Zeddam Phase I

Er heerst onrust onder de HH. Kent u die uitdrukking? Het rommelt flink maar niet in Zeddam, dat is er ook zo een. En "In Zeddam begint het leven pas". Hier en daar willen wij het bij laten. Hoe dan ook is er sprake van damesaanwezigheid en die eisten alle manieren van transport. Om die reden slechts kwam HF met vrouwpersoon naar HH toegereden in eigener voiture en werd er ten huizen van HH overgestapt in HH wagen en werd HH vrouwpersoon verenigd met. Natuurlijk de HH voorin, want zij weten waarheen. De vrouwen waren dermate kwebbelend dat wij al in de hotelkamers waren alvorens doordrong. In the meantime hadden dd HH ingechecked, koffers verplaatst, oh wat een mooie kamer gezegd en waren al bezig met andere zaken.
Eindelijk kon het dan beginnen en werd voorzichtig, wij moesten immers weer eens aan elkaar wennen na een jaar sinds Bad Bentheim, gestart met een soort wandelritueel. Natuurlijk wilden de dames ook genieten van een terras en bijbehorend. Vermeldenswaardig was de worst met harde stukken dus opzuigen was uit den boze. Tevens had Andrea ontmoetingen met duimzuigers die vriendelijk allerlei info aan haar meedeelden. Ook moet ons van het hart dat Herman niet precies wist hoe wij zijn naam wisten. Maar goed. Nadat spijzen en bier en wijn waren genuttigd ging de verkenning pas echt van start en kon Zeddam prijzen geven. Wij gebruikten hiervoor bijgaande route deels waarvoor dank. Hierbij viel een merkwaardig ritueel te aanschouwen. In dit dorp laten de honden elkander uit, getuige...Nadat wij van schreden waren teruggekeerd kon er aangeschoven worden voor de allang betaalde maaltijd en genoten wij aan een vaste tafel met variatie in schikking van verstrektheid. Hmm. Na wat gelummel hielden de dames eigen eer en konden de HH eindelijk zichzelf zijn en gingen via interne bar, een soort van kijken naar andere bars maar toch weer terug naar hotel ook gaan slapen. Natuurlijk gingen er de volgende dag stoere verhalen door het dorp.

Voor de zaterdagwandeling ontwerpen de HH een separaat verslag.
's-Avonds was er gezelligheid op eigen terras maar het gezelschap toog naar 's-Heerenberg om aldaar middels busreizen binnen een uur de highlights te doen, een heerlijke koffie te nuttigen en daarna weer terug in inmiddels donkerte. De dames waren blij dat dit deel niet gelopen hoefde te worden. Weet dat in genoemde plaats een groot kasteel is wat 's-avonds niet bezichtbaar is.
De volgende dag hadden wij bepaald dat ins Westen viel neues Wetter en met name veel droger zou komen. Dus die kant op. Wederom hadden de dames niets in de gaten maar inmiddels was HF alweer met vrouwpersoon thuis en kwam HH met vrouwpersoon hen ophalen voor een rondje Rockanje. Nu, dat hebben wij al uitvoerig elders beschreven, dus wilden wij het laten bij kieken en verbazing.
Niettemin is er uitvoerig gelounched bij muziek, drank en bittergarnituur die op verzoek van Andrea werd voorzien van extra bitterballen. Hmm Hmm.
Hoewel wij elkaar diverse malen goed hebben verteld staat voor volgend jaar weer een bedrijfsuitje gepland. Dit keer met Margreet en Andrea erbij overigens.

