Houdt de dief

Het is dan toch gebeurd. De heren zijn dingen kwijtgeraakt. Wat bleek? Men heeft foto's ontvreemd. Raar verhaal denkt u. Wij ook! Niettemin is bij 50% van deze blog sprake van foto laria ontvreemding en dat zonder medeweten van de heren. Niettemin gaan wij erachter aan en bij constatering van wie dan ook zal zoete wraak. Wie niet waagt.
HF moest morgen gelukkig nog even stuurwielen dus die heeft zo zijn eigen cooling down periode. Wij konden gelukkig uitwandelen om zodoende de last en de lust van onze schouders te verwijderen. Wij togen naar Oostvoorne en parkeerden bij Marion der wapen.
Hier en daarover straks meer.
Met de rug naar Marion wandelden wij het natuurpad in en bevonden ons ook meteen in de natuur. Prachtig maar wel veel in een keer. Bij groene stranden bleven wij de natuur links aanhouden en via inspectie paden inspecteerden wij de natuur volop. Daarboven meende men onlangs vrijwel na 14.30 uur toch nog regen onze kant uit te zenden dus om uitdroging te voorkomen stonden wij wederom onder de natuur.
Wat wij u ook kunnen laten zien is het verschil van de natuur met HH en zonder HH. U zult zien.
Ook hadden de HH dermate veel jolijt dat er een grapsfoto werd gemaakt met en zonder vertoning der tanden en tandvlees. Het is maar goed dat er tandartsen zijn en dat dit een uitzondering moge blijven.
Ook zagen wij wel zeer grote met eigen bewoning de weg oversteken. HF was bewonderd HH deed of hij het altijd al had geweten. Enfin, na deze inspectie komt men weer in bewoonde wereld en kwamen wij langs gesloten open zijnde bezoekerscentra zonder al teveel. Ook ontmoeten wij de oudere medemens in groepen die hun bewondering voor niet onder stoelen (niet meegebracht) of banken ( eveneens neen) staken. Maar de gewrichten werkten mee. Ons dunkt dat men een gemetseld muurtje ten ene male aanschouwde.
Via gesloten museum huisjes en landgoederen en zwarte kat kwamen wij weer in Oostvoorne city alwaar wij verder wandelden richting ruine. Die was sinds de vorige keer niet veel verergerd dus doorwandelen kon. Overigens nadat wij met gevaar voor eigen leven de oudheidskamer bewaking waren voorbij geslopen. een fraai huis en dan weer een landgoed zonder huis maar wel met heuvels die de HH natuurlijk moesten bedwingen werd uiteindelijk de vrijlating bij Marion ons deel.
Hoewel beschroomd openden wij de deur en betraden het heiligdom, zonder dat hier werd ingestraald overigens. Het was modern en toch niet voor de HH. Aangezien wij geen kamernummer durfden te noemen moest er met florijnen worden afgerekend.

2 x 2 Leffe seizoensnat
2 x 6 bitterballen

voor specs en specificaties zie de GPS track.

Tot den volgenden en wij houden u op de hoogte van de diefstal. Natuurlijk hebben wij de firma die dit voor ons verzorgd aansprakelijk gesteld.

