Je maintendrai

de Arkduif

Deze week geen verrassingen. Gewoon wandelen. Dus ook gewoon naar Bodegraven. Waarom wij tot zulke keuzes komen is ook voor ons niet te begrijpen. Iedere poging tot doorgronding stuit op wederzijds onbegrip, vandaar. HF kwam HH ophalen en wij wensten wederzijds succes met veranderingen in werkbare omstandigheden. Hoe dan ook zal de distributie in de toekomst verbeteren.

Oude kern

Ten huizen van HH was weinig aandacht voor bezoek want op de TV was een serie aan de gang die bestond vooral uit stilstaande beelden met weinig tekst. De vrouwe des huizes was echter zeer onder de indruk van het gebodene.

Niettemin moesten wij gaan dus na vaarwel en tot ziens ging het dan op pad.

Daar het zeker niet al te warm was werden diverse kledingstukken meegenomen die dienden ter verwarming. Toen werd ook duidelijk dat dit de laatste wandeling zou worden waarbij HF nog geen 50 is. Hoezee! Daarnaast staat de vervaardiging van onze volgende wandelgids in de startblokken. Bij voorinschrijving geniet u € 5,- korting op de gangbare winkelprijs. Distributie zal zoals hiervoor gemeld door de HH worden verzorgd.

Meubel stoffeerderij ???

Na een niet noemenswaardige rit parkeerde HF direct en pal naast het station. Past op, er kan nog een trein aankomen. Wij uitstapten en trokken onze bedrijfskleding aan. Andere schoenen was niet nodig, die waren reeds.

Bieren!

Wat u (nog) niet wist is dat HF eigenhandig heeft ingegrepen in een voorbedachte route. Hij heeft door middel van eigen bedenkingen toevoegingen verricht die volledig voor eigen risico zijn. Het resultaat is natuurlijk wel dat e.e.a. veel langer zou worden dan u gedacht heeft. Geeft ons niks, maar u wellicht wel.

Enfin, runkeeper wist van de wandeling en wij gingen op pad. Het plaatje biedt natuurlijk duidelijkheid over hoe wij liepen maar niettemin zal enige toelichting gewenst zijn.

exotisch dier

Bent u geen kaasliefhebber dan zit u hier mogelijk verkeerd, want men eet en drinkt deze substantie in allerlei vorm. Zelfs buiten wordt het spul gewoon neergezet en met rust gelaten. Maar ook bier!

Bent u op zoek naar DE ZAAK dan zit u hier goed.

Bent u op zoek naar exotische beesten dan zult u zeker aan uw trekken komen.

Actie foto

Wat verder opviel is de verscheidenheid aan kerken en godshuizen. Daar waar Meerkerk zonodig doet Bodegraven niet moeilijk maar biedt gewoon meer.

Overigens bleek tijdens de wandeling dat deze gemeente gewoon bij Nederland hoort want er werd volop gestemd, met name de bibliotheek moest het ontgelden. Op dat moment wisten wij de uitslag niet, nu ook nog niet. We zullen moeten wachten tot eind mei.

Ja, mocht u bereid zijn om de omzwervingen van de HH te volgen dan zit u zo maar een kleine 10 KM aan ons vast. Hierbij zult u van het ene hoogtepunt naar het andere door ons worden begeleid. Print in deze wel de route uit want wij twitteren nog zeker niet.

Ja, een beestenboel was het.

Na afloop gingen wij deze keer weer naar onze boekenkast waarbij in positieve zin opviel dat Ciney wisseltap gewoon op voorraad was. Daar maar 2 van besteld in combinatie met de 010 ballen. Heerlijk.

Uit eigener beweging door de barheer (BH) werd bier aangevuld en voorzien van schaal pinda’s, die wij wel zelf dienden te ontvellen. Dat dan weer wel.

Route HF

De basis route voor watjes kunt u hier bekijken.