Meindert's Heerlingen

Er zijn van die dagen dat uitdrukkingen ons deel worden. Denkt hierbij aan:
* Wat voor weer zou het worden?
* Zal het gaan regenen?
* Wie en ook hoe sterk is de eenzame wandelaar?
* Zijn de HH nog vrienden?
Kortom, redenen genoeg om eens in te zoomen op de verblijfplaats van. Wij treffen de HH aan ten huizen van HF alwaar na omkoping met DVD achtige zaken HF bereid bleek tot meekoming. Als tegenprestatie mocht HH raden naar de route en ook eindbestemming. HF wist taxi besturend maar niet Leidseplein natuurlijk als hij was en is te vertellen omtrent opstoppingen in Rotterdam die er natuurlijk altijd zijn. Alsof dat nieuws!
Niettemin overkwam hem gerustheid en nadat HH toch van de bestemming had vernomen werd tegen de iPhone verteld hoe en waar. Vervolgens ging de hierin wonende dame zich met de reis bemoeien en via bekende maar zeker ook onbekende taferelen kwamen wij nader tot Delft. Gelukkig stopte het onderweg met droog te zijn en gingen de hemelsluizen open. Niettemin konden de paraplu (2x) in de auto achterwege blijven. HF deelde nog mede dat inmiddels de regen ook hun nieuwe locatie aangaande bewoning heeft ontdekt. Hierover straks.
Uiteindelijk werd er gestopt en kon worden aangevangen met de route.
Aangezien de HH duidelijk vriendelijk waren deed HH alsof scheling niet uitmaakte en verwisselde met gemak schoenen alsof nooit anders. HF deed verstandig de zwijgplicht.
Het viel ons wel op dat in deze wijk het automerk wat wij niet noemen nog steeds geliefd was. Jammer, dat nodigt wel maar niet uit.
Ten einde raad ging het op pad.
Via een erg oud schelpenpad (er word beweerd 12e eeuw, maar wat ons betreft van gisteren) verliep de route de wijk uit en de natuur in. Uiteraard zagen de HH kans om in het begin al van de route af te wijken en weer uit de komen op asfalt. Maar na onderling maar zeker ook intern overleg werd besloten tot rechtsaf en richting de Grutto. HF viel op de we de weg al met de auto waren gereden, HH dacht hier uiteraard niets van. Er wordt al teveel tijd ingeruimd voor ditjes en datjes. Nadat de HH onderweg keuvelend de wereldproblemen alweer bijtijds hadden opgelost kwamen wij bij de afrit maar tevens oprit naar de Grutto. Nieuwsgierigheid kwam naar boven maar toch moest de chickenwhisperer HH even aan HF een demo geven van zijn kunnen. Nadat dit was afgerond moesten wij 700 meter gaan lopen naar deze camping (en HF wist te melden dat dit straks ook andersom het geval zou zijn). Achteraf bleek hij zelf de mening toegedaan dat alles beter en anders had gekund. Tja!
Onderweg konden wij niet nalaten u een voorbeeld van lokaal taalgebruik te noteren. Als de letters er maar op staan lijkt men te denken.
Voor wat betreft de natuurcamping willen wij graag onze fantastische kiekjes voor heurzelven laten spreken. Rest ons nog wel op te merken dat wij naast de Bron nu ook de oorsprong van Meindert hebben ontdekt. Meer kunnen en willen wij niet prijsgeven.
Wat ook leuk was. Er was een heerschap die ons vooraf kon aangeven dat Meindert er niet was maar die vervolgens zelf wel bleef zoeken. Niettemin konden wij van dit orakel mooie verhalen van vroeger opnoteren. Zoals er zijn: eerst een tent met vouwwagen idee, maar nu niet meer. Tevens honden en kinderen mee. Over ega werd niet gerept. Daarnaast lijkt dit een ideale plek om vakantie, rust en werk te combineren. Vol van zoveel wijsheden namen wij afscheid nadat wij nog even om ons heen keken. Stiekum dient gemeld te worden dat HF hier weekenddiensten draait met ene Lidy. Ja, in de taxi branche hoort bijklussen er blijkbaar nog steeds bij.
Nadat wij dus valselijk terug liepen over de heenroute kwamen wij uiteindelijk toch op de goede weg naar moeder aarde. Na klimpartijen van heb ik u daar konden wij voor de 2e maal de paraplu ontvouwen en elkaars meegebrachtheid bewonderen. Sjonge. Van de gelegenheid is ook gebruik gemaakt om maatgeving van plaatselijk kikkers te verduidelijken. Nadat wij ook op dit deel weer kans gezien hadden om de route aan te passen aan eigen onbenul werd het einde zichtbaar. Via slotgrachten, het slot, lijn 1 en kapotte auto van merk dat wij niet noemen (hi hi) konden de schoenen worden teruggegeven. Natuurlijk wenste HF weer route in het eten te gooien en maakte HH erg bang aangaande waar gaan we drinken en eten. Alsof HH niet inmiddels.....
Niettemin werd werkelijk op het allerlaatste moment besloten om een Tuin inspectie te doen en aldaar. Natuurlijk werd er getreuzeld, wel of niet buiten, wel of niet aan het water, wel of niet binnen, wel of niet laag dan wel hoog zitten.
Eind goed. Geconstateerd kon worden dat de bediening de aarzeling van de HH had overgenomen want bediening deed op zich wachten. Na fronsend, dwingend en smekend te hebben rondgekeken werden wij alsnog in het systeem opgenomen.
Wij Leften mbv een simpel doch doeltreffend bittergarnituur. Noemenswaardig nee, smakelijk zeker. Onhandig was van elk exemplaar drie, terwijl de HH duidelijk duodeerderen.