Op (broodverdelingsmachine)jacht

Aldereerst willen de heren bij deze even iets kwijt over een in hun ogen zeer belangrijk ijkmijlpunt. Vorige week was HF al ge-ijkt waarbij iets van onderdrukking bleek. Deze week kwamen wij echter in ons bezit en wel vanwege toezending in boekvorm van de belevenissen der HH conform de eerste 100 wandeldingen. De zon zag de blijde kinderuitstraling op onze gezichten, vandaar dat er al enige dagen sprake is van mooi weer. Ook kwam ons ter ore, dat in 1854 Leopold II, koning der Belgen, grootse plannen had. Eén van die plannen bestond uit het binnenvallen en innemen van Nederland. Het was de heren bekend dat onze zuiderburen vaak grappig uit de hoek kunnen komen. Maar deze grap spant wat ons betreft de kroon. Reden te meer om weer eens een vriendschappelijk bezoekje af te leggen aan het Pajottenland en te kijken of we nog wat lachspierstimulerende elementen konden ontdekken. Enfin, HH deed het stuurwerk en voorzien van moderne navigatie, eten, drinken en goede mutsen gingen de heren. De eerste grap die men voor ons in petto had, werd ons door de navigatie voorgeschoteld. Ondanks herhaaldijk de juiste bestemmingsinvoer, wilde men ons niet naar het gewenste beginpunt dirigeren. Aangezien er hetere vuren de HH hebben bestookt, kwamen we op slinkse wijze uiteraard daar waar te zijn, te weten het dorpsplein in Minderhout. Daar gingen wij, op initiatief van Toerisme Hoogstraten en HH, het Watermolenpad ( http://www.art2goreclame.nl/VVV/39.pdf ) proberen te bedwingen. Alvorens daar toe over te gaan, versterkten we onszelve en wel met plaatselijke koffie, waarvan het systeem én verrassing alsmede verwarring opleverde. Tevens konden we vlak daarnaast iets uit de hand kopen. Trappelend gelijk een jong hert (later nog door ons gezien) begonnen we zeer enthousiast. Redelijk snel deze keer kwamen we er achter dat we waarschijnlijk de eerste route-aanduiding gemist hadden. Terugkerend op schreden trof alsnog het mooie oranje pijltje ons in't oog. Iets verderop konden onze ogen zich laven aan de kapel van Onze Lieve Vrouw Van Zeven Weeën, zoals de beschrijving ons voorschreef. (Namens reisburo De Stille Kempen willen we , geheel belangeloos, uw aandacht vragen voor de reis van 28 juli a.s.. Haast u, want vol is vol en voor de prijs hoeft u het niet te laten!!) Andere bezoekers van de kapel staken een kaars aan en vertelden HH waarom. Dankbetuigingen voor gunsten en genezingen prijken plakaatmatig in de kapel. Kortom. Het een stukje verderop gelegen Withof doet haar naam geen eer aan, aangezien de muren en het huis zelf vooral van een geelachtige kleur zijn voorzien. Overigens wel een prachtig onderkomen, stelden we vast. De molen waaraan het pad haar naam dankt, werkte op dat moment, net als de HH, niet. Hindert niet, we staken toch gewoon het riviertje, genaamd naar degene die ons zo bij tijd en wijle van een reactie voorziet, over. Overigens ontdekten we dat waar in Nederland de ANWB uitleg geeft over bezienswaardigheden, in België deVTB/VAB zich de moeite getroost, de goegemeente van historisch besef te voorzien. De Speelman daarentegen doet leuke muziek op uw feest, maar ook okra-namiddag en andere. Zo ziet u maar weer. Ook leerden we dat het soms verboden is dieren mee te nemen, ook al is in de wijde omgeving geen dier te bekennen. De galg bij de steenovens zagen we niet, want die waren allemaal verdwenen. Tot onze grote vreugde zagen we nog wel het bordje, dat aangaaf, waar geen ijskelder meer is. In de verte het Gelmelslot, maar ons doel op dat moment was de grens met de Wortel-kolonie opzoeken. De queste daarnaar bleek niet zonder gevaar: de HH moesten diverse aanvallen van steekwerktuigen van gevleugelden afslaan. Niet geheel ongeschonden bereikten we de kolonie en dat was tevens voor ons het sein tot het nuttigen van de meegebrachte inwendigheidsversterkingen. Kloek besloten we daar ook de wandeluitbreiding middels het Bootjesven de onze te maken. We werden onthaald op vennen en vennetjes, graspaarden en een waarschuwing in verband met mogelijk afschot met de kogel. U zult begrijpen dat dit laatste de HH gelukkig bespaard is gebleven. De natuur in ons opsnuivend, ging het gestaag verder en deed zich een postballonmonument voor. Even stilgestaan hebbend verder langs iets Senior, maar wat ons borststuitend was, kwam net iets daarna. We hadden ons erg verheugd, maar vooral op de jacht op een viertal pinken in een wei van dertig bij veertig meter. Bleek middels bordje dat juist vandaag verboden jacht was. Dat was even deppen, maar toen volmondig doorgestapt over boererf naar begin- tevens eindpunt. In de ochtend waren we verblind door hedonisme, waardoor Heer Bert en Heer Ernie hun kans schoon zagen tot ontsnapping. Gelukkig bleek bij terugkomst bij de auto onzerzijds, dat de kleurige Sesamstraters zich niet verveeld, maar bij de plaatselijke broodverdelingsmachine verstopt hadden. Al met al zeer aangename belevenissen deze dag, die HH-zijds dan ook gepast afgesloten dienden te worden.