Binnen- maar zeker ook buitenpret

Na een dag- hoort eigenlijk ook wel weer eens een avondwandeling. Het beloofde een koude avond te worden met onaardig wat windsterkte. Maar de dappere HH zijn die ze zijn en verzot op wandelaria. Ergo, HF naar HH voor ophaaldienst. HH ook niet van gisteren, had in gedachten en ook fysiek enen jas buiten gebruik gesteld. Van eerdere van koude voorziene wandelingen wist hij nog dat HF zich van een ietwat te korte jas bediende om bepaalde lichaamsdelen adeqaut tegen kou en wind af te schermen. Daarom een aanbod van HH aan HF van jas. HF bedacht zich niet eens enen seconde, deed jas aan en straalde. Zodoende al een mooi begin. Gezien van alles besloten de HH om aan de hand van een Trouw-beschrijving Rotterdam eens aan te doen. Het centrum met name. Een spoor door de stokoude stad stelde men ons in het verschiet. Zonder voetschoenenwissel maar voorzien van onder andere handschoen en sjaal, startte het gebeuren bij zeg maar het Vasteland. Over de Boompjes zouden we gaan. Nou dat hebben we geweten. Snijdende wind en enige brrr was niet van de lucht. Maar het hogere doel in gedachten en voorwaarts. Een view from a bridge naar het Havenmuseum met een mooi verlichte bok was alweer de onze. Iets verderop had horeca goede hoop want had reeds een zitbank buiten gezet. Van drukte te aldaar was echter geen sprake. Ten bewijze van iets nam HF een foto van afvoerbuis met ijspegels. Het Witte Huis gloorde en daar werden de HH toch bijna overreden door een zeer groot uitgevoerde auto van het OOOO-merk. De combinatie van de chauffeur en de auto deed bij de HH de vraag rijzen of hier niet sprake zou kunnen zijn van niet geheel zuiver wit geld. Maar bij de buitentap (overigens niet in gebruik dus doorlopen) bij Plan C waren we dat alweer vergeten. Zo, dan nu het Haringvliet op. Kijk en daar kwam de HH o zo bekende eigen inbreng weer om de hoek kijken. Hier lieten we de hand van Trouw los en gingen onze eigen benen. En op naar de Hoogstraat. Na de binnenpretDaf kwam Henk the Knife of messenJochem op ons af gefietst. Voorstellen deed hij middels het op straat werpen van zijn zeer uit de kluiten gewassen zakmes. Wij gingen op zoek naar het Achterklooster. En daarom de Mariniershof in. Hoewel geen lust in toch de Pannenkoekstraat ; gadegeslagen door dienders der wet. Langs de Laurenskerk naar de Stokvisbrug via de Oppert en opperbest gemutst. Aan het Haagse Veer zagen we waarom die past ons allemaal past; er zijn er namelijk heeeeeel veel in verschillende maten en soorten. Ja, zo kunnen wij het ook. Dat gingen dus maar even vertellen aan Pinokkio, die langgeneust en hooggeklommen bij het Hilton zit. Ineens was HH verdwenen. Hij was een parkeergarage ingedoken, maar keerde toch snel terug op het goede pad. De Westersingel, wie kent haar niet en daarna de wellicht nog bekendere Oude Binnenweg. De Media "ïk ben best gek" Markt konden we helaas niet betreden want inventarisatie. Een kort bezoekje aan de metrohal, maar het Schielandhuis moesten en zouden we nog even van buiten bekijken. Wat een oude meuk zeg. Volgens de HH kan op die plek best een mooi hoog gebouw geplaatst worden. Gelukkig werden we aan de zijkant nog opgewacht door een Pekinees met een jasje. Net gepasseerd hoorden we een ratelend geluid; het baasje haalde met het katrol de viervoeter binnen en deed de grote verdwijntruc. Wij ook en dus door de Hartmanstraat met rode Zadkinebeeldlampjes in de stoep. Vlak bij de auto zagen we voor de zoveelste keer deze avond een deur die ruim boven het trottoir toegang of uitgang biedt. Waarschijnlijk een nieuwe trend in Rotterdam. Desondanks in de auto en een beetje opgewarmd en dan naar daar waar de HH regelmatig boeken niet lezen, maar wel de evaluatie der wandeling bij de horens vatten. Uiteraard 010-ballen, maar de verrassing was groot en lag met name in het uit voorraad leverbaar zijnde Ciney Blond des taps. Een juweeltje! Zo en dan nu nog even een oud-hollands recept voor boerenkool. Eet u smakelijk.

