Wat de HH zoal zagen

Beelden zeggen soms meer dan woorden. Maar andersom is ook weer waar. Kortom, Delft, we kwamen, zagen en verdwenen weer. Tijdens schrokken vrouwen. Soms in de handen klappend. Ook waren er aangepaste aardappeleters. Er was ook sprake van grote winderigheid. Parkeren overdekt en Vlaanderen was gesloten. Het papier- en kartonritueel begrepen de HH niet, maar de Delftse Watertoren maakte dat wel goed. Stukjes stad uit de niet eerder gezien categorie waren er ook en hoofdzakelijk in de mooi en leuk sfeer. Zelfs een immens balkon met bijpassend huis in compleet andere stijl. Steegjes en stegen doorkliefden we en de stuote en daarom buitengeplaatste kazen werden we gewaar. Het koffie-advies was indringend en ook waarheidsgetrouw. Ondanks enige nietrichtings- en oriënteringsgevoel van HF kijken de HH terug op een goed bestede avond. Afsluitend werd het boekengebeuren geholpen met onder andere het inkorten van de voorraad winterkonickjes. Voor de visueel ingestelden onder u enige kiekjes en filmpjes in puur toevallige volgorde hiernavolgend.

Happy Herenwalk in 2011

Er was scheiding van jaren! Hoezee. Weg met 2010.

Genoeg gewandeld wellicht. Nou nee, aangezien HH veelvuldig aan huis gekluisterd is deze dagen is het juist een optie om gezellig te gaan wandelen. Voor gezelligheid moet je echter niet bij de HH zijn. Die gaan er echt voor. Om die reden werd ongeduldig gemailwisseld inzake wanneer er nu eens eindelijk een reden was en een pakkende datum om te gaan. 1 januari was geen strak plan, 2 januari niet ook evenzeer. 4  januari leek ver weg dus werd het 3 januari. Omdat overdag ook niet 's-avonds is besloten de HH niet overdag te gaan. Ineens was er die ingeving om een keer lekker in de buurt te blijven. Hoe dan ook zou HH HF gaan ophalen en ging hij aldus. De route is bekend maar toch zag HH kans om een tiental minuten later te verschijnen dan eerst beloofd. Daar belofte een schuld inlost mocht HH toch naar binnen om de nieuwe aankopen te bewonderen. Hoewel HF teleurgesteld was in de afmeting vond HH de buitenmaten aanzienlijk. En als je maar voldoende bierglazen in gebruik houdt is het nooit (te) vol, net zoals ons landje. De dame aldaar vroeg hoe het ging, niet alleen met HH maar ook met VH, die een nieuwe in zwart uitgevoerde teenbedekking had ontvangen. Van scheef naar recht zullen we maar zeggen. Oh wat zijn de HH benieuwd naar het eindresultaat.