Wandeling: 13,68 km

Tijd: 3.13'.34''

Categorie: de HH hadden regelmatig grote glimlachen om de mond

Versnaperingen: Maes' Pils, Hoegaarden Blond en Grimbergen Dubbel om het vocht aan te vullen, vergezeld van frieten van de aanlendende frituur om het zoutgehalte weer op pijl te brengen

Weg uit Rotterdamt

Het was de hoogste tijd. Aangenaam of niet. Soms is beweging leuk en dan geeft het. Wis en waarachtig, dat rondje Rotterdam hadden we nu wel gehad. Sprake van herkenning en dientengevolge moest verder. HH had hiertoe in een opperbeste bui een andere plek ontdekt waar het mogelijk was om ook de benen te strekken.
Berichtgeving op het weeweewee duidde meerdere mogelijkheden aan.
Andere tijden kwam vanwege ballonvaart HH as.
HF was toegerust met ijkingsinstrumenten die nu eens voor altijd gingen aangeven wanneer HF was opgericht en of er sprake was van familie gelijkheid met opgespoorde botten uit de Noordzee. Want het gerucht gaat dames en heren.
Maar wij kunnen de vruchten meeplukken dus vandaar.
HH was genegen om voor transport te zorgen en zodoende konden wij vertrekken. Terwijl HH ervan overtuigd was dat na verloop van tijd de startplek benaderd was gaf HF aan dat deze veel verder zou liggen. Ongetwijfeld werd deze wanhoopsdaad ingegeven door stuwing der ijking. Wij kunnen hem euvel maar u schiet ernaast. Een andere mogelijkheid kan uitstel van gedragingen zijn dan wel genieten van de toergaven des HH. Niettemin na heen maar ook weer gerij kwamen wij dan terug bij de oorsprong en begaven ons uit de auto teneinde.

Beide HH wisselden schoenen vanuit de achterbak, wij blijven kooplui. Zo, het kon beginnen. Aangaande de route willen wij slechts aangeven dat deze is aangegeven, wij kunnen slechts nederig voegen, zie hier ook voor een beroemd huis.

Onderweg zagen wij verschillende kenmerken van de natuur, zijnde planten, oud en jong beestenspul en natuurlijk onze eeuwige fans want ook hier wist men.

Aan het einde kwamen wij door Linschoten en volgens informatie is het een mooi gebeuren en wordt dit vaak gebruikt dan wel misbruikt. Gelukkig is de zwemleraar uit Den Bosch e.o. hier niet gesignaleerd.

Onderweg moest regelmatig worden haltgehouden vanwege live ijking. HF had het hier zichtbaar. Wij zullen uitslaan.

Na bijkomendheid van indrukken teruggetoerd naar bekende streken en daalden wij neder voor Hommel, Jupiler en sloten af met bittergarnituur. Jmmmm.

Rest ons u voor deze week maar ook later.

Kijkie hierie voor die foti

Uitlaatcentrum

Hoe later op de avond, hoe schoner het volk. Dat was en is iets wat de heren wel eens even wilden onderzoeken. Mede gedreven door het bouwen van iets en het vocaliseren van iets anders bleek de avond een geschikte uit- en vervangingsweg. HH kwam tijdens speurtocht een gedegen uiteenzetting tegen van wandel- en natuurgebied Schollebos te zich bevindend in Capelle a/d IJssel. Dat daar zich een pannekoekenkasteel luistert naar dezelfde naam kan slechts op toeval berusten, zodat we vanaf daar startten. Direct moesten we een dilemma uit de wereld helpen; doen we de 5 of 8. Haha, de 8 natuurlijk. Langzaam verwijderden we ons van de geur van sterk verouderd frituurvet en bevonden ons weldra in natuur. Weldra deed zich dilemma nummer twee aan: links of rechts ergens omheen. Nu stoopen en teruggaan ligt niet in de herenaard dus maar kijken wat ons voor moois te wachten staat. Voor wat we al dan niet gezien hadden kunnen hebben, willen we graag deze link doorgeven http://www.capelleaandenijssel.nl/documenten/NatuurpadGroen.pdf . U zult versteld staan van hetgeen wij. Wat ons zeer is bijgebleven, zullen we nu nog even aanstippen. Èen trainingskamp voor de enige dieren de geen poten bezitten, maar net als de mensch met benen door het leven gaan. Ons inziens wordt daar vooral de verschillen in kleuren aan de vierbeners bijgebracht, afgaande op de vele bonte bouwsels. Langzaam maar zeker werd het ook duidelijk dat we zowat de enige bosaanwezigmensen waren, die niet op de 1 of andere manier een andere levensvorm mee hadden genomen. Een exemplaar van het honderas moest laag maar bleek te jong om laag. Vandaar hoog. Een ander van het honderas kreeg toestemming en aanmoediging van HH enige vierbeners te pakken, maar honderasbegeleidster kreeg, tot onze verbazing overigens, angst zowel in de ogen als in de stem en bleek toch over andere inzichten te beschikken. Nou ja, terwijl goede raad (tenzij van onze zijde) meestal duur is. Al deze tijd trachtten we niet gehinderd door schroom de 8-paaltjes te volgen, hetgeen hier en daar niet een eenvoudige opgave was, maar we vertrouwden uiteraard op onze intuïtie en ervaring. De leverde een blik op op een vreemdbehaarde en bebaarde bejaarde. Vermeldenswaardig onzerzijds is ook nog dat een hondenrasgeval (er waren zeer velen in veel gradaties ) eerst nog even het instuctieboekje "Hoe red ik een bal te water?" moest doornemen, zodat z'n meer ervaren makker met de eer kon strijken. Door gingen we en langs gevaarlijke en agressieve planten bracht het pad ons via daar waar het volk tuintjes heeft terug naar de startpositie. Tot de verbazing onzes bleken we niet de 8 maar een alternatieve route te hebben gedaan en bleef de teller steken op 4,7 km. Daar hebben we dan bijna een uur over gedaan. De laving was uitstekend verzorgd en we werden verrast door De Koninck Blond en wel op zeer aangename wijze.