Het was warempel klaar en thuis wachtte men de HH met spanning op.
Waren zij heelhuids, hadden zijn geen verdronken, waren zij nog aanspreekbaar, hoe gingen zij met de spanning om? En zo gaan wij niet door.

Tot den volgenden keer.

Puinzooi en meer

Wij zouden onszelf geen plezier doen als wij onszelf geen plezier zouden doen. Met deze insteek werden we door zeer sterke argumenten gedreven. Bent u weleens aangestoken door iets? Deze week kon een ieder die dat wenstte, zien dat een bepaalde frisdrankproducent de haardracht van ene meneer M.J. te Amerika te lang vond en bij gebrek aan schaar er maar de vlam in zette. Maar afdwaling. Hoofdthema dient uiteraard wandelen en al dan niet uitvoerige behandeling daarvan heeft een hoog plekje in ons vaandel. Zodoende kwam het dat voor geen verandering de wandelschoeiselaria uit de diverse kasten werden getrokken. Bestemmingen zijn er vele, maar de juiste keuze is ons gegeven. De kalender gaf aan:"Ga naar een geboortestad van één uwer en wandel!" Uiteraard gaven we gehoorzaam. Met stuurmansdingen van HF en Tomtom-manifestatie van HH vlekkeloos naar Den Gravenhaag. Potdikkie, bij Kijkduin in de buurt de Haagse Beek opgezocht, gevonden en daar uit de auto in de schoenen. Een trapbeklimming naar een kunstwerk deden we en waren meteen opgetogen. De maker genaamd James Turrell liet ons vanaf een soort natuurstenen ligtoestand ins blaue hinein kijken. Mooi en zeker aan ons besteed. Na brandnetelafdaling volgde puinbol; de volgende kunstzinnige bijdrage. Wordt het dan een kunstwandeling? Welnee. Maar verder ging het. Langs door Hyacintenbos en toen deden we stuiting op Solleveld-gebied. Uitsluitend toegankelijk voor leden/houders van toegangsbewijs. Wij konden dit niet geloven. Dus bellen met DZH. Helaas geen toegang en lid worden is erg gewild, want wachtlijst vertelde DZH-mevrouw. Teneergeslagen door, en na veel klein volk (zie foto boven): kijk daar zijn wat overblijselen van Madesteingebouwen. Ook mooi. Iets verder volledige nieuwbouw van vele stulpen in Vroondaal. Ja, er is zeker sprake van crisis want politie moet hier te paard. Zo kwamen we ook nog te weten over vlinders en hun vacantiebestemmingen. Niet te weinig. Na een les over voeren en nog veel meer leuks terug langs puinbol en over puinduin, want onze beklimming eerder die dag betrof puinduin. Lachend van plezier zijn we deze wandeling verder tegengekomen en/of hebben gezien: Circus Bongo, de familie Mager, krimpbroeken, stoere Zündappmeneer, moeilijke rekensom. Kortom, wij blij. Zodat de afsluiting daar was van deze waarschijnlijk zeven kilometer in pakweg twee uur. In de vorm van maar weer eens bier proberen. Tegen beter weten in, want lusten deden we het ook vandaag niet. Gelukkig kon de bijgeleverde breedschalige happenverzameling ons op de been houden.

