Wederom vernissage

Allereerst moeten wij van onszelf het volgende persbericht uitgeven: "De heren zullen zich met ingang hedens even beperken tot hun kerntaken en voorlopig de radio- en televisiebroadcasting in de koelkast . Dit is niet of nauwelijks ingegeven door welke crisis dan ook. Wij vragen om uw begrip". Dan nu graag uw volle aandacht voor dit. Er waren eens twee wandelheermeneren die zichzelf en die omschrijving ontzettend veel eer aandeden. Zo ook deze week. Na een korte onderbreking onzerzijds werd het wel weer heel erg hoog en ook tijd voor een uitvoering van een gedachte. Hoewel niet iedereen van onze twee heren sympathie hebben voor de Kuipboys, deden we geen woorden maar die andere dingen. Hup naar richting de Zuidhollandsche eilanden of Abbenbroek; dat wisten we dan weer niet helemaal zeker. Gelukkig werden we geholpen door verkeersdrukteopstopping en deviëerden we naar het pas geleden door ons bekeken Pernis. Grote verschillen waren er. Alleen al het voorgeschotelde weer, om maar eens met een zijstraatje te beginnen. Wat we ontdekten is dat het verdwijnen van de Pernisser moeln veel leed heeft berokkent. Om dat leed enigzins te verzachten heeft men een rond gebouw neergezet met een afbeelding van de o zo geliefde vermiste. Direct daarop volgde een verzoek vanuit een automobiel tot duiding van het Havenhoofd. HF wist het natuurlijk niet maar de HHgrijze massa kon zomaar het gevraagde op briljante wijze produceren. Even verderop was een kunstenaarschilderes bezig een ENECO-huisje van iets te voorzien. Na aanvankelijke verkeerde inzichten onzerzijds werd onze beeldvorming van laten we zeggen kameel via olifant naar molen omgezet. Nauwelijks bekomenvan dit gelukkige gevoel kwamen we te weten dat her en der heren worden gediefd. Gauw doorlopen werd ineens ons credo. Dit resulteerde wel in prachtig uitzicht op industrie en containerversleepdingen. Bij deze willen wij met name de vrachtwagenchauffeur die ons een ongehinderde oversteek gunde, hartelijk danken ondanks dat zijn naam ons anoniem is gebleven. Dan kwamen we de herten tegen. Jongens, jongens, wat veel hertendamesmeisjes samen met wel één hertenheer binnen één omheining. Het viel ons op dat de hertenheer enigzins wankel ter achterbenen was. Wat ons verder daar in de buurt opviel was het bovenste stukje van de UFO en de verderop geplaatste oversizede lucifers en fietsenstalling . Maar goed, sinds de UFO is er overigens wel sprake van enige leegstaande huizen. Causaal verband wordt vermoed maar te Pernis niet uitgesproken. De aliëns hebben de wind er flink onder en zijn zelf wel nog steeds bezig met hun vaste woonplek vorm te geven. Ons deert het niet en wellicht daarom. Via knipboetiek voor haar. De grootste ontdekking deden we iets daar voorbij: in Pernis scheert men niet de schapen maar de honden!!!!! We hebben op slinkse wijze het dealerschap voor hondewollensokken, -truien en wat dies meer zij, voor heel de wereld en Azië weten los te peuteren. Mail ons uw bestellingen (o ja meneer M te A: wilt u ons met rust laten met al uw reacties?). Wat we verder zoal beleefden tijdens deze wandeling, staat zwaar in de schaduw van het vorengaande, of het moet de gewaarwording zijn van een tweetal los van elkaar staande kerken. Tot hier dus maar.