Ridders aan het werk

Natuurlijk zouden we deze week niet gaan wandelen.  Daarom dit keer geen verslag.

Hoewel er telefonisch werd overlegd terwijl HF zich bij 's lands grootste kruidenier volkomen ontspannen liet bevrijden van geldelijk gewin en HH op zijn zachtst gezegd er klaar voor was.

Nadat tijden synchroon liepen was het dit keer HH die HF ophaalde en HF had een suggestie. Wandelen natuurlijk, wat anders?

Ridderkerk zou het worden.

 Nadat de auto was geparkeerd kon de ronde beginnen en was dit zo'n beetje het eerste leuke uitzicht. Gelukkig hadden wij middelen om dit verder vast te leggen. Overigens kunnen wij nu al een tip der sluier verplaatsen, binnenkort veler bewegende beelden van de HH.

Onderweg kwamen wij langs mooie plaatjes, waarvan een aantal uwer niet worden onthouden. Maar eerlijk is eerlijk, het ging de HH meer om de wandelgenoegens en het doorspreken van de problemen.

Dit zijn sloopewerken

We hadden ons wel goed ingepakt want koud was het.

Back from Rijsoord

Dit huis lijkt klein maar kijk eens erachter

Graatje in de keel?

Onderweg genoten wij mede van rijkswegen, Rijsoord, korte en langere perioden uit de wind en op het laatst de toch wel fraaie dorpskern van Ridderkerk.

Hier zie je dat ondanks alle " aanpassingen " dit deel van het dorp wel bewaard is gebleven.

Dorpskern Ridderkerk

Gaat dat zien. Op verzoek sturen de HH u veler foto's toe hoor....

Hoewel dit niet zo aanvoelde was de afstand precies goed, zowel lengte als duur.

De evolutie theorie in de praktijk

Deze keer dus niet veel maar uit een goed hart.

U ziet hier HH  fris en fruitig na de wandeling, want het bier en de ballen lokken.
Na het nuttigen hiervan zou het nemen van een dergelijke foto onmogelijk zijn.