Houdt de dief

Het is dan toch gebeurd. De heren zijn dingen kwijtgeraakt. Wat bleek? Men heeft foto's ontvreemd. Raar verhaal denkt u. Wij ook! Niettemin is bij 50% van deze blog sprake van foto laria ontvreemding en dat zonder medeweten van de heren. Niettemin gaan wij erachter aan en bij constatering van wie dan ook zal zoete wraak. Wie niet waagt.
HF moest morgen gelukkig nog even stuurwielen dus die heeft zo zijn eigen cooling down periode. Wij konden gelukkig uitwandelen om zodoende de last en de lust van onze schouders te verwijderen. Wij togen naar Oostvoorne en parkeerden bij Marion der wapen.
Hier en daarover straks meer.
Met de rug naar Marion wandelden wij het natuurpad in en bevonden ons ook meteen in de natuur. Prachtig maar wel veel in een keer. Bij groene stranden bleven wij de natuur links aanhouden en via inspectie paden inspecteerden wij de natuur volop. Daarboven meende men onlangs vrijwel na 14.30 uur toch nog regen onze kant uit te zenden dus om uitdroging te voorkomen stonden wij wederom onder de natuur.
Wat wij u ook kunnen laten zien is het verschil van de natuur met HH en zonder HH. U zult zien.
Ook hadden de HH dermate veel jolijt dat er een grapsfoto werd gemaakt met en zonder vertoning der tanden en tandvlees. Het is maar goed dat er tandartsen zijn en dat dit een uitzondering moge blijven.
Ook zagen wij wel zeer grote met eigen bewoning de weg oversteken. HF was bewonderd HH deed of hij het altijd al had geweten. Enfin, na deze inspectie komt men weer in bewoonde wereld en kwamen wij langs gesloten open zijnde bezoekerscentra zonder al teveel. Ook ontmoeten wij de oudere medemens in groepen die hun bewondering voor niet onder stoelen (niet meegebracht) of banken ( eveneens neen) staken. Maar de gewrichten werkten mee. Ons dunkt dat men een gemetseld muurtje ten ene male aanschouwde.
Via gesloten museum huisjes en landgoederen en zwarte kat kwamen wij weer in Oostvoorne city alwaar wij verder wandelden richting ruine. Die was sinds de vorige keer niet veel verergerd dus doorwandelen kon. Overigens nadat wij met gevaar voor eigen leven de oudheidskamer bewaking waren voorbij geslopen. een fraai huis en dan weer een landgoed zonder huis maar wel met heuvels die de HH natuurlijk moesten bedwingen werd uiteindelijk de vrijlating bij Marion ons deel.
Hoewel beschroomd openden wij de deur en betraden het heiligdom, zonder dat hier werd ingestraald overigens. Het was modern en toch niet voor de HH. Aangezien wij geen kamernummer durfden te noemen moest er met florijnen worden afgerekend.

2 x 2 Leffe seizoensnat
2 x 6 bitterballen

voor specs en specificaties zie de GPS track.

Tot den volgenden en wij houden u op de hoogte van de diefstal. Natuurlijk hebben wij de firma die dit voor ons verzorgd aansprakelijk gesteld.