Rotterdam by night- allemaal lichtjes-strangers in de straat-Rotterdam by night

Afgeluisterd en vrij naar Raymond van 't Groenewoud(bronvermelding dus) Maar nu alsvolgt. HH vraagt af vanwege vrijdagochtend, want ochtendstond, tandenborstel in de mond. HF doet mee. HH kan ook wel woensdagavond, want avondstond warme hap door de mond. Voordeel van avond: het is in dit jaargedeelte donker en ook alcoholies bier is dan een mogelijkheid. HF is besluiteloos (waarom weet men nog niet) en laat de keuze aan HH, die toch al bezig is met veel keuzes. In zijn zeker niet overdreven maar vaak onderschatte wijsheid besluit hij voor de woensdagavond. Toevallig komt die middag ten huize van HF een zekere Almere residerende Heer M. ten tonele. Ja, dat soort dingen gebeuren. Met liederen van friestalige makelij maakt HM HF blij, aangezien de teksten voor deze laatste geen abacadabra zijn. Zoals gezegd HF blij en dan ook nog op weg naar HH. Deze blijkt wonderwel vaardig en I-pad er nog even lustig op los. Daarna nodigt Vrouwe A de HH uit, ten huize te aldaar te blijven, maar HF denkt verstandig (ja, dat mag hij 1 maal per jaar) en deelt mede dat het voor iedereen beter is als de HH op pad gaan. Zodoende. Voor de route had HH zich ge-inspireerd en wel met als resultaat. Een stukje Rotterdam moest het maar eens worden. En inspectie van onze gebieden in en rond Hillegersberg was ook wel weer erg nodig. Deze zaken gecombineerd en voorwaarts. Nu kunnen we natuurlijk maar dat blijft ditmaal achterwege. De route is namelijk zeer eenvoudig qua route. Desondanks, na het zien van een ge-etaleerd Gespenstschule wenste HH eigen inbreng. Streng maar rechtvaardig corrigeerde HF hem, zodat in ieder geval de bank met het geel-groene logo de ene heer van pecunia en de andere heer van chipknip-tegoed kon voorzien. Tijdens het voortschrijden der centimeters viel het onze ge-oefende ogen op, dat een keur van gebouwen links en rechts aanwezig waren. Niet alleen restaurants maar ook andere; sommigen nieuw, anderen in aanbouw maar en grosse vooral van steen. In de mooie winkelstraat voor vele schoenen/laarzen voor éénbenigen voor met korting te koop werden aangeboden was tevens sprake van bewegende beelden. Ziet u maar hoe mooi, het staat er vast allemaal nog wel. Overmoedig geworden wilde HF linksaffen, maar HH tikte figuurlijk op de behandschoende vingers. Rechtdoor en anders niet. Na dit wilden de HH de schijn wekken de hele tijd op het fietspad te hebben gelopen. Het leek erop dat dat een geslaagde poging was. Inmiddels diende er wel behoorlijk linksaf geslagen te worden. En warempel nogmaals. Even op zoek naar een overstekingsmogelijkheid en toen over klinkerweg. Bij het huis aangekomen, bleek men ineens ons toch niet meer te verwachten, hoewel we nog minder dan tien minuten verlaat waren. Van deze koude kermis hadden de HH niet terug, dus de wandeling gewoon voortgedaan. Van een groot vermeldingswaardigheidsgehalte waarvan wij gewag willen maken, is het zeer kleine maar wel nog aan de Ringdijk gelegen begraafplaats bij met Baarhuisje. Zonder nieuwe kleerscheuren maar wel met tegenliggers en een auto die wel eens naar de garage mag liepen we richting de politie-auto, waarmee we hadden afgesproken dat die ons op ons gemakkie zou laten oversteken. En zo geschiedde. Eindelijk bij de singel die Erasmus blijkbaar zelf nog volgeplast heeft zag HF een oude Jaguar. HH zag echter, veel belangrijker, een wellicht even oude eend. HF bekende schuld. Gelukkig kwam een korte tijd later de trein langs en wij wachtten tot het rode licht vanwege. We zagen nog een doodlopend zijstraatje met licht aan het einde. Gauw doorgelopen en goede herinneringen opgehaald aan het huis genaamd naar Sint F. Stukje Gordelweg en dan de snelweg oversteken. Een keur van oude auto's bevond zich onder het viaduct. Rechtsaf in welke straat blijkbaar 's nachts door mensen wordt geslapen. Vreemd raar. Dit gevoegd bij onvriendelijkheid als reactie op het door HH zeer vriendelijk uitgesproken goedenavond richting honden en bazinnen deed ons besluiten de wandeling te stoppen. Bij de auto aangekomen bleek iemand daaronder een hand te hebben verstopt. Maar de HH hadden geen tijd en moesten richting horeca, want de ruim tien kilometer wandel schreeuwde om afsluiting. Eerst wilden de HH Boudewijnen, maar daarbij hadden we buiten de waard en de door hem vertrouwde gasten gerekend. Vol verwachting naar Sijf. Daar leek het ook vol, maar de barmeneer wees naar boven en jawel hoor daar gingen de HH zitten op leder en versnaperden. Na genot komt maneschijn en scheidden de wegen. Vanuit het Herenwald een goed 2011 toegewenst. All the best voor u en degenen die u lief zijn. Wij nemen ons voor.