Where's Alf?

Vanwege weinig gelegenheid in het prille verleden was het juist vanavond het moment om opnieuw na te gaan hoe de benen zich zouden gedragen. HH had de hele week geoefend, dus ja dat was lekker makkelijk. HF had zich (geheel vrijwillig) gestoken in een nieuw vervoermiddel.
Zo'n avondwandeling biedt het voordeel dat de spanning vanwege naderend onweer lekker kon worden opgevoerd.
Aangezien Alf had aangegeven deze wandeling absoluut niet te zien zitten zult u het zonder moeten doen. Maar weest gerust, met hem gaat het goed. Ik denk dat we meer spanning in de wandelingen moeten invoeren als we hem weer met ons mee willen hebben. Maar goed, het is zo als het is.
De start vond plaats in Capelle ad IJssel en we gebruikten een deel van de wandeling die wij reeds beschreven hebben.

De start vond plaats bij het fraaie stadhuis, vervolgens richting Schollebos (zigzag), bij de pannenkoekwoning richting IJssel. Voor de IJssel ra richting oude centrum, dijk op, langs de boulevard en vervolgens richting koperwiek.
Aldaar laven en terug naar de auto.

We hebben ons voornamelijk beperkt tot vermelding van wat we niet gezien hebben en de foto's voor zich te laten spreken.
In feite is de lijst erg lang, zodat beperking onszelf oplegt:

* giraf
* wc-eend
* 6 wandelende oudere heren
* na regen komt zonneschijn
* verstandig pratende dames
* komijnenkaas
* zieltogendheid
* overstekende braadpannen

Aangezien de HH de volgende dag weer moesten werken beperkten wij ons tot een palm en een kriek en daarna hupsakee naar huis, waarbij het onweer dermate dat HF HH tot voor de deur bracht.

Hi there Willie.

Soms is overdag ook in de avonduren. In verband met van alles en nog wat kozen we voor Delfshaven en nog wat meer in het westen van Rotjeknor. Sinds enige tijd worden we min of meer gevolgd door een Alien Life Form (kortweg ALF). We vermoeden vanwege onze vele ontmoetingen met poezebeesten. Maar goed, ook deze wandeling werd op bijzondere wijze opgeleukt door dit schepsel. We weten niet waarom maar nu in surfoutfit. De auto werd vlak bij de schilder neergezet en de Euromast gekiekt. Daarna snel door een steeg naar beneden en zo naar het Piet Heynsplein. Voorheen was te aldaar een wasserij maar nu niet, daarom opgetogen verder naar molen de Distilleerketel met uitzicht over de Middenkous. Terug langs daar waar de bron van alle electriciteit is en over de Voorhaven naar de en door de Tovertunnel. Prachtige dingen werden ons en wij betoverd verder. Rechts naar de Schiedamseweg en dan weer links de Mathenesserdijk op. Prachtig opgeknapte panden en jawel hoor. Heer Henk wist van een molen die in de wiek was geschoten (bij Noordschans) en daarom niet meer qua functie. Maar Rotterdam is haar zelve niet als daar niet wat aan gedaan gaat worden. Dus daarom. Hi there Willie. Verder over de eerder genoemde dijk naar de brug met dezelfde voornaam. Over de brug links en wel richting enkele jaren geleden nieuw gebouwd moskeegebouw. Maar snel verder want verderop ligt een ook nog te bezoeken doel. Over de Essenburgsingel ging het en ja, hoe zeg je zoiets. Mensen zijn soms tegen en in dit geval tegen een mast. De hereninziens past de mast, maar goed volgens anderen dus niet maar wel een luttele driehonderd meter verderop. Boosheid heerste nog gezien teksten en leuzen op spandoeken. Aan ons niet besteed en daarom stapsgewijs naar het G.W. Burgerplein. Oh, horen wij een aantal van u zeggen, voor een bezoek aan Prof. Dr. W.S.P. Fortuyn zijn jullie ruimschoots te laat. Het ging ons meer om Palazzo di Pietro. Zodoende. Het volgende doel lag daar heel mooi op ons te wachten en heet Heemraadssingel. Mooi met water en kunst en wat dies meer zij. Helemaal uitgelopen tot aan de Rochussenstraat en dan rechts naar de Lage Erfbrug. Volkomen in haar nieuwe jasje en glorie, staken we haar over en waren toen daar waar we wezen wilden. Namelijk het eindpunt voor deze keer. We zagen oude en nieuwe dingen; slooprijpe en bouwrijpe stukken en nog veel meer. Dit alles in iets minder dan anderhalf uur met een lengte van 5,8 kilometertjes. Iets nuttigen deden we daar waar de kindertjes vandaan komen in de vorm van licht-alcoholiese versnaperingen.