Korte wandeling van pakweg 5 km in 1uur15minuten

Routezwaarte: zelfs voor lichtkreupelen te doen

Vervolgens: Oude Haven te 010, Gerardus blonden met warme hapjes enigzins in de schaduw van niet besluitgrage grote 020-achtige groep maar vooral veel zon en genot

Loet laat eens los

No way! Kent u die uitdrukking niet zegt u. Ach het geeft niet want we gaan het er zeker niet over hebben. Dat zou zonde zijn van deze ruimte. Laten we het in ieder geval zo zeggen dat de HH wel way vonden naar het o zo fijne Loetbos teneinde de aldaar schijnt het te ondernemen wandelgedoe is. En warempel, HF wist naadloos maar wel voorzien van lust en prima voor de rest de route en het eindpunt te benaderen tot milimeter werk. De N210 werd vanwege onze komst flink onder handen genomen dus geniet uw voordeel dank zij en dank toch de HH.
Komt u uit de auto met de wandelschoenen aan ga dan naar stap 2. Wij moesten onhandig als wij zijn eerst weer andere schoenen aandoen alvorens eindelijk nou eens echt van pas.
Vertwijfeling aan het begin, een rusteloze HF, een dolende HH, wat was gevallen? Het begin van de route kende no way. Kent u die uitdrukking niet zegt u. Ach het geeft niet want we gaan het er zeker niet over hebben. Dat zou zonde zijn van deze ruimte. Laten we het in ieder geval zo zeggen dat de HH wel way vonden naar het o zo fijne Loetbos teneinde de aldaar schijnt het te ondernemen wandelgedoe is.
De specificatie onderkent men alhier.


Wij van onze kant deden het begin volkomen anders, no way zouden we de echte route doen, en de explicatie op internet gaat het u duidelijk maken.
Waar wij extra deden was in Ouderkerk aan de IJssel, alwaar bindingen zijn met koninginnedag en zo. Nu zijn de kerk en de bijbehorende boom echt niet zo oud dat de plaatsnaam recht doet. Kijkt u voor de grap eens in Nieuwerkerk aan dezelfde IJssel. Ons dunkt.


Onze internet verbinding liet ons in Ouwerkerk volledig in de steek dus u zult moeten geloven dat wij daadwerkelijk terug zijn gegaan. Logisch, vanwaar anders deze uitweiding?

Al met al een vriendelijk gedoe, met vele diervrienden onderweg, soms helaas wat vele automobielen die noopten tot op zij, maar toch ook velerlei natuur.
Ook op het platteland slaat de verpaupering toe, zie de vele lukraak slechts gesloten kiekjes.

Op de terugweg nog de tragische sporen en onze ontdekking van de nog steeds niet opgeloste verdwijning van de zwarte handschoen.

Heeft u de HH in de late middag gemist, dat klopt! Wij waren al geweest. No way dat wij op vrijdagmiddag zouden willen wandelen.

En inderdaad: vanaf heden zal ons aller vriend Alf ons vergezellen op onze avonturen, waarvan heden deel 1. Onverschrokken en onversaagd zal hij ons begeleiden en waar nodig door zware en heftige omstandigheden heenloodsen. Hulde! Yo Willy.