Eigenlijk geen koffie...

Er waren tijden dat wij elkaar spraken en zeiden:
Kun jij je nog herinneren dat wij een keer koffie dronken in plaats van bier? Nou, dat was tegen het zere been want met de naderende alzheimer en medicijngebruik eveneens worden herinneringen inmiddels voorgoed opgeborgen. Hebben wij eindelijk leren bier drinken gaan we dat weer krijgen. Niettemin ontstond er enige emotie want wat bleek, de eerste wandeling was geweest daar waar wij vandaag zouden stoppen. Alleen was onbekendheid aan het begin de oorzaak van behoorlijk graafwerk in collectief herengeheugen. Maar de winnende aanhouders geven u dit dan toch maar in overweging.
Hoe dan ook, om reeds 9.30 uur (ok, iets later) stond HF bij HH en gaf aan dat de temperaturen dermate laag waren dat wandelen de enige leuke optie leek. Naast thuisblijven natuurlijk maar dat doen HH van naturen niet, zij moeten jagen.
Eigen initiatief bracht ons naar de nabijheid van de rotte. De HH wilden namelijk zichzelf ontstijgen en daar kan dat. En hoe.
Wij parkeerden de auto bij de bergse plas en dito ontspanning en gingen op weg. Terwijl wie ons inliepen vroeg een chauffeur va een truck aan de HH of dit de bergse plas was. Natuurlijk konden wij niet ontkennen. Want het was zo. Niettemin was de chauffeur voorzien van een zichtbare handicap die de HH maar weer eens leerde dat zoiets zeker geen reden hoeft te zijn om niet te gaan rijden, al dan niet met een beroep erbij. Hoewel zij verstopten ontdekten wij de schotse kliek en heel snel. Natuurlijk hadden wij hulp van de witte achtergrond. Ziet u wel hoe het wit was en nog is. Via deze genoegens doorstaken wij de kromme tochtweg.

En de tocht was deels althans weg. Voor de rest is een beschrijving niet zo erg relevant aangezien de aanduiding precies aangeeft hoe wij gingen.

Langs de bevroren plas, langs een activiteiten centrum incl. rots ter beklimming, met bovenop een achtergelaten kleinood.

De golfmijnheren en jouwdames waren allemaal voor het verschrikkelijke weer gevlucht. Onder camere bewaking mochten wij dan toch de Rottebergen beklimmen hetgeen geen gemakkelijke opgave was. Want het biedt uitzicht en hoogte.

U kunt de onverschrokken heer Frans zichtbaar met genoegen zien afdalen.

Natuurlijk is hiervoor een inspannende beklimming noodzakelijk geweest.
Dan uiteindelijk via omtrekking naar het beginpunt alwaar wij het restaurant goede herinneringen toewierpen. Dat mocht niet helpen want en sluit op vaste tijden, met en zonder heren.

Dan maar naar de wintertuin al bij de Kralingse plas, alwaar de ramen nog steeds in prima staat verkeren, evenals het eromheen zitende voegwerk.
FRANS: thee met extra honing
HENK: cappucino

FRANS: aangestampte bitterkoeken als taartje
HENK: niet helemaal complete appels met slagroom als taartje