Een klein kijkje in de keuken

We nemen u mee naar daar waar de HH de voetstappen gingen zetten. Even een vraag; bent u nieuwsgierig naar de drijfveren der heren? Zo ja, lees gerust verder, want we zijn er wel aan toe om een tipje van onze wandelsluier op te lichten. Laatst is uit een onderzoek naar voren gekomen, dat bij mensen die regelmatig wandelen het geheugen een positieve impuls krijgt. Aangezien de beide HH weleens worden achtervolgd door her en der gaten in herinneringssfeer, komt deze uitkomst van het onderzoek ons zeer gelegen. Stel u voor wat een zootje het zou zijn geweest indien wij de afgelopen jaren niet de wandeldingen hadden gedaan. Vreugde alom dus. Daarnaast nadert een soort van mijlpaal, maar daarover later meer, want om nu gelijk al onze denkpatronen bloot te geven, gaat veel te ver. Dan nu over tot de orde van de gelopen zaken. In Egypte protesteerde men de afgelopen weken voor vernieuwingen. Hierdoor geïnspireerd gingen de HH op zoek naar door hen onbewandedelde paden. En die deden zich voor. Na een gezellig samenzijn met inclusief de mevrouwheren in het weekeinde troffen de HH elkander een tweetal dagen daarna ten huize van de HF. Deze liet met ongepaste trots HH binnen, waarna, mede door weersvoorspellers toedoen, inclusief paraplu en ontkoudingskledingstukken de reis werd aangevangen. Een vesting dienden de HH te bedwingen. Aangezien die van Hellevoetsluis zich daar uitstekend voor leent, werd koers gezet. Parkeren bij het gemeenthuis was een mooie eerste stap aldaar, hoewel uitkijken voor het achtergelaten toetje de tweede stap niet minder gewaagd maakte. De nattigheidswaarschuwing toch in de ruimschoots aanwezige wind geslagen en dus zonder para op pad. De duisternis weerhield ons niet en ook deerde deze generlei. Over de vestingmuren wandelend stelden we vast dat een schipper had afgemeerd en toen het licht aan boord maar uitdeed. Iets verderop deed men op een schip op uiterst nauwkeurige wijze een rood licht telkens aan en daarna weer uit en daarna weer aan etc. Nauwelijks van deze aan/uit-situatie bijgekomen mochten we van een verzamelaar zijn mooie collectie boeien bekijken. Zonder entree en vanwege onze warme belangstelling kregen we ook nog de kans om zijn kettingen te aanschouwen. Zo, na al dit maar eens even linksaf. Vrijstaande twee-onder-een-kapwoondingen en ook vrijstande vrijstaande woningen. Bij één daarvan zagen we een (ver)schijnsel dat ons deed denken aan een groepje bomen aan de Voordijk te Barendrecht. Hier was echter duidelijk meer sprake van gezien mogen worden. Dit gold ook voor de voetbalvelden. Dus staken we de Brielsestraatweg over. Daar bleek dat men te in Hellevoetsluis ook aan gebitten enzo doet. Een reden te meer om het Dibbetzplantsoen in te gaan. Leuk met watertje en bomen en een pad. Ja, de HH komen nog eens ergens. Duidelijk is geworden, dat het aanbod van het aantal parkeerplaatsen daar, devraag ruimschoots overstijgt. Dit zelfde geldt overigens omgekeerd evenredig voor daar waar de HH zich bewonen, maar dit geheel terzijde. Een brugje over en ja hoor, we waren terechtgekomen in het hondenuitlaatuurtje. De buurt waarin we nu terechtkwamen kan ons inziens niet bogen op arbeiderswoningen. Ook al is er ook daar weer felle voetbalverlichting in het geding. Een brievenbus verder linksaf op naar Citta Romana of hoe het tegenwoordig ook maar mag heten. Achter ons ging een zeer verlaagde sportauto voorzichtiger dan egeltjes het doen over een verkeersdrempel. Maar onze blik ging gewoon vooruit. Langs de of het Citta, waarvan we overigens niet konden vaststellen of er ook Roemenen zich daar bevonden, op naar het strand. Tot onze verbazing niemand te bekennen. Wel harde wind en op onze lippen het gevoel van zand en zee. Op naar een toren waar iemand met vaste tussenpozen de zaklantaarn aan en uit deed. Een zandduintje trotserend het piertje naar de toren op en met verbazing zagen we aan den overzijde de plaatselijke brandweer een onzichtbare drenkeling redden. De pier weer af en daar werden twee passanten duidelijk jaloers op de prachtige hoofdbedekkingen die wij als HH droegen. Kijk, toen zagen we dat het helemaal niet is toegestaan dat we daar onze boten gingen afspuiten. Dus via en langs de lingeriewinkel linksaf naar een normaal zichtbare maar nu middels camouflage enigzins verstopt Fort Haerlem. Op een zijspoor, maar later weer niet, langs in de donkerte 40-45 vacantie-adressen. Rood-witlint hield ons tegen zodat we toch bij de molen uitkwamen. Dan langs de jachthaven met op zich Scandinavisch aandoende behuizingen. De HH smulden smakelijk van het aanzicht. Langs de in aanbouw zijnde loods voor scheepsdingen van Bolhuis werden we bijna gebrommerd. Zo dan nu nog even langs een oud pand en hoepla het bolwerk weer op. Zicht op het theater en dan even verder langs het monumentale Gesigt van 't Dok op naar het havenhoofd aan het einde van de Oostkade. De brandweer had inmiddels de reddingsactie be-eindigt, zodat we onverrichterzake de Oostakde terug konden nemen op zoek naar de Kerkstraat. Daar zagen we nog wat oude panden en horeca. Maar de auto was nu zo dicht bij, dat we na 8,01 km. het voor gezien hielden. Op naar onze biljartvrienden. Daar was het behoorlijk druk en gelukkig was ook de automatenverwenner weer op zijn plek. Dubbels en ballen en citroen met Kronen op z'n mexicaans sloten de avonturen op zeer passende wijze af.

Brugse Zotten in Capelle

Het was pure hebzucht die ervoor zorgde dat er weer zonodig gewandeld moest worden. En dat terwijl de HH zich vergezeld van herendames het weekend ook gaan opwachten. HF heeft n.l. aangeboden om een keer keukendienst op te pakken en zodoende voor voedselvoorziener te willen er zijn.