Op (broodverdelingsmachine)jacht

Aldereerst willen de heren bij deze even iets kwijt over een in hun ogen zeer belangrijk ijkmijlpunt. Vorige week was HF al ge-ijkt waarbij iets van onderdrukking bleek. Deze week kwamen wij echter in ons bezit en wel vanwege toezending in boekvorm van de belevenissen der HH conform de eerste 100 wandeldingen. De zon zag de blijde kinderuitstraling op onze gezichten, vandaar dat er al enige dagen sprake is van mooi weer. Ook kwam ons ter ore, dat in 1854 Leopold II, koning der Belgen, grootse plannen had. Eén van die plannen bestond uit het binnenvallen en innemen van Nederland. Het was de heren bekend dat onze zuiderburen vaak grappig uit de hoek kunnen komen. Maar deze grap spant wat ons betreft de kroon. Reden te meer om weer eens een vriendschappelijk bezoekje af te leggen aan het Pajottenland en te kijken of we nog wat lachspierstimulerende elementen konden ontdekken. Enfin, HH deed het stuurwerk en voorzien van moderne navigatie, eten, drinken en goede mutsen gingen de heren. De eerste grap die men voor ons in petto had, werd ons door de navigatie voorgeschoteld. Ondanks herhaaldijk de juiste bestemmingsinvoer, wilde men ons niet naar het gewenste beginpunt dirigeren. Aangezien er hetere vuren de HH hebben bestookt, kwamen we op slinkse wijze uiteraard daar waar te zijn, te weten het dorpsplein in Minderhout. Daar gingen wij, op initiatief van Toerisme Hoogstraten en HH, het Watermolenpad ( http://www.art2goreclame.nl/VVV/39.pdf ) proberen te bedwingen. Alvorens daar toe over te gaan, versterkten we onszelve en wel met plaatselijke koffie, waarvan het systeem én verrassing alsmede verwarring opleverde. Tevens konden we vlak daarnaast iets uit de hand kopen. Trappelend gelijk een jong hert (later nog door ons gezien) begonnen we zeer enthousiast. Redelijk snel deze keer kwamen we er achter dat we waarschijnlijk de eerste route-aanduiding gemist hadden. Terugkerend op schreden trof alsnog het mooie oranje pijltje ons in't oog. Iets verderop konden onze ogen zich laven aan de kapel van Onze Lieve Vrouw Van Zeven Weeën, zoals de beschrijving ons voorschreef. (Namens reisburo De Stille Kempen willen we , geheel belangeloos, uw aandacht vragen voor de reis van 28 juli a.s.. Haast u, want vol is vol en voor de prijs hoeft u het niet te laten!!) Andere bezoekers van de kapel staken een kaars aan en vertelden HH waarom. Dankbetuigingen voor gunsten en genezingen prijken plakaatmatig in de kapel. Kortom. Het een stukje verderop gelegen Withof doet haar naam geen eer aan, aangezien de muren en het huis zelf vooral van een geelachtige kleur zijn voorzien. Overigens wel een prachtig onderkomen, stelden we vast. De molen waaraan het pad haar naam dankt, werkte op dat moment, net als de HH, niet. Hindert niet, we staken toch gewoon het riviertje, genaamd naar degene die ons zo bij tijd en wijle van een reactie voorziet, over. Overigens ontdekten we dat waar in Nederland de ANWB uitleg geeft over bezienswaardigheden, in België deVTB/VAB zich de moeite getroost, de goegemeente van historisch besef te voorzien. De Speelman daarentegen doet leuke muziek op uw feest, maar ook okra-namiddag en andere. Zo ziet u maar weer. Ook leerden we dat het soms verboden is dieren mee te nemen, ook al is in de wijde omgeving geen dier te bekennen. De galg bij de steenovens zagen we niet, want die waren allemaal verdwenen. Tot onze grote vreugde zagen we nog wel het bordje, dat aangaaf, waar geen ijskelder meer is. In de verte het Gelmelslot, maar ons doel op dat moment was de grens met de Wortel-kolonie opzoeken. De queste daarnaar bleek niet zonder gevaar: de HH moesten diverse aanvallen van steekwerktuigen van gevleugelden afslaan. Niet geheel ongeschonden bereikten we de kolonie en dat was tevens voor ons het sein tot het nuttigen van de meegebrachte inwendigheidsversterkingen. Kloek besloten we daar ook de wandeluitbreiding middels het Bootjesven de onze te maken. We werden onthaald op vennen en vennetjes, graspaarden en een waarschuwing in verband met mogelijk afschot met de kogel. U zult begrijpen dat dit laatste de HH gelukkig bespaard is gebleven. De natuur in ons opsnuivend, ging het gestaag verder en deed zich een postballonmonument voor. Even stilgestaan hebbend verder langs iets Senior, maar wat ons borststuitend was, kwam net iets daarna. We hadden ons erg verheugd, maar vooral op de jacht op een viertal pinken in een wei van dertig bij veertig meter. Bleek middels bordje dat juist vandaag verboden jacht was. Dat was even deppen, maar toen volmondig doorgestapt over boererf naar begin- tevens eindpunt. In de ochtend waren we verblind door hedonisme, waardoor Heer Bert en Heer Ernie hun kans schoon zagen tot ontsnapping. Gelukkig bleek bij terugkomst bij de auto onzerzijds, dat de kleurige Sesamstraters zich niet verveeld, maar bij de plaatselijke broodverdelingsmachine verstopt hadden. Al met al zeer aangename belevenissen deze dag, die HH-zijds dan ook gepast afgesloten dienden te worden.