Onverwacht maakt niet onbemind

De HH hadden plannen. En wat voor!! Maar soms sneeuwt het in Nederland en dat hadden ze een week of twee geleden al gemerkt. Omdat het verkeer in de buurt zeer onder de indruk was van de sneeuwpracht en warempel langzaam reed om al het moois goed in zich op te kunnen nemen, dachten de HH. Onzerzijds mochten onze automobielen niet aan de verleidelijke prachtheden worden blootgesteld, zo dachten we verder. Zodoende dat een ieder van hen een openbare gelegenheid ter vervoer kon kiezen. Er werd afgesproken dat het treftpunt trein- annex metro-, bus- en tramstation aan de Blaak te Rotterdam zou zijn. Ietwat omwennig troffen zij elkander te daaro. Alweer een Rotjeknorwandeling? hoor ik daar een enkeling denken. Ja, maar er zijn nog wel een paar straten en pleinen die niet door ons zijn bekeken, laat staan beschreven. Zodoende vanaf het station langs de Mauritskerk ( waarschijnlijk de enige kerk in Rotterdam waar de restauratie ongeveer net zo lang duurt als de eigenlijke neerzetting destijds) en over de plek waarboven eertijds de treinen denderreden en tegenwoordig tweemaal in week de marktkooplui zich verzamelen, richting en naar de replica van de Delftse Poort. We passeerden Klein Italië. Ook in dit Italië zou Berlusconi zonder problemen de boel kunnen besodemieteren. Maar komop zeg, bij de Poort zagen we een kleine sneeuwdiefstal aan de gang en dat vrijwel onder het toeziend oog van de sterke arm aan het Doelwater. Vlak na te zij overgestoken richting de Heer Bokelweg ontstond commotie. Meneer met brommer was zeer verontwaardigd dat auto nu pas hun banden testen. De helm ging af en de HH werden verblind door gouden tanden. We wisten toen nog niet waar het goud vandaan kwam. Gelukkig stond iets verderop een kipperchauffeur de linkervoorband op urinewaardigheid te testen. Langs Grafisch Gedoe naar de Noordsingel, alwaar HH ontdekte waar al die tijd het bedje van de watervogels slaapt en die ontdekking met HF deelde. Langs vroeger Bruintje Beer (de 1e) naat de straat van Zwart Jan. Mooie winkels enzo, maar ook is er behoefte aan fietsen, die door postbezorger worden bezeten. Dan maar de 3e Pijnackerstraat in en ziedaar, de HH wisten van het bestaan niet af, in al haar pracht deed zich voor het Pijnackerplein. Open flessen bezaten we niet, dus niets stond een bezoek aan dit plein, dat enigzins door de zon werd verlicht, nog in de weg. Vele pleien gingen haar voor, maar voor deze "chapeau"! Op de hoek van de Zaagmolendrift en de Benthuizerstraat probeerde iemand opvallend een kastje met een daar opgelegde hamer op een steekkarretje te vervoeren. Dit lukte. Ondersteboven van het feit dat de ideotheek daar fqailliet is en de restanten per veiling op internet worden verkocht, maar snel de Bloklandstraat in (met kunst bij wijnhandel). Over het plein en de straat van Willebrordus via Schiebroekselaan (HF wist nog van basgitaarlessen en vogelen) naar Koningsveldestraat. Daar staat de brede school van Rotterdam, en wel zo breed dat deze op geen manier ( en als we zeggen geen manier bedoelen we op geen énkele manier) in één foto is vast te leggen. Zo breed. Enfin, over de Bergselaan waar een meneer met een bestelbusje ons wel heel openlijk uitnodigde om zijn achterwerk op z'n minst eens te inspecteren. We kijken wel uit en liepen door. Wel kozen we de Bergsingel richting Nootdorpstraat. Op de singel waren we getuigen van een klopritueel, dat voor een geopende deur zorgdraagde. De anders zo fiere en dappere knapen, die we dan zijn, durfden niet naar binnen. Vanaf hier tot aan de Statensingel deden zich weinig dingen voor. Behalve dan dat HH, na een bijna val en onder het toeziend oog van Frans 'Heb je even voor mij' Bauer, even kramp uit de rechtertenen wenste te laten wegtrekken. Zoals gezegd had het gesneeuwd en nadat we de Statenweg waren overgestoken, bleek dat niet alleen uw HH merkbaar blij waren met deze situatie, maar zeker ook een vrolijke hond met een zomogelijk nog vrolijker bazinnetje. Deze laatste kwam dichterbij met een steeds bredere glimlach en vlak bij ons liet zij zich ontvallen; "Wat een prachtig plaatje, he?" Van deze avances waren de HH niet niet gedient en HH antwoordde dat wij daar onmideelijk iets aan gingen doen. Dat zal ze leren, nietwaar. Tegenover de diergaarde liep een standbeeld door de weersomstandigheden beduidend niet meer hard, zodat we in alle rust het geheel fotografeerd. In de Diergaardetunnel ontdekten we een deur naar waterbeheer en dus waarschijnlijk een Rotterdams onderkomen van onze kroonprins. Nu we toch in de buurt waren even langs het onderkomen waar destijds de heer Pim F. verbleef. Ook posthuum werden we niet op de thee uitgenodigd. Dit was de aanleiding dat we via Beukelsdijk naar het Oostervant trokken. Na het zien van zovele soorten gordijnvitrageraamversluiering door de Oostervantstraat op naar de Henegouwerlaan. De zaak die hier melding maakt van gesloten, heeft blijkbaar ervaring met mensen die denken dat gesloten dan niet op maandag geldt. Nou, aan hen wordt duidelijkheid verschaft. Hiervandaan is het slechts van korte duur naar de West-Kruiskade. Eerst nog even een stukje 1e Middellandstraat. De HH kregen het enigzins te kwaad van alle mooie damesgewaden die ter koop werden uitgestald in de daarvoor bestemde winkelpanden. Maar de verwarring werd bijzonder ten top toen bleek dat bij 1 en dezelfde slager de linker kippoten duurder zijn dan de rechterkippoten. Althans als we mogen afgaan op de reclame-uitingen in de etalage. Over discriminatie gesproken. Gelukkig werden de HH op de West-Kruiskade zelf iets duidelijk gemaakt. De gouden tanden van de onthelmde brommerbestuurder komen bij deze winkel vandaan. Met deze kennis op zak het Wijkpark Oude Westen in. Daar werden we ontvangen door een sneeuwleeuw. Verderop een beeld van een reeds lang overleden iemand en een gesloten educatieve tuin. We wisten genoeg en gingen over de Nieuwe Binnenweg naar de Oude. Hf aarzelde bij van Gennip maar het tweetal ging gezamelijk naar Sijf voor de winterbokken en bitterballen met rotterdamse tongval. Mocht dit bericht u op tijd bereiken: een prettige kerst en tot een volgende keer.