Kaas, wijn en rozijnen

Natuurlijk hebben wij wel eens dagen dat ons bedenkt. Maar bedenk dan wel dat wij altijd de schone schijn en nimmer teneer. Mocht u zelf bevatten weet dat dan dit jaren van studie vereist die naarmate de tijd voortschrijdt zelfkastijding doen bekomen. Vanwaar HF al 2wekelijks tegoed doet en ontmoet. Deze week is het dan echt waar, ja. De teen is gebroken dan wel van scheur voorzien zodat wandelingen voor weldenkende mensen uit den boze zijn. Aangezien de HH bij elkander nooit hebben afgesproken eniger weerklank breeduit in de pers moeten wij het verder stilhouden.
Natuurlijk hebben wij gemeanderd en nagegaan wat de verbijsterende verklaring moet zijn voor het landsonheil van gisteren voor vandaag. Verklaringen, would be's, could be's en natuurlijk bovennatuurlijke aanwijzingen gingen door de kopjes maar genoegdoening werd niet verstrekt. Het gaat ons te boven, maar wij zijn slechts eenvoudige boerenpiemels, die vanachter nauwelijks weten dat wij naar voren bewegen. Gelukkig na het volgen van krea met kurk wandelen wij altijd van ons af. In dier voege bleef leed ons gedurende lange tijd bespaard.
Na deze voor sommigen wellicht onnodige ontboezemingen, maar de stukjes dienen wel een zekere lengte te hebben, gaan we dan nu over naar subtiele down to mother earth zaken. Daarbij stond wandelen voorop, niet eerst uitweiden over dat het klimaat verandert, dat de HH al maanden in veel te heet weer veel te warm gekleed zijn, dat zowel bij HF als bij HH vandaag spontaan zweet ontstak en dat wij weer onder de indruk waren van natuur en de omgeving.

Met de net van grote beurt voorziene passat togen wij naar Abbenbroek, want je moet natuurlijk een doel hebben. Zinloos rijden is ondanks lease momenteel niet aan te raden. Parkeren deden wij daar waar mogelijk en schoenen vonden alras hun plekjes op de bekende locaties. De iPhone werd gestart voor de noodzakelijke meting en daar gingen wij. Onderweg bespraken wij zoals vanouds allerlei zaken die het daglicht konden verdragen en losten wij menig wereldprobleem in slechts 3 stappen meestal op. Men kan ons natuurlijk bellen nietwaar. Vanuit de satelliet zijn wij gevolgd en voor de route verwijst men gaarne naar Google and co.
De lengte van de wandeling bedraagt 8 km maar omdat wij ook het dorp naderbij aanschouwden werd het wat langer.

Onderweg zagen wij geen krokodillen, geen giraffen maar wel bijna enige cobra's. Zo enthousiast kan HF hierover vertellen dat HH de koude rillingen dat zelfs horen te zien verging. Natuurlijk kwamen wij ook langs de forellen vijver maar dat is oud nieuws. Tevens willen wij waarschuwen voor dressuur kuren met herdershonden en ballen. Op internet vindt u de route alhier.
HH wilde gebouwen zodoende.



Zoals beloofd: Alf is here



Voorbeeld van lokale discriminatie


Voorbeeld van lokale pretuiting







Laven deden wij na het eerste hoofdstuk met 2 x Leffe dubbel en 1 x gegarnituurd bitter. Ja.