Afstand: ca 12 km
Bier: koffie en fris
Borrelgarnituur: geen

Opfrissen

Misschien kwam u bij toeval op onze blog terecht. In dat geval heten wij HH en HF en u een hartelijk 1e welkom Maar wij kunnen ons niet geheel aan de indruk onttrekken dat her en der van blijde opzet sprake is. Voor diegenen: hartelijk welkom terug. Regelmatig doen wij dingen die voor opfrissing in fysieke zin zorgen. Zo af en toe zijn wij toe aan opfrissing der eigener grijze massa's en dat komt goed uit. Heenvliet en omgeving was en is daarvoor een uiterst geschikt gebied zodat. Van markt op de Markt werden we niets gewaar, zowel niet op paarden gebied als niet op dagelijkse dingetjes gebied. Parkeren dus op de Markt en bij kubstpaard op een bankje in de zon voltrok schoentransformatie. Menvrouwe zagen we niet opzichtig maar Menheere had de hele familie meegenomen en woonde volgens aanduiding. Langs Welkom kapsalon en o ja. Heer Henk had vanwege bestelling een nieuw uitgevoerde telescopische lens aan zijn fotografietoestel toegevoegd en ter uitprobeersel meegenomen. Omdat het alweer een lang geleden gevoel bij ons liet opborrelen schrijven we vandaag weer een prijsvraag uit met uiteraard prachtige prijzen in het verschiet. Indien u over zoveel kennis beschikt dat u van de pikturen op de van deze wandelingverhaal te bezichtigen vastleggingen precies weet te vertellen of HF dan wel HF die op het geweten heeft en u laat ons dat even weten. Nou dan zult u de rest van uw leven daar geen spijt van hebben. We zijn benieuwd. Maar we waren bij de kapsalon gebleven. O ja, wat onze omroepaspiraties betreft, we kunnen dank zij u allen zo de A-status aan, maar we wachten nog een jaartje om de gevestigde orde wat ruimte te gunnen. Maar nu weer terug naar de kapsalon. Een stukje verder gingen we de dijk op richting Geervliet, maar voor de brug gingen we rechtsaf en zagen bij een supermarkt de verplaatste markt in volle glorie. Langs een stukje oudheidkundig overzicht en onder de provinciale weg door genoten we zichtbaar van de ontluikende natuur. Over de brug en rechtsaf om de forellenvijver heen. In de vijver drijven nog steeds een aantal levenloze zwarte zwanen een bestaan te lijden. Het vissen op forel in de vijver werd ons ten zeerste aangeraden, maar we verloren onze missie niet uit het oog en maakten gewoon het rondje vijver af. Even was er sprake van afleiding door iemand met een enorme fotocamera met zoomlens, maar ook deze actie konden we met gemak het hoofd bieden. Zodoende weer onder de weg door om nu een stukje eilandje te ontdekken. Dit mondde uit in een rondje wildernis en daarna verder en op naar de dijk. Over de grasdijk nu echt naar Geervliet. Vlak voor deze plaats werden we bijna zwaar aangevallen door een naar we achteraf inschatten jongedame voorzien van een zwarte hond. Kordaat ingrijpen van HH zorgde voor een voor ons positieve wending van het geheel zodat zonder kleerscheuren de grenzen van het rustieke Geervliet binnengeteden konden worden. Te aldaar werden we hartelijk welkom geheten. U kent ze wel; Joop, Janet, Jordi en Jeroen van nummer 113. We vroegen hen nog of ons vandaag nog een huwelijksviering voorgeschoteld ging worden, maar ze hadden geen nieuwe paren weten te strikken. Wel zou de mannetjes pauw nog iets voor ons in petto hebben. En jawel hoor, verenpracht mochten we van alle zijden aanschouwen. Ook de overige markante dingen bekeken we nog even aan de buitenkant (stadhuis, molen en grote kerk) en verdwenen daarna via de plaatselijke wandelroute langs volkstuinen en gewone burgertuinen richting Noorddijk via de Oude Singel. Even twijfelden we of we gebruik zouden maken van het café waar we goede herinneringen aan hebben, maar nee door gingen we . Over het fietspad naar Heenvliet was ineens het devies. Vlak voor de sluis in de Berrnisse deed zich weer de dreiging van de damehond voor, maar wederom stonden de Heren hun mannetjes. Omdat de marktdames en -heren het voor gezien hielden volgden wij hun voorbeeld en staakten het wilde wnadelgeraas. Een illegaal bezoek aan de ruine van Ravensteijn zat er deze keer dan ook niet in. Welopgefrist zeiden we Heenvliet en al haar gesloten horeca gedag.

Lengte: 6,49 km

Tijd: 1 uur 37 minuten en 13 seconden

Afronding: een aantal Witheren vergezeld van nachoschotel op terras in de zon; we werden verder nog getrakteerd op waarneembare flessenpost aan de overkant

Waarover spraken zij?