Gents Gouda's Glory Christmas Carol

Deze onverkwikkelijke poze treft u aan bij KM3 van de route. HH werd langdurig beziggehouden en HF legde vast. Voor kleine en jonge lezers en kijkers natuurlijk ongeschikt.

Start. De gordijnen openen zich, de zaal zit vol.

Proloog:

HH: hee HF, zullen we deze week een keer op vrijdagmiddag gaan wandelen?
HF: nou dat lijkt me leuk zeg. Hoe komt dat zo?
HH: dat ga ik jou vertellen.
HF: ik ben reuze benieuwd.
HH: de vrouwe heeft haar voet laten inpakken dus ik mag heel lief natuurlijk aangeboden voor haar zorgen
HF: aha, nou dan pas ik me wel aan en wandelen we een keer niet 's-avonds

Zo gezegd niet gedaan

Er verschijnen 2 heren (HH) in beeld. De een links en de ander ernaast. Voor deze gelegenheid natuurlijk eerst in vol ornaat.

HH: mail aan HF met de vraag of woensdag avond dan wel donderdagavond een optie is
HF: mail aan HH dat dan maar donderdagavond
HH: mail aan HF met akkoord

Zo gezegd kwam HF HH ophalen en togen wij naar Gouda
Maar niet nadat eerst met be - en verwondering gekeken was naar de resultaten der voetingreep ten huize van HH. HF besloot met een onderhartriem.