Deze keer hadden de HH veel te vertellen maar vanwege mond - en klauwzeer mag hierover niets naar buiten treden. De schok was er niet minder om. Ahum, wat hadden wij elkaar veel te melden.

Voordat wij buiten adem geraakten dient nog gesteld te worden dat de vertolking van ouderwetse liederen door HF en gezangpartner zeer enthousiast wordt opgepakt, al dan niet met medeweten van toehoorders. Kijk, een dergelijk enthousiasme spat werkelijk van de HH af. Dit moge ook wel eens gezegd.

Natuurlijk namen wij de toestand in de wereld door, deze keer zonder Brussel e.o. maar wel andere zaken die vermeld moesten worden. Ongemerkt hebben wij in feite de wereld problemen al wandelend opgelost. Een detail: die benzineprijs gaat buiten de HH om. Sorry daarvoor. Tijdens onze route kwamen wij een metro tegen en nog een en nog een en ... Wat een dynamiek!

Wanneer we de route moeten duiden dan is het vooral vanaf de Koperwiek (wordt momenteel verbouwd) linksaf richting slotlaan, aldaar wel of niet het oude laantje en links aanhouden. De 's-Gravenweg LA. Uiteindelijk ziet u ergens halverwege een fietspad RA, hetgeen u kunt aanhouden. Eventueel de volgende gewone weg. U komt uit in het park alwaar we RA gaan en daarna LA. Alsmaar rechtdoor tot aan de Prinsenlaan en daar RA. U steekt de metro door (en nog een en nog een en ...) en houdt enigszins links aan. Dan is het eigenlijk alsmaar rechtdoor, over een fraai wandelpad wat op enig moment zelfs apart loopt.  Zoals u ziet dient vlak voor de Capelse weg links aangehouden te worden en is er wederom een apart voetpad (rechts!) en dit brengt u achter fraaie huizen aan de Capelse weg.  De 1e brug oversteken, beetje links aanhouden en dan oversteken zodat u aan de overzijde achter het bushokje verdwijnt. Wij weten natuurlijk beter en u gaat aldaar RA. Vanwege het late uur gingen wij niet door het bos maar bleven op het fietspad. Als u rechtdoor gaat moet u enige tijd later RA zodat de Capelseweg weer bereikt wordt. Aldaar LA en doorlopen tot de bierenbieb.

Aldaar Brugse Zot, 3x, Palm, 1x en 010 ballen, ook 1x.