Kent u niet die uitdrukking? Weest bewaakt, wij ook. Vanwege mistroostig zonnig weer hadden wij zoiets van "ok, dan gaan we desnoods maar wandelen." Hetgeen.
HF was werkelijk subliem in de zin van waarheen en HH wist dan natuurlijk het waarvoor, alwetend en alleswetend als hij is. Hoewel daarover straks meer.
HF was en is in een vorig leven bekend met rijvaardigheid, hoewel twijfels alwel.
Vandaar de puntige aanduiding van parkeer.
Voor het maar ook ons gemak verwijzen wij naar de gelopen en gedane zaken kaart. Waarom niet welwaar.?.
Wat kunnen wij toevoegen? Veel, maar wilt u dat ook weten.? Wij weten het wel, maar ach, dat is zo logisch dat het genant is te zijn.
HH was voorzien van nieuw fotovastleggedoe en zie daar en hier het resultaat die namens ons voorzich spreken. Waarvan. Leuk is natuurlijk kabaaldijk

En wat van ontluikende maagdelijkheid?
U ziet, wij maken van alles mee en willen gevoel van jaloersheid overbrengen op hen die daar gevoelig voor zijn. U natuurlijk niet, nietwaarwel. Overigens lijkt de chaos toe te slaan in deze omgeving, want er zijn paden ontstaan in de natuur die HF niet kende, kenner als hij memoreert. Dus op het moment dat u zich ter pade de lanen in wentelt zeg dan niet vandaar. Wat nog rest is momenten van kunst en oprispingen van creativiteit die ons niet kunnen worden ontzegd.
Aangezien ons wel eens een ontbreken van en aan diepgang wordt verweten doen wij bijgaand van ons spreken.

U ziet, als het erop aankomt kun je met ons echt wel een blokje om, al is het maar rond de Waal. Zoals Boudewijn ooit onsterfelijk zong is dit niet het land van maar het heeft er alle schijn van dat het erop lijkt. Maar hier is dan onze link naar een aanzet tot overleving. Komt en geniet.
Wij bierden dubbel dubbel en garnituurden enkelvoudig maar oh zo heerlijk.
En wij verbleven op een terras in de zon. Oh jazekerwel.

Lekker: plassen

"Hoepla" is een kreet die weleer verbonden was aan Herenleed. In deze tijden wensen wij het toe te voegen aan herenjolijt, Vandaar hoepla. N a eerst niet en toen wel de heerfransauto naar heerhenkhuis alwaar warm onthaal in idem zonlicht. Twijfels over doel en bestemming waren snel als sneeuw voor de zon zo bang en weg. We gaan plassen zien!!! Nee, niet weer Reeuwijk maar dichter bij huis en wel te Rotterdam en nader bepaald bij Hillegersberg enzo. Als bodem voor deze wandeling geldt Wim's Grote Om 2. Maar aangezien de Hilbillies bodemsaneren en wij ook een aardig stuk van de terugreis op onze kleine duimpjes kennen, ziedaar eigen inbreng. Starten deden we bij het NS-station aan de Straatweg. Voorbij de tramremise in de Willem van Hillegaersbergstraat (hoe komt de deelgemeente aan haren naam?) jawel het zwembad maar dan geen zwembad maar speeltuin. Dus. Daar mag veel wel maar ook evenveel eigenlijk niet. Doorlopen mocht denken wij wel, ook al stond dit niet op de wel-lijst. Langs een erg rustgevend en niet-drukaandoend voorgeveltje naar de Bergse Rechter Rottekade met een knipoog naar malle Babbe. De door meneer de Nijs haar toegedichte lichaamskenmerken kunnen we niet bevestigen. Wel werd ons ras duidelijk dat de route van Wim ons niet zou lukken. Gezien open en dichte hekken en eigen risico met vrachtwagens af en aan. Daarom eigen en richting en op Straatweg naar verderop. Fraaie uitzichten over Bergse Voorplas en over de Strekkade. Van allerlei behuizing werden door onze oogzintuigen vastgelegd. Hout, metaal aan creativiteit te kust en te keur. Ook weten we nu wat er terecht is gekomen van de woning op wielen van de weledele heer Pipo. Na een genante vertoning van openbare geilheid der waterhoentjes en een glimp van de Prinsenmolen(anno 1648) gingen we ophaalbruggetje met sluis over om zo bij een molen anno 1776 aan te komen en hier pikten we Wimroute weer op. Hierna ging het al overstekend naar het buurtschap Rotte. Op de Branddreef gingen we links en liepen via onder andere molenstompen, bosgrintpad, horeca, schotse Hooglanders en een duitse kamerverhuurplaats tot het einde van het Wezelpad. Daar gingen we rechtsaf en na circa 500 meter een tegelpad op naar links en konden daarom de rest van de Wimroute ook links laten liggen. We werden grote armoede gewaar. Heel klein behuisden met dito tuintjes. Maar ja, wij moetsen door richting Molenlaan. Nadat we deze overgestoken waren, was de weg naar het eindpunt een fluitje. Nog even een blik over de Bergse Achterplas en wandelschoenen uit en op naar horeca. Hoepla!!! Overigens doet de door ons bijgeleverde routekaart vermoeden dat wij waterkunsten kunnen. Wij wisten het niet.