Onderweg:
HF: hoezo dan toch niet de vrijdagmiddag?
HH: nou er was en is sprake van geschillen inzake zorgverlof
HF: aha
HH: inderdaad, maar vreest niet goede vriend volgende week doe ik een nieuwe nutteloze poging
HF: gelukkig

Aldus vervoerden wij ons in de Citroen naar Gouda waarbij StomStom ons voorbeeldig dirigeerde maar waar HF zelfstandig ingreep aangezien hij niet in de rij wilde gaan staan.

In eerste instantie parkeerden wij bij vergunninghouders maar dit bleek niet op de HH te slaan. Raar aangezien wij alle vergunningen hebben. Niettemin viel verplaatsing ons deel waarbij HF opmerkte dat wij hoeveel tijd hadden?
Uiteindelijk parkeerden wij veilig nadat HF ontelbare pogingen (3) had ondernomen om op de stoep te parkeren. Maar goed, we uitstapten.

HH: ik zal ff de parkeermeter vullen
HF: dat is fijn, dan trek ik alvast mijn echte schoenen aan
HH: ok, dan doe ik dat zo wel
Klein intermezzo waarin HH de verschuldigde lokale tax voldeed (betaald parkeren tot 21.00 uur, vanwege koopavond).
HH keert terug en deed mee aan schoenendans.

Plaats van handeling: station Gouda

De HH wandelen naar het van Bergen IJzendoornpark. Vanwege de omstandigheden kon er geen sprake zijn van doorsteking zodoende werd eromheen.

Dat betekent dat we langs de Nieuwe Gouwe Oostzijde en de Katensingel de brug namen het centrum in.

HF: we steken eerst de brug over en daarna steken wij weer terug

HH: wat leuk

HF: ja want er is ter bezichtiging

HH: ach

Via een omdraai op de blekerssingel en een hele hoge brug langs de kazerne naar DE winkelstraat van Gouda met afdruipbomen.

HF: kunnen we zo snel mogelijk uit deze straat?HH: natuurlijk, bij de turfmarkt rechtsaf. De HH liepen verder en omdraaiden de lage gouwe en via bestaande klanten en would be's braken wij op eigener gelegenheid in op de route.

HF: volgens mij moeten wij meer naar ..

HH: weet je dat wel zeker?

HF: uhhh

HH: weet je wat, lopen we eerst verder

HF: wat een goed idee, dan zien we straks wel

Na omzwervingen en zicht op de mooie brug kwamen wij uiteindelijk op het plein.

HF: HH vergeet u de hoeden niet?

HH: ik weet bijna zeker dat het hier was

HF: maar ik zie er niets van

HH: (stilte)

Via het altijd gezellige plein en rondom de St Janskerk en stadhuis kwam er dan een eind aan de route en togen wij wederom richting station. Het sprak vanzelf dat we daar niets gingen drinken.

Plaats van handeling: bij veler boeken in Capelle ad IJssel

HF: zullen we bier drinken?

HH: waarom niet? Wat hebben ze zoal?

HF: bier met 9% maar ook met 6,5

HH: dan lijkt mij de keuze simpel en doeltreffend

HF: inderdaad, 6,5. Doen we er 010 ballen bij?

HH: dat lijkt me wel wat

Daar was de bestelmijnheer en subiet kwam het verlangde.

HH: nog een bier?

HF: lekker!

Maar toen was het toch echt afgelopen en bracht HF HH veilig thuis en wij wensten elkaar.

Tot den volgende keder.

The End.

Als basis van de wandeling kunt u echt wel deze link gebruiken.

De gordijnen sluiten zich en de HH viel een staande ovatie ten deel.

Het is wit en het..........