Waarover spraken zij? Zeker niet over Biotex

Wat vooraf ging aan deze episode. De HH deden gezamelijk of met mevrouwheren wandelingen en beleefden van alles en nog wat. Van dat laatste kunnen we verhalen schrijven. Maar ziedaar, dat is reeds geschied, dus blik vooruit, nadat we nu nog even stil gaan staan bij de avonturen van gisteravond. Hoewel HH al noordelijke delen van ons kikkerlandje had bezocht, had hij de wens om ook nog aan de zuidzijde van de Maas een kijkje te nemen. De van Brienenoordbrug was gewillig en de thuiswoning van HF kon hij ook op onnavolgbare wijze opspeuren. Te aldaar deed HF hem als verwelkoming de voordeur ontsluiten. Koetjes werden samen met kalfjes gedaan en fluks weer naar buiten. HH meldde dat iemand anders had gemeld dat het vanaf pak 'm beet 21.00 uur regenbaar zou worden. HF deed er niet toe en vertikte parapluding mee te zeulen. Wel nuttig vond de schalk koudegevoelige lichaamdelen tegen lage temperaturen te beschermen en nam mede daartoe. Ook HH wist dat goede raad. Zo, dan nu maar eens kijken of er zich te in Barendrecht een parkeerplek voordoet in de nabijheid des biljartkampioenenverblijfethablissement. Mooi, zei HF tegen HH, toen deze laatste de zelfmobiel(weliswaar met HH's hulp) zich op een feestelijke plek had nedergesteld. Uitstappen geblazen maar geen schoenengedoe want dat had ten huize overal als plaatsgehad. Wel deed HH aanmelding bij een app, zodat den Lezer dezes (overigens nog Saluut) later zich kan verwonderen over de afgelegde route met de daaraan klevende gegevens. Ziedaar. Via de 1e Barendrechtseweg richting de A15. Het mooie is dat we al snel een fietsenuitstalwinkel mochten ontmoeten. Jawel. Maar ja, zonder geluk vaart dan ook niemand wel. Of niet? Gingen de HH Rotterdam weer in? Neen, want geruime tijd geleden waren, zoals reeds eerder door eens aangegeven, een tweetal locomotieven op het treinspoor tegen mekander gebotst, minder dan een uur nadat de HH de plek des onheils waren gepasseerd. Mijmerend over die situatie zagen we dat er toch daar nog een trein kon komen; en nog één, en nog één en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Prikjesmensen wilden ons toen de doorgang blokkeren, maar de HH weten op zo'n moment van geen wijken. Er werd eieren voor geld gekozen en onbelemmerde doorgaan viel ons ten deel en men deed zelfs al dan niet gemeend een vriendelijke onze kant opkomen. Wat eigenlijk het saaiste stuk van de wandeling behoorde te zijn, werd ook op andere wijze van die titel beroofd. Een clubje fluoriserenden haalde ons luidruchtig in. Op zich geen probleem, want toen konden we vlak daarna ongestoord filosoferen over een cumputerhandelswinkel waar een goede maar ook aan ons bekende aardige jongeman vroeger emplooi had. Tevens bekende HF daar wel compumaterialen te hebben aangeschaft. Waarschijnlijk onder invloed hiervan ontstond in het clubje, dat ons eerder inhaalde, onrust en de leider dwong een ieder op een plaats in een kring. Daar werden zij verplicht allerlei niets ter zake doende sla- en trapbewegingen naar de overige clubjeleden uit te voeren. Vredelievend als we daar zijn, liepen we prachtig verder, want een oude Citroënbus verdiende onze aandacht. We letten op onze snelheid en ook deden we dat benedenlangs, want we waren toch al in Rijsoord. Bij de muziekschool/peuteropvang kwamen wel erg veel prikkels op ons af. Verbazingwekkend hoe twee honden met vrouw, een auto met een andere vrouw, een flitspaal en vele andere dingen ons desondanks niet van het rechte pad af kunnen houden. Zoals de tijgerin van Circus Wien gedacht moet hebben, dat ze haar drie welpjes eens even zou leren hoe een kameel niet voor voedsel maar voor den lol gedood kan worden, gingen we rechtsaf de Noldijk op. Prachtige gebouwen staan er aan deze dijk, maar hun aantal valt in het niet bij de gedrochten, die men als verblijfhuis wenst te benoemen. HH ontdekte dat bij een dicht tegen de dijk gelegen huis men de entree ook via de ramen zou kunnen. Over het practisch nut daarvan had HF zijn bedenkingen, maar uiteindelijk moest hij HH wel gelijk geven inzake diens constatering. Vlak vóór de tunnel zagen de HH rechts een niet mis te verstaan hoog hekwerk, waardoor doorgang teniet werd gedaan. Links een vaarvereniging die zich Lekko noemt levert dan wel een zeer grote uitnodiging op om stevig door te lopen. Uit de tunnel dacht HH halt te moeten houden in verband met zinloos hek en dakbedekking. Hoefde niet dus op naar het gebouw van tuinarchitect Casteleijn. Mooi pand met mooie inriching van het bedrijfsgedeelte. Maar verder ging het. De Zijdewijdsedijk moest op belopen worden en ook stortten we ons op zaken als huizenmarkt. Al met al moesten we ook nog een niet-waakhond achter een raam attenderen op het feit dat wij langspasseereden. Niet van harte, maar uiteindlijk kregen we toch de egards die ons toekomen. Losjes nog even langs de groente- en fruitman die waarschijnlijk binnenkort van ons wat pittige vragen te beantwoorden gaat krijgen. Dolblije teckels en een herinnering aan een breezerbus-met-lawaai deden ons linksaffen langs spiegelvrachtwagens. De straat werd eerder door ons aangedaan maar van den andere zijde toen benaderd. Zo kon het zich voordoen dat we niet eerder wisten van licht en schaduw. Verdeeld over wat op dat moment zich het meeste voordeed, GINGEN DE HH TOT BLOEDENS TOE OP DE VUIST. Maar niet heus. Wel kwam een belastende verklaring over ontlastende bezigheden weer even naar boven, maar daar kwam snel een einde aan. Na een huis met bijeengekomen vrouwen in ons inziens grote getale en ook foto, streken we neder aan de bar van waar vele biljarttafels domicilie hebben gekozen. De barman deed blijken van herkenning, hoewel dit slechts ons 2e bezoekje was. Wat is dat toch? Dubbel Westmalle wisten we te combineren met ballen, maar niet van de biljart. Hij die gokkasten pijn doet, had deze avond blijkbaar geen tijd, want zijn afwezigheid schitterde. Wel was op TV een voetbalwedstrijd gaande. Daar had een keeper zijn hoofd verfraaid met een soort helm van rubber of leer. Kwam de wedstrijd zeer ten goede. Misschien een goede tip voor de Kuip-club. Na een Corona met vitamiencitroen namen de HH hartelijk afscheid. Een op alle fronten verfrissende avond was datgene waarop zij terugkijken.