Lengte: volgens routekaart 8,5 volgens ons 11 km

Tijd: tweeeneenhalf uur

Nagenieten gebeurde met Brugse Zot, een blondje uit Grimbergen en een Palmpaardje. Ja natuurlijk, met bitterhappen; HOEPLA.

7 .Vernis

Aangezien de komende week de wandeling gekenmerkt wordt door onzekerheid gingen wij u voor. HH voorzien van een voor HF onbekend voertuig en een van de vrouw van HF verkregen tuin extensie. Niettemin bleek de bedoeling en alras ging het op pad. Natuurlijk niet letterlijk want wij hadden een auto. HH wist de weg hoewel HF niet achterbleef, logisch want men was gezeten alnaast elkaar.
Parkeren deden wij na aankomst in Pernis, al bij de start, zie kaart. U kunt dit niet missen want zo groot is eea niet. Enfin, wij stonden voor schone nieuwbouw en HF wenste hoe dan ook van schoenen te wisselen. Terug overigens niet. Vervolgens de trap op, en weer af en in eerste voege RA. Als u de kaart volgt ziet u onze onzekerheid. Aanstonds gingen wij min of meer terug en sloegen LA. Dat beviel stukken beter.
Rondom een kleine haven met prachtige vergezichten, heerlijke geuren en dito liep het verder richting de grote weg. Wij kunnen u verzekeren dat dit nauwelijks doorkomt. Het is dat het zo is, maar anders. Horen noch zien mogen u vergaan.
Langs fraaie staaltjes van bebouwing doorliepen wij det dorp en kwamen uiteindelijk bij een alleraardigst dorpgezicht. Hierachter en naast ontsloot zich een tafereel van wederom niet al te grote woningen, dus van deze bewoners kan verder inkrimpen niet meer verlangd worden. Dat zou teveel gevraagd.
Via en onderlangs bereikten wij van gene zijde de auto, niet vooreerst wij doorstaken een buurt waarin men aardig is aangaande elkaars buren en zodanig begroetten wij elkaar hartelijk. Maar eigenlijk hebben de HH geen aansporing nodig, vriendelijk als zij altijd zijn doen voorkomen te zijn enzo.
Hoewel chaotisch zoals niet de HH was het ondanks prachtig nat weer met bijhorende koude (wederom handbedekking vergeten) een wandeling geworden waarbij de 4 benen het voor het zeggen hebben gehad en gedaande.
Overigens kunt u onze kaart ook gebruiken om een meer handige wijze van rondwandelen te ondernemen, maar als de HH iets wel zijn is het niet handig. Ligt natuurlijk voor de hand.
U kunt het groene boekje beter thuislaten, men raadpleegt niet en kent eigen invulling. Dit zal komen door de afwezige ligging.
In tegenstelling tot ons voorbeeld hadden wij generlei fanfare gevoelens.

Bieren: Corsendonck en Jupiler
Eten: nachos voorzien van garnituur
Afstand: ruim 6 km
Waarschuwing: let op de voetpaden

Wat valt er zoals te zien?

Containers
Creaties der huizenopknap
Vogels en zo
Scheepbeweging
Eigen bier. HF zal zich beradenn

En te horen?
nauwelijks de rijksweg
nauwelijks de boterij
dan weer wel hondengeblaf

6. Te heet wassen leidt tot en naar

De tafel van zes en een tafel voor twee; veel rekensommen beginnen hiermee. Deze informatie is zowel nutteloos als benevens de waarheid. Vandaar dat de rest van dit stukje proza wel op feiten en waarheden berust. Gaat u er maar gerust lekker voor zitten. Het volgende is er namelijk voorgevallen. Er was sprake van Heerhenkophaalactie middels de onvolprezen en toch ruim achttien jaren tellende Heerfranscitroen. Dankzij poetswasstraat van Bob was de oorspronkelijke kleurstelling des voertuigs bijna geheel weer zichtbaar. Heerhenk stapte daardoor bijna naar de verkeerde automobiel. Desondanks blij van zin naar Krimpen te aan den IJssel voor een zekere stap vooruit. Hoewel de ANWB de aanzet tot de wandeling heeft gemaakt, konden de heren het natuurlijk niet laten er een eigen draai aan te geven qua route. Aan de Ouverturelaan was het parkeren geblazen onder de schaduw van de Parkflat en de Vijverflat. Door de bomen zagen we het Krimpenerbos niet, maar zochten ons weegs via benzinelaadplaats, bushalte, fietspad naar wandelpad en weer naar fietspad , maar zonder de door ANWB beloofde routebordjes te hebben kunnen ontwaren. Maar jawel, op enig moment zagen we een te watergelaten exemplaar en wisten wij dat we echt op de goede weg waren. Na het oversteken van de Provinciale weg ( niet geheel van gevaar ontbloot, maar oeioei wij zijn echte daredevils) op naar het golfverenigingsgebouw. De regen deed flink haar best, maar toch lukte het haar niet golfmensen naar het terras te lokken. Enfin, dan wij ook verder en de eerste stappen rond de oude zandwinplas waren gezet. Het zal u niet verbazen dat het gewonnen zand destijds is gebruikt om de ondergrond van de watertransportleiding van Bergambacht naar Den Haag te verstevigen. Lang genoeg hierbij stilgestaan, want wat toén op ons af kwam. Gelukkig werden we gewaarschuwd en waren we dus met z'n vieren want anders was het vast niet goed afgelopen tussen ons en het graspad. Na een vruchtbare discussie verder en de CG Roosweg overgestoken. Het leek ons dat we langs zwitserse bebouwing kwamen en dat de routemakers van die verwarring gebruik hadden gemaakt om het volgende aanwijzingsbord te verwijderen. Maar haha, we zijn niet van gisteren. Dat had wel als gevolg dat we onder knetterende hoogspanningskabels kwamen te staan die van of naar het trafostation Krimpen leiden. Ach joh, kan ons het schelen en hoepla daar was alweer sprake van Krimpenbebouwing. Een Golden Retreiver verkoos ons gezelschap boven die van zijn vrouwtjesbegeleider. Wij begrijpen dat natuurlijk wel, maar met enige niet te verbergen jaloezie en boerinnen kiespijn onderging de eerder genoemde begeleidster deze ervaring. Nog snel even wat positieve architectonische kritiek uittend, stonden we daarna al weer heel snel bij ons beginpunt.

Afstand: in ons geval 4,5 landmijlen oftewel 7,2 kilometers

Tijd: 1 uur 37 minuten en enkele luttele seconden

Bij de horeca werden we zoals gewoonlijk verrast met bier en hapjes, maar de toegevoegde waarde deze keer waren de doppinda's. We maakten er een gezellig zootje van en leerden dat je van op dit moment je huis te koop zetten, er onder andere slecht uit gaat zien en rode port gaat drinken.