Waarover spraken zij?

Kent u niet die uitdrukking? Weest bewaakt, wij ook. Vanwege mistroostig zonnig weer hadden wij zoiets van "ok, dan gaan we desnoods maar wandelen." Hetgeen.
HF was werkelijk subliem in de zin van waarheen en HH wist dan natuurlijk het waarvoor, alwetend en alleswetend als hij is. Hoewel daarover straks meer.
HF was en is in een vorig leven bekend met rijvaardigheid, hoewel twijfels alwel.
Vandaar de puntige aanduiding van parkeer.
Voor het maar ook ons gemak verwijzen wij naar de gelopen en gedane zaken kaart. Waarom niet welwaar.?.
Wat kunnen wij toevoegen? Veel, maar wilt u dat ook weten.? Wij weten het wel, maar ach, dat is zo logisch dat het genant is te zijn.
HH was voorzien van nieuw fotovastleggedoe en zie daar en hier het resultaat die namens ons voorzich spreken. Waarvan. Leuk is natuurlijk kabaaldijk

En wat van ontluikende maagdelijkheid?
U ziet, wij maken van alles mee en willen gevoel van jaloersheid overbrengen op hen die daar gevoelig voor zijn. U natuurlijk niet, nietwaarwel. Overigens lijkt de chaos toe te slaan in deze omgeving, want er zijn paden ontstaan in de natuur die HF niet kende, kenner als hij memoreert. Dus op het moment dat u zich ter pade de lanen in wentelt zeg dan niet vandaar. Wat nog rest is momenten van kunst en oprispingen van creativiteit die ons niet kunnen worden ontzegd.
Aangezien ons wel eens een ontbreken van en aan diepgang wordt verweten doen wij bijgaand van ons spreken.

U ziet, als het erop aankomt kun je met ons echt wel een blokje om, al is het maar rond de Waal. Zoals Boudewijn ooit onsterfelijk zong is dit niet het land van maar het heeft er alle schijn van dat het erop lijkt. Maar hier is dan onze link naar een aanzet tot overleving. Komt en geniet.
Wij bierden dubbel dubbel en garnituurden enkelvoudig maar oh zo heerlijk.
En wij verbleven op een terras in de zon. Oh jazekerwel.

Lekker: plassen

"Hoepla" is een kreet die weleer verbonden was aan Herenleed. In deze tijden wensen wij het toe te voegen aan herenjolijt, Vandaar hoepla. N a eerst niet en toen wel de heerfransauto naar heerhenkhuis alwaar warm onthaal in idem zonlicht. Twijfels over doel en bestemming waren snel als sneeuw voor de zon zo bang en weg. We gaan plassen zien!!! Nee, niet weer Reeuwijk maar dichter bij huis en wel te Rotterdam en nader bepaald bij Hillegersberg enzo. Als bodem voor deze wandeling geldt Wim's Grote Om 2. Maar aangezien de Hilbillies bodemsaneren en wij ook een aardig stuk van de terugreis op onze kleine duimpjes kennen, ziedaar eigen inbreng. Starten deden we bij het NS-station aan de Straatweg. Voorbij de tramremise in de Willem van Hillegaersbergstraat (hoe komt de deelgemeente aan haren naam?) jawel het zwembad maar dan geen zwembad maar speeltuin. Dus. Daar mag veel wel maar ook evenveel eigenlijk niet. Doorlopen mocht denken wij wel, ook al stond dit niet op de wel-lijst. Langs een erg rustgevend en niet-drukaandoend voorgeveltje naar de Bergse Rechter Rottekade met een knipoog naar malle Babbe. De door meneer de Nijs haar toegedichte lichaamskenmerken kunnen we niet bevestigen. Wel werd ons ras duidelijk dat de route van Wim ons niet zou lukken. Gezien open en dichte hekken en eigen risico met vrachtwagens af en aan. Daarom eigen en richting en op Straatweg naar verderop. Fraaie uitzichten over Bergse Voorplas en over de Strekkade. Van allerlei behuizing werden door onze oogzintuigen vastgelegd. Hout, metaal aan creativiteit te kust en te keur. Ook weten we nu wat er terecht is gekomen van de woning op wielen van de weledele heer Pipo. Na een genante vertoning van openbare geilheid der waterhoentjes en een glimp van de Prinsenmolen(anno 1648) gingen we ophaalbruggetje met sluis over om zo bij een molen anno 1776 aan te komen en hier pikten we Wimroute weer op. Hierna ging het al overstekend naar het buurtschap Rotte. Op de Branddreef gingen we links en liepen via onder andere molenstompen, bosgrintpad, horeca, schotse Hooglanders en een duitse kamerverhuurplaats tot het einde van het Wezelpad. Daar gingen we rechtsaf en na circa 500 meter een tegelpad op naar links en konden daarom de rest van de Wimroute ook links laten liggen. We werden grote armoede gewaar. Heel klein behuisden met dito tuintjes. Maar ja, wij moetsen door richting Molenlaan. Nadat we deze overgestoken waren, was de weg naar het eindpunt een fluitje. Nog even een blik over de Bergse Achterplas en wandelschoenen uit en op naar horeca. Hoepla!!! Overigens doet de door ons bijgeleverde routekaart vermoeden dat wij waterkunsten kunnen. Wij wisten het niet.

Lengte: volgens routekaart 8,5 volgens ons 11 km

Tijd: tweeeneenhalf uur

Nagenieten gebeurde met Brugse Zot, een blondje uit Grimbergen en een Palmpaardje. Ja natuurlijk, met bitterhappen; HOEPLA.

7 .Vernis

Aangezien de komende week de wandeling gekenmerkt wordt door onzekerheid gingen wij u voor. HH voorzien van een voor HF onbekend voertuig en een van de vrouw van HF verkregen tuin extensie. Niettemin bleek de bedoeling en alras ging het op pad. Natuurlijk niet letterlijk want wij hadden een auto. HH wist de weg hoewel HF niet achterbleef, logisch want men was gezeten alnaast elkaar.
Parkeren deden wij na aankomst in Pernis, al bij de start, zie kaart. U kunt dit niet missen want zo groot is eea niet. Enfin, wij stonden voor schone nieuwbouw en HF wenste hoe dan ook van schoenen te wisselen. Terug overigens niet. Vervolgens de trap op, en weer af en in eerste voege RA. Als u de kaart volgt ziet u onze onzekerheid. Aanstonds gingen wij min of meer terug en sloegen LA. Dat beviel stukken beter.
Rondom een kleine haven met prachtige vergezichten, heerlijke geuren en dito liep het verder richting de grote weg. Wij kunnen u verzekeren dat dit nauwelijks doorkomt. Het is dat het zo is, maar anders. Horen noch zien mogen u vergaan.
Langs fraaie staaltjes van bebouwing doorliepen wij det dorp en kwamen uiteindelijk bij een alleraardigst dorpgezicht. Hierachter en naast ontsloot zich een tafereel van wederom niet al te grote woningen, dus van deze bewoners kan verder inkrimpen niet meer verlangd worden. Dat zou teveel gevraagd.
Via en onderlangs bereikten wij van gene zijde de auto, niet vooreerst wij doorstaken een buurt waarin men aardig is aangaande elkaars buren en zodanig begroetten wij elkaar hartelijk. Maar eigenlijk hebben de HH geen aansporing nodig, vriendelijk als zij altijd zijn doen voorkomen te zijn enzo.
Hoewel chaotisch zoals niet de HH was het ondanks prachtig nat weer met bijhorende koude (wederom handbedekking vergeten) een wandeling geworden waarbij de 4 benen het voor het zeggen hebben gehad en gedaande.
Overigens kunt u onze kaart ook gebruiken om een meer handige wijze van rondwandelen te ondernemen, maar als de HH iets wel zijn is het niet handig. Ligt natuurlijk voor de hand.
U kunt het groene boekje beter thuislaten, men raadpleegt niet en kent eigen invulling. Dit zal komen door de afwezige ligging.
In tegenstelling tot ons voorbeeld hadden wij generlei fanfare gevoelens.

Bieren: Corsendonck en Jupiler
Eten: nachos voorzien van garnituur
Afstand: ruim 6 km
Waarschuwing: let op de voetpaden

Wat valt er zoals te zien?

Containers
Creaties der huizenopknap
Vogels en zo
Scheepbeweging
Eigen bier. HF zal zich beradenn

En te horen?
nauwelijks de rijksweg
nauwelijks de boterij
dan weer wel hondengeblaf

6. Te heet wassen leidt tot en naar

De tafel van zes en een tafel voor twee; veel rekensommen beginnen hiermee. Deze informatie is zowel nutteloos als benevens de waarheid. Vandaar dat de rest van dit stukje proza wel op feiten en waarheden berust. Gaat u er maar gerust lekker voor zitten. Het volgende is er namelijk voorgevallen. Er was sprake van Heerhenkophaalactie middels de onvolprezen en toch ruim achttien jaren tellende Heerfranscitroen. Dankzij poetswasstraat van Bob was de oorspronkelijke kleurstelling des voertuigs bijna geheel weer zichtbaar. Heerhenk stapte daardoor bijna naar de verkeerde automobiel. Desondanks blij van zin naar Krimpen te aan den IJssel voor een zekere stap vooruit. Hoewel de ANWB de aanzet tot de wandeling heeft gemaakt, konden de heren het natuurlijk niet laten er een eigen draai aan te geven qua route. Aan de Ouverturelaan was het parkeren geblazen onder de schaduw van de Parkflat en de Vijverflat. Door de bomen zagen we het Krimpenerbos niet, maar zochten ons weegs via benzinelaadplaats, bushalte, fietspad naar wandelpad en weer naar fietspad , maar zonder de door ANWB beloofde routebordjes te hebben kunnen ontwaren. Maar jawel, op enig moment zagen we een te watergelaten exemplaar en wisten wij dat we echt op de goede weg waren. Na het oversteken van de Provinciale weg ( niet geheel van gevaar ontbloot, maar oeioei wij zijn echte daredevils) op naar het golfverenigingsgebouw. De regen deed flink haar best, maar toch lukte het haar niet golfmensen naar het terras te lokken. Enfin, dan wij ook verder en de eerste stappen rond de oude zandwinplas waren gezet. Het zal u niet verbazen dat het gewonnen zand destijds is gebruikt om de ondergrond van de watertransportleiding van Bergambacht naar Den Haag te verstevigen. Lang genoeg hierbij stilgestaan, want wat toén op ons af kwam. Gelukkig werden we gewaarschuwd en waren we dus met z'n vieren want anders was het vast niet goed afgelopen tussen ons en het graspad. Na een vruchtbare discussie verder en de CG Roosweg overgestoken. Het leek ons dat we langs zwitserse bebouwing kwamen en dat de routemakers van die verwarring gebruik hadden gemaakt om het volgende aanwijzingsbord te verwijderen. Maar haha, we zijn niet van gisteren. Dat had wel als gevolg dat we onder knetterende hoogspanningskabels kwamen te staan die van of naar het trafostation Krimpen leiden. Ach joh, kan ons het schelen en hoepla daar was alweer sprake van Krimpenbebouwing. Een Golden Retreiver verkoos ons gezelschap boven die van zijn vrouwtjesbegeleider. Wij begrijpen dat natuurlijk wel, maar met enige niet te verbergen jaloezie en boerinnen kiespijn onderging de eerder genoemde begeleidster deze ervaring. Nog snel even wat positieve architectonische kritiek uittend, stonden we daarna al weer heel snel bij ons beginpunt.

Afstand: in ons geval 4,5 landmijlen oftewel 7,2 kilometers

Tijd: 1 uur 37 minuten en enkele luttele seconden

Bij de horeca werden we zoals gewoonlijk verrast met bier en hapjes, maar de toegevoegde waarde deze keer waren de doppinda's. We maakten er een gezellig zootje van en leerden dat je van op dit moment je huis te koop zetten, er onder andere slecht uit gaat zien en rode port gaat drinken.

5. Wij wandelen een keer niet!

Wat hebben wij u te melden? Natuurlijk veel
Want het viel ons op dat als er sprake is van GEEN wandeling het resultaat verdacht veel lijkt op wel wandeling. Zodoende kunt u ons dit keer aantreffen in het onvolprezen Capelle ad IJssel alwaar HF de Citroen op werkelijke wijze parkeerde op een plek die eigenlijk. Maar als u het gemist heeft behoeft uitwijding geen zin.
Nadat de HH elkaar van de juiste schoenen hadden bekeken kon het op weg. HF wist nog te vermelden dat het hem emotioneel erg raakte toch nog tijdens dit leven getuige te moge zijn van WC de Koperwiek. Voor HH was gesneden de koek, als ware hij bekend. Dit valt nog te bezien.
Nadat flinke wandelingen vanuit genoemd WC naar rechts hadden plaatsgevonden ging het zomaar via oude dorpskernen naar de IJssel. Onderweg de bekende 65+ vechtrituelen. Daar aantreft u water en nat is het.
Het was enigszins opzichtig. En u ziet, Capelle is nog steeds op zoek naar het kasteel. Nadat wij de werkelijk allereerste waterkeerring hadden gezien, het water stroomde overigens gewoon rechtdoor, onderstaken wij de Algerabrug en gingen richting van Brienenoord. Als je de dijk links houdt kom je door Capelle-West, alleraardigst dat men vooral aangeeft wat de boom niet is, via Kralingseveer en gingen wij voor genoemde brug RA en langs hondeninrichting en africhting, langs autodealers die waren stilgevallen, langs oorlogs en joods begraafritueel, langs kazerne gedoe met mannen die niet meer konden lopen RA over een drukke weg die maasboulevard wordt langs universiteit en uiteindelijk RA over de 's-Gravenweg. Men zegt dat hier het grote geld woont in dito woongenot. Nou, verschillende gedachten beheersen. De boodschappen hebben wel een apart vakje. Maar wij maakten ons uit de voeten en volgden deze weg totdat wij RA konden richting de start en ons drankpunt de Boekenkast.
Wij dronken diverse bieren, van zot tot kriek en ontnamen de eigenaar eveneens een bittergarnituur.
Nogmaals, prachtig voor een wandeling die niet zou plaatsvinden en de weergoden waren als vanzelf op onze hand.

Het ware beter als u de volgende keer weer kennis opwaart.
Zoals deze aanduidingen:


Afstand: ca 14 KM volgens onze runkeeper (zie boven).

4. Meer kerken dan Meerkerk

Jantje zag eens pruimen hangen en wij begonnen deze dag een avontuur aan de Pruimendijk in Rijsoord. Overigens mochten we geen pruimen ontwaren en toch was onzerzijds geen sprake van gedrukte pret. Integendeel. De zon overgoot ons met haar stralen en al snel zagen we dieren die naast eierlegproductie ook worden gebruikt voor een bepaald soort soep. Op onze vragen daarover werden niet op prijs gesteld en daarom onder de A16 door richting een boerderijcomplex met allerlei kamers voor rare vogels van menselijke pluimage. Even verderop werden we begroet door een niet bijtende of wakende, maar wel blaffende hond, die daarna door de bazin werd gemaand tot normaal doen. Langs 2 villa's met samen 3 voordeuren en nog veel meer keken we links naar de A15, maar rechts niet. Daar hadden we regelmatig uitzicht over de plaatselijke Waal en hadden we op een gegeven moment te doen met paardevrouwenliefde. Jawel, ons bleef weinig over dan kijken maar. Voordat we het eigenlijk in de gaten hadden, traden we het o zo aansprekende Oostendam binnen. Een warm onthaal was ons deel, want Welcome werden we geheten. De enige kleine wanklank was een kliko-inspecterend vrouwmens met hond, die samen een serieuze poging begingen Heer Henk naar het leven te staan. Maar gelukkig deerde het hem niet, evenmin als het klokkenluiden in het aangrenzende Hendrik Ido Ambacht (HIA voor de kenners). Via het Ambachtspad ging het toen naar de Kerkstraat te HIA. We zagen mooie behuizing, verborgen boot, ijs- en watervogels. Heer Henk wel maar Heer Frans zag niet een niet-gehaaste fietser. Enfin, éénmaal in HIA aangekomen, zagen de HH het klokkending met als naam Petra. De niet-gehaaste fietser kwamen we weer tegen en HAHA. Bij Petra zagen we een zeer veel gezelligheid en geluk uitstralend gezinnetje naar binnen gaan. En iets verderop werd middels een plaquette op een gebouw ons de vraag gesteld of ook wij er klaar voor zijn. Deze vraag overigens onbeantwoord latend liepen door naar en over de Dorpsstraat, alwaar de kapper en een grote monumentale kerk ons toelachten. Een beetje vreemd vonden we bij cafë de Landbouw dat er alleen geparkeerd mag worden en dat al meer dan honderd jaar, ondanks de twee biljarts. Maar goed, verder over de Achterambachtseweg. Luide ganzen, grote panden en de Waal vielen ons op. Rust heerste op de begraafplaats evenals op het viaduct over de A16, waar we overigens ons hoogste wandelpunt van deze keer bereikten. Bij de Rijksstraatweg aangekomen linksaf kregen we een in balans zijnde kerk voorgeschoteld. Dat gaf ons aanleiding om nog even bij een qua naam museumachtig restaurant nog even een blik over de Waal te werpen richting Heerjansdam. Verwachtingsvol liepen we toen terug naar de auto. Vervolgens werden we naar horeca vervoerd. Zo dan.

Lengte: pakweg 7,3 km.

Tijd: laten we zeggen anderhalf uur

Versnaperingen: Jupiler en kaboutertjesbier vergezeld van een zakje bitterballen en, schrikt u niet, een zakje friet tralala.

3. Verrassende Stegenroute

Wat hebben wij u te melden? Natuurlijk veel

Met dank aan HF voor het verrassende foto - en filmwerk verrassen de HH u met een verrassing. Dat is nog eens een verrassing. En het meest verrassend is nog het feit dat het voor ons geen verrassing is. "Verrassend?" zegt u. Voor ons niet hoor. Maar ondanks dat de verrassing er voor ons een beetje af is blijft het verrassend wat wij u zoal voorschotelen.
Allereerst de verrassende route. Die vindt u klikbaar.

Daarnaast was het verrassende vanmiddag dat we het niet droog zouden houden. Op zich al verrassend maar meer nog dat het klopte, vandaar.
Niettemin parkeerden wij bij een zeker niet nader te noemen automerk (brrr) en genoten zichtbaar van wederzijds schoenenritueel.
Vervolgens bemonterden wij elkaar en op paden ging het, hoewel we hier verrassend over stegen dienen te memoreren.

Als u bovenstaand filmpje beluisterd zult u zeker gewaar worden dat wij een bijzonder ras hebben ontdekt, namelijk de kiwi vogel ook bekend in Schiedam als de mango bird.

Als u de route wenst aan te houden is het allicht beter dat wij ons hiertoe beperken. Dat komt voor u zeker niet als een verrassing.

Het moge duidelijk zijn dat een dik lichaam u bij deze wandeling hinder zal berokkenen eveneens met tevelen. Kijk, 2 HH dat is optima.


Bieren:

4 x Affligem Blond

Spijzen:

1 x Bittergarnituur uit den Verre

Route:
zie bijgaand=>