Weer geen regeningen in Scheveningen

Vanavond was het dan weer raak. Wij togen naar Scheveningen. Waarom? Geen idee. Het leek ons gewoon leuk.
HF deelde mee dat het vorige artikel uit pure inspiratie is ontstaan. Deze blog niet.

Aangezien HH deze week enorm vaak mocht besturen was HF een echte heer en gedroeg zich een voorbeeldig chauffeur. Helemaal via Huize H naar Scheveningen, dat mag toch echt wel een drivers seat genoemd worden. En maar rijden. En rijden.
Wij togen door tunnels maar de laatste tunnel zou ooit worden afgesloten, dus de HH namen geen enkel risico en reden langs de beroemde gevangenis naar een enorme parkeer in Scheveningen, merken kunnen we niet noemen. Nadat HF urenlang zocht naar een geschikte parkeerplaats konden wij eindelijk uitstappen. Tsjonge!
Dat het was afgekoeld viel niet te ontkennen, dus mutsen, sjaals en handbedekking viel ons ten deel.

Via een trappenhuis en een straks door HF te gebruiken toilet liepen wij naar het kurhaus alvoor wij een laag ijspret gedoe ontdekten. Om lekker in te duiken volkomen ongeschikt. Toen zagen wij een heerschap die een bijzonder ritueel opvoerde. Alleen geschikt voor 70+, dus wij mochten niet meedoen. Laten we het maar gelijk zeggen, wij konden het ook niet.


Later bleek dat dit heerschap betaald werd en dit gewoon uit de muur kon halen. Enfin, daar was dan de boulevard, met gekke piano's, godshuisje (onbemand), liepen wij tot verdere doorloop werd belemmerd. Dat een groot aquarium en welness resort betere tijden hebben gekend kunt u zelf gaan zien. Onderweg nog een blik op de pier, die gezellig er gewoon was. Vandaar dat wij achterlangs gingen en via the lighthouse of Scheveningen bereikten wij de haven, zowel binnen als buiten en 1 en 2. Dat men daar iets met vis deed was alom. En wij maar doorwandelen, kijkt u naar de prachtige plaatjes. Natuurlijk zagen wij veler illegale activiteiten die met boten te maken hebben, maar wij kunnen echt niet meer vertellen. Aan het eind van de haven zei de runkeeper dame dat wij reeds op bijna 6 km zaten, tijd voor een grote terugtrek.

Die deden wij achterlangs, met mooie gebouwen, Appel verblijven, leuke doorsteekjes, dwangmatig huisvuil neerzetting, en de keizerstraat in alle glorie. Appie was gelukkig nog open zodat we daar niet naar binnen hoefden en alras liepen wij door. Uiteindelijk bereikten wij weer kurhaus regionen.

Achteraf blijkt dat men de boulevard gaat herinrichten. Dus misschien moet u in de toekomst naar achteren kijken om de zee te zien, maar dat zal leertijd. Vooralsnog is het advies: de blik fier naar voren, de handen om de ballen en trotseren die boel.





Drankenballen deden wij in onze inmiddels legendarische boekenclub, alwaar toch weer bieren waren uitverkocht. Daar stond tegenover dat een palm uit de tap met wat 010 ballen een heerlijke combi vormt.