Hartelijk welkom en welkom gefeliciteerd, reeds. Vorige keer lieten we al een klein tipje van onze sluiers omhoog zien. Wat ons betreft smaakte dat naar meer. Zodoende ging de telefoon bij HF. HF, HH hier. Ik probeer nu naar huis te gaan voor de geplande wandeling, maar de auto gaat erg langzaam. Oorzaak: ik maak een klein deel uit van de 900 km. file in Nederland, veroorzaalt door sneeuwval uit een mooie categorie. Het laat zich dus aanzien dat de wandelgeneugten heden aan onze neus voorbij gaan. Tot zover een samenvatting van dit gesprek. Een klein uurtje later gaat wederom bij HF de telefoon. Drukdrukdruk. Weer HH, maar ditmaal met de mededeling thuis te zijn aangekomen en dat het feest alsnog door kan gaan. Uiteraard feestvreugde alom. Daarom HF naar HH per auto. Aldaar aangekomen bleek een spruit van HH haar rechtervoet in een Sinterklaasverpakking te hebben gehuld. Olijkerds uit voorraad leverbaar ten huize HH. Niets kon de HH nu nog tegenhouden en voorwaarts dus. Na een korte stop bij de snackbar voor ratjes en ander knaaggedoe lieten we allereerst het eerdere plan, om naar Den Haag te gaan, varen. Het werd Rotterdam. Parkeren nabij de Oude Binnenweg in verband met later. Sneeuwschoenen en ander wintermateriaal aan en over de Nieuwe Binnenweg langs biologies enzo voedingswaren naar het Heemraadsplein. De HH waren het roerend met elkaar eens. Wandelen in de sneeuw is een geweldige ervaring. Het bracht zelfs enigzins wat stoute jongetjes naar boven. Vanaf het plein naar de Pupillenstraat, waar HF een korte tijdspanne woonde en zo naar de Aelbrechtskade. Even de brug over en de Voorhaven op. Prachtige winterbeelden deden zich voor. Over de PietHeynsbrug, over het idem-plein en achter de kleingnaamde Piet langs de W. Buytenwechstraat (met mooie fietswinkel) naar de P. de Hoochweg. Onderweg vroegen we ons af waar al die mooie versierde ramen toch zijn. Prompt doemde een mooi verlicht exemplaar aan de overkant op en aan onze zijde kropen een goot aantal poppen voor de ramen. Op de Westzeedijk ontmoetten we een bontjas met bijpassende muts (zowel boven als in) die ons vertelde dat het hondje dat meeliep het leuk vond en dat dit het hondje haar eerste sneeuw was. Mooi, dat niet alleen wij maar ook anderen van de sneeuw aan het genieten waren. De 1e Parkhavenbrug was even een brug te ver, zodat de brugwachter ons hielp en ook het aanstormende schip. Terwijl de brug omhoog stond wachtten we en dergelijke. Na de brugneerlating kwam Harrie ons opzoeken en dook erg aarzelend de sluis in om na enig dralen op een stalen onderdeel van de sluisdeur te gaan zitten. We moesten verder en staken bij de Euromast over de voetgangersbrug over naar het Park. Een prachtig witte Allee werd ons voorgeschoteld die we dan ook met groot plezier betraden. Oversteken naar en langs het Erasmus Medisch Centrum (Dijkzigt dus) en de Rochussenstraat op tot aan de Mathenesserlaan. Daar LA en daarna RA de Breitnerstraat in. Mooi geparkeerde fietsen en een misschien nog wel mooier hotel waren zo wat dingen die we zagen. Na een blik op het witte The Old Dutch en omgeving op naar de auto om de winterse schoenen en dergelijke uit en af te doen. Nog een klien stukje door naar Sijf, waar bijna als vanouds de Barbar Winterbok en Rdamballen ons verwelkoomden. Een zeer moedgevende wandeling in de eerste sneeuw van dit seizoen werd hiermee op een wel zeer gepaste wijze afgesloten. Hulde aan het bruidspaar!!!!!