffe Dubbel (of een donker bier zoals sommigen zeggen), hetgeen we volgens ons dubbel en dwars verdient hadden na 10,17 km in 2uur 11min. 16 sec. bij 3 graden Celsius.

maandag 11 januari 2010

Een keer naar Kralingse Veer


U raadt het al aan de titel. Welkom in 2010. Een jaar van wandelen ligt voor ons en hiervoor ook al. Maar daarover genoeg nu. Reclame maken voor eigen gedoe ligt niet in onze aard. Vergeet u niet ook de volgende link eens te bezoeken?

Hoewel wij natuurlijk nooit gevoelig zijn voor weeralarmen waren wij beiden inmiddels van mening dat als een dergelijk alarm wordt afgegeven de kans zeer groot is dat wij dan totaal ander weer krijgen. Deze tip onthoudt men mede wandelaars natuurlijk niet. Bij deze graag gedaan.

Het nieuwe jaar biedt nieuwe kansen, zo ook aan de HH. Diverse werkgevers boden ons de gelegenheid om nu ook op andere dagen en tijden te mogen wandelen en soepel als wij daar zij gretigden wij natuurlijk. Vandaar deze walk op voor u natuurlijk verbazingwekkende tijdstippen, maar de HH zijn noch bang voor glad ijs als wel voor de avondklok.

HH had samen met zijn vrouwelijke wederhelft de stoute schaatsen voor het eerst in ca 30 jaren weer betrokken en had gevoeligheden op plekken die normaal gesproken onbereikbaar zijn. Dit maar als vooraf bedoeld.
Op de voor HH steeds verbazingwekkende wijze kwam HF met zijn limousine bijzonder fraai glijdend voorrijden en alras bleek dat dit in feite ontbrekende stuurkennis van HF betrof. Gezien zijn werkzaamheden gaan we dit niet in onze blog zetten natuurlijk. Dankzij de rust zelve van HH kwam het uiteindelijk allemaal goed en sprong HH al glijdend in de auto en werd gereden en gegleden naar het onvolprezen stadhuis van genoemde plaats.
HH had al mooie schoenen aan, HF was dit thuis vergeten dus alsnog. Maar toen kon het dan eindelijk. HH had ons aangemeld bij de fa iPhone zodat achteraf altijd nog.

Vanaf dit stadhuisplein togen wij naar de dijk, want wij houden van hogere sferen. Als u dit bereikt en de dorpsstraat aanwezig is gaat het RA en bent u waar wij wezen wilden. Nauwelijks van de verbazing bekomen toverde HF als bijna vanzelf een tripod tevoorschijn waarmee hij naar eigen zeggen betere foto's gaat maken. U weest gewaarschuwd. Overigens bleek achteraf dat er alsnog een fototoestel op gemonteerd diende te worden. Alleen met zo'n tripod bent u er dus niet. Wij bedoelen reeds. U komt dan bij een avondwinkel voor o.a. electronica reparatie. Gezien de ouderdom van de apparatuur die in de etalage stond uitgestald behoeven reparaties hier geen haast. moet het apparaat even kunnen missen zeg maar. Maar kennis van zaken lijkt hier vanzelfsprekend.

Doorwandelend ondersteekt u de weg die naar de Algera brug voert en zet u vaart richting de Brienenoord, die zich aandient, maar wel in de verte pas.Vanwege een soort combi sneeuw en ijspret kozen wij nocg het hazepad maar wel het fietspad want dit was zichtbaar schoner dan.Langs Capelle West wat in deze winterperiode behoorlijk Antonpiekt en via klim en daal rituelen bereikt u als u onze route volgt Kralingseveer. Een mooi punt om eens tot uzelf af te vragen of u hier nog wel verder zou gaan. Het is immers.
Wij daarentegen bogen RA en via de hoofdweg van dit dorpsgedoe en de zebrastraat (RA) doorstaken wij al het moois en middels een fraai fietspad langs een sportcomplex konden wij het ontvluchten.

HF kwam voor hem bekende muzikale pleinen tegen maar HH zou HH niet wezen als verrassingen op de loer lagen. Zo kwam het dat via metrostation Capelse Brug en RA alsnog de onvolprezen 's-Gravenweg werd bereikt. Pfffff

Wij konden niets anders doen dan vol verbazing gapen naar zoveel voor zoweinigen onder ons en liepen stilzwijgend maar toch vol gepraat verder tot wij eindelijk RA konden richting het bij de start reeds aanwezige stadhuis.

Aldaar togen wij naar onze boekenkast waar wij gezien het vreemde tijdstip niet werden herkend maar toch bediend.

HH bediende zich van een doorgestookte winterbrand, HF kwam in tropische sferen middels een palm. Dit beviel ons zodanig slecht dat wij een wederom rondje deden waarbij dit nogmaals bevestigd werd. Tijd om naar huis te gaan en alzo deden wij.

Eindigen doen wij als altijd met u nogmaals al het goede te wensen voor dit jaar (en later ook), met veel wandel maar ook leesgenot. De HH verheugen.