Wandeling: 13,68 km

Tijd: 3.13'.34''

Categorie: de HH hadden regelmatig grote glimlachen om de mond

Versnaperingen: Maes' Pils, Hoegaarden Blond en Grimbergen Dubbel om het vocht aan te vullen, vergezeld van frieten van de aanlendende frituur om het zoutgehalte weer op pijl te brengen

Weg uit Rotterdamt

Het was de hoogste tijd. Aangenaam of niet. Soms is beweging leuk en dan geeft het. Wis en waarachtig, dat rondje Rotterdam hadden we nu wel gehad. Sprake van herkenning en dientengevolge moest verder. HH had hiertoe in een opperbeste bui een andere plek ontdekt waar het mogelijk was om ook de benen te strekken.
Berichtgeving op het weeweewee duidde meerdere mogelijkheden aan.
Andere tijden kwam vanwege ballonvaart HH as.
HF was toegerust met ijkingsinstrumenten die nu eens voor altijd gingen aangeven wanneer HF was opgericht en of er sprake was van familie gelijkheid met opgespoorde botten uit de Noordzee. Want het gerucht gaat dames en heren.
Maar wij kunnen de vruchten meeplukken dus vandaar.
HH was genegen om voor transport te zorgen en zodoende konden wij vertrekken. Terwijl HH ervan overtuigd was dat na verloop van tijd de startplek benaderd was gaf HF aan dat deze veel verder zou liggen. Ongetwijfeld werd deze wanhoopsdaad ingegeven door stuwing der ijking. Wij kunnen hem euvel maar u schiet ernaast. Een andere mogelijkheid kan uitstel van gedragingen zijn dan wel genieten van de toergaven des HH. Niettemin na heen maar ook weer gerij kwamen wij dan terug bij de oorsprong en begaven ons uit de auto teneinde.

Beide HH wisselden schoenen vanuit de achterbak, wij blijven kooplui. Zo, het kon beginnen. Aangaande de route willen wij slechts aangeven dat deze is aangegeven, wij kunnen slechts nederig voegen, zie hier ook voor een beroemd huis.

Onderweg zagen wij verschillende kenmerken van de natuur, zijnde planten, oud en jong beestenspul en natuurlijk onze eeuwige fans want ook hier wist men.

Aan het einde kwamen wij door Linschoten en volgens informatie is het een mooi gebeuren en wordt dit vaak gebruikt dan wel misbruikt. Gelukkig is de zwemleraar uit Den Bosch e.o. hier niet gesignaleerd.

Onderweg moest regelmatig worden haltgehouden vanwege live ijking. HF had het hier zichtbaar. Wij zullen uitslaan.

Na bijkomendheid van indrukken teruggetoerd naar bekende streken en daalden wij neder voor Hommel, Jupiler en sloten af met bittergarnituur. Jmmmm.

Rest ons u voor deze week maar ook later.

Kijkie hierie voor die foti

Uitlaatcentrum

Hoe later op de avond, hoe schoner het volk. Dat was en is iets wat de heren wel eens even wilden onderzoeken. Mede gedreven door het bouwen van iets en het vocaliseren van iets anders bleek de avond een geschikte uit- en vervangingsweg. HH kwam tijdens speurtocht een gedegen uiteenzetting tegen van wandel- en natuurgebied Schollebos te zich bevindend in Capelle a/d IJssel. Dat daar zich een pannekoekenkasteel luistert naar dezelfde naam kan slechts op toeval berusten, zodat we vanaf daar startten. Direct moesten we een dilemma uit de wereld helpen; doen we de 5 of 8. Haha, de 8 natuurlijk. Langzaam verwijderden we ons van de geur van sterk verouderd frituurvet en bevonden ons weldra in natuur. Weldra deed zich dilemma nummer twee aan: links of rechts ergens omheen. Nu stoopen en teruggaan ligt niet in de herenaard dus maar kijken wat ons voor moois te wachten staat. Voor wat we al dan niet gezien hadden kunnen hebben, willen we graag deze link doorgeven http://www.capelleaandenijssel.nl/documenten/NatuurpadGroen.pdf . U zult versteld staan van hetgeen wij. Wat ons zeer is bijgebleven, zullen we nu nog even aanstippen. Èen trainingskamp voor de enige dieren de geen poten bezitten, maar net als de mensch met benen door het leven gaan. Ons inziens wordt daar vooral de verschillen in kleuren aan de vierbeners bijgebracht, afgaande op de vele bonte bouwsels. Langzaam maar zeker werd het ook duidelijk dat we zowat de enige bosaanwezigmensen waren, die niet op de 1 of andere manier een andere levensvorm mee hadden genomen. Een exemplaar van het honderas moest laag maar bleek te jong om laag. Vandaar hoog. Een ander van het honderas kreeg toestemming en aanmoediging van HH enige vierbeners te pakken, maar honderasbegeleidster kreeg, tot onze verbazing overigens, angst zowel in de ogen als in de stem en bleek toch over andere inzichten te beschikken. Nou ja, terwijl goede raad (tenzij van onze zijde) meestal duur is. Al deze tijd trachtten we niet gehinderd door schroom de 8-paaltjes te volgen, hetgeen hier en daar niet een eenvoudige opgave was, maar we vertrouwden uiteraard op onze intuïtie en ervaring. De leverde een blik op op een vreemdbehaarde en bebaarde bejaarde. Vermeldenswaardig onzerzijds is ook nog dat een hondenrasgeval (er waren zeer velen in veel gradaties ) eerst nog even het instuctieboekje "Hoe red ik een bal te water?" moest doornemen, zodat z'n meer ervaren makker met de eer kon strijken. Door gingen we en langs gevaarlijke en agressieve planten bracht het pad ons via daar waar het volk tuintjes heeft terug naar de startpositie. Tot de verbazing onzes bleken we niet de 8 maar een alternatieve route te hebben gedaan en bleef de teller steken op 4,7 km. Daar hebben we dan bijna een uur over gedaan. De laving was uitstekend verzorgd en we werden verrast door De Koninck Blond en wel op zeer aangename